Novel & Cerita Bracelet Tagalog

aniya at walang pasabing hinila ako sa braso, hindi man marahas ay nagawa pa rin akong makaladkad dahil sa pagkakabigla. My heart skipped a beat when his hand went down to mine and intertwined it. Ayon na naman ang mga nagwawala kong halimaw sa tiyan na hindi ko mapangalanan. "A-Agustine," utal kong tawag nang lumabas kami ng opisina niya pero tila bingi siyang nagpatuloy sa paglalakad.

Habang ang dalawang babae na hapit ang mga kasuotan na halos wala na yatang itago sa katawan ng mga ito. Halatang malakas na ang tama ni Rodel, dahil urong-sulong na ito sa paglalakad. Kung hindi lamang sa dalawang babaeng kasama at patuloy na umaalalay sa binata. Tiyak na natumba na ito sa lapag. "M-Magandang g-gabi sa inyo... S-Sige lang, mag-inom kayo. M-Mauuna n-na kami p-para makarami kami!"malakas nitong sigaw kina Dhalia.

Ang galing nga naman niya maglihim sa akin. "Of course. Mahuhuli ba naman ako? Hindi ano! Buksan mo na. Pinagawa ko iyan. Kaya ingatan mo, okay?" ngiti niya. I opened it, and my smile widened. I love the thick silver embroidered bracelet with her name, tagged as my best friend. "Tadaa! Meron din ako ano." Pakita niya sa kanya, at ang pangalan ko ito. Nagpalit kami ng pangalan dalawa.

Malalim siyang bumuntong hininga at may kinuha sa bulsa niya. Naglakad siya papalapit sa ‘kin. Nagulat ako ng kinuha niya kaliwang kamay ko. May sinuot siya sa ‘kin na bracelet na ang nakalagay ay “Only You” at sa paligid nito may mga design na heart at saka flower. “Para saan ‘to?” takang tanong ko. “Wear that bracelet, while you don’t even remember me. Then return that bracelet to me. When you remember me.”

Lalo ako nakaramdamn ng inggit. "It's easy to forget my name and face, but I hope you would remember me through this," tinusok ng hintuturo niya ang diamond necklace sa leeg ko. Tumawa siya, 'yong parang ibong umaawit, malambing ang boses niya at mas lumabas ang collarbone. So hot talaga, hayss.

Napahinga na ako ng maluwag. "You don't have to worry may naisip na silang paraan" bigla ko naalala yung bracelet "Paano po yung bracelet? Nakita nila yung bracelet na suot ko nung nasa Palawan tayo" nag-alala kong tanong. "Magkaparehas kayo ni Lexie ng bracelet" biglang kumunot ang noo ko.

makulit na sabi ni Tita. Natawa ako at inunang buksan ang bigay ni Miguel. Isang silver bracelet na may maliit na pendant ng isang alon ang tumambad sa akin. “Miguel, ang ganda... Salamat.” “Bagay sa ’yo. Para lagi mong maalala na kahit gaano kalakas ang alon, palagi itong bumabalik sa dalampasigan,” makahulugang sabi niya bago ako kinindatan.

Napalitan ng init ang lamig na naramdaman ko nang tuluyan ng mahubad ang aking suot. Pinagkrus ko ang aking braso para itago ang hubad na dibdib paro inalis niya ang mga iyon. "Don't be shy. Your so beautiful on your own way," bulong niya bago hinalikan ang nakalantad kong balikat papunta sa dibdib. Mainit na labi ang sumakop sa aking koronang nasa tuktok at pinagsawa ang kanyang dila roon. Hindi ko alam kung saan ibabaling ang ulo dahil sa kanyang labi na labis-labis ang ginagawa sa aking katawan.

Sa kaliwa, mga hanay ng mga bestida na tila hinabi ng liwanag — puro seda, puro kinang. Sa kanan, mga bag na nakalagay sa salaming estante, bawat isa’y may tag na may presyong nakakasakal lang isipin. Napahinto ako sa harap ng isang bag — kulay puti, may gintong chain, at may logo na hindi ko mabasa nang buo. Ang liit-liit nito, pero sigurado akong higit pa sa ipon namin ni Papa sa loob ng ilang taon ang halaga nito.

Sabi nito. Tinignan ko 'yong sout nong I* character ko at ang sexy nga ng suot nito, damn! Di ako nakapag handa, namili muna ako ng masusuot I* character ko at namili din ako ng magandang armas pagkatapos ay nag count down na. "The battle starts in 3,2,1...." agad nya akong sinugod gamit ang kutselyo pero agad kong nahawakan ang kamay nya at binali 'to.