Breaking Through Novels & Stories

Sumilip muna siya sa katabing terris nagbabakasakaling narito ang lalaking sumabay sa kaniya sa pagkanta noong gabi na 'yon. "Hey, neighbor!" sigaw niya, naghintay siya ng ilang minuto pero walang sumasagot. Inayos niya nalang ang pag upo cause she's only wearing a sando and short. Inumpisahan niyang pagalawin ang daliri sa gitara. "Fallin' out, fallin' in Nothing's sure in this world no, no Breakin' out, breakin' in Never knowin' what lies ahead

malalim ngunit totoo ang bawat saling binitiwan ni Kiara. * * * End of flashback * * * Bawat katagang lumabas sa bibig ni Kiara ay tila isang punyal na pumasok at bumaon sa puso at isip ni Aidan. Kaya naman mula ng gabi na iyon ay isinumpa niya sa sarili na paghihiganti nalamang ang pakay niya at hindi na ang pagbabalik ni Athena. Gagawin niya ang lahat makapag higanti lamang kay Athena at maipaghiganti rin si Kiara kay Brandon.

Ngunit naisip din ni Misha na wala namang mawawala kung pakikinggan niya ang matanda. "Ano po 'yon, manang?" Misha asked. The old lady smiled at may kinuha siyang libro mula sa luma nitong bag. She handed the book to Misha. When Misha read the title of the book, her eyes widened. "Stellar World." "How come may ganito ka pong libro? Even I, cannot access this book because this is forbidden!" Misha said out of surprise. The old lady just laughed a little and ignored her question. "That book may be the key to your problems. You will never know unless you will try, right?"

komento ni Britney. Maraming bumabati at nakatingin sa amin. Lahat ng mga mata ay nasa amin. Alam nilang may kakambal ang boss nila pero hindi nila alam na buhay ako. Noong una akong isinama ni Britney sa kaniyang kompanya ay nag-disguise ako. Palagi akong nakasuot ng hoodie, shade, at facemask. Natatakot ako at nahihiya na malalaman ng ibang tao na ang kapatid ni Britney ay hindi nakapag-college. Pinilit ako ni Britney kagabi na huwag magtago o mag-disguise sa ibang tao dahil wala daw siyang pakialam kung ano ang sasabihin ng iba kapag nalaman nila ang malayong agwat namin sa buhay. Pumayag ako dahil hindi niya ako tinantanan kagabi.

Hindi niya mapigilan, niyuko ulit ang ulo at hinalikan si Cailyn. Walang duda, ang paghaplos niya ay parang pindot sa bombang nakatago sa loob niya — at sumabog si Cailyn agad. Pinilit niyang itulak si Austin, pero ang mga braso ni Austin ay parang reinforced concrete, parang bundok na nakaharang sa kanya. Gaano man siya kasipag na kumawala, ‘di siya gumagalaw. Matapos matikman ang halimuyak na iniisip niya araw-araw nang higit tatlong taon, nalasing si Austin na muntik nang mawala ang sarili.

“At pagkatapos kong permahan ang annulment paper ayaw ko na rin makita ang pagmumukha mo. Kakalimutan n akita.” Daling sinuot ni Mahalia ang damit niya saka malalaking hakbang na nilampasan niya ang lalaki. Kahit ang pagsuot ng underwear ay wala na sa kanyang isip. Dumeretso siyang lumabas sa pintuan ng silid. Nang makalabas sa office ng lalaki tumakbo siya paalis ng building na iyon, at nang nasa malayo na siya, doon na lamang niya binuhos ang sakit na nararamdaman. Napaupo siya sa buhangin habang pinapakawalan ang malakas na hagulhol niya. Alam niyang kahit magawa niya ang kanyang plano hindi parin siya maging masaya.

“Sa loob ng panahong ito, mananatili kayong hiwalay. Walang pagkikita, walang tawagan, walang lihim na pagpapalitan ng balita, at walang pakikialam sa mga gawain ng isa’t isa. Kung pagkatapos ng isang buwan ay matatag pa rin ang inyong desisyon at walang pagbabago sa inyong damdamin—pag-uusapan natin ito nang mas malalim at tapat. Ngunit kung sa panahong ito ay mapapansin kong humihina ang inyong paninindigan, o kung may mangyaring makasama sa ating mga negosyo, wawakasan ko ito sa paraang hindi ninyo magugustuhan.” Tumingin siya kay Ginoong Sebastian, na tumango bilang pagsang-ayon. “Ito ay makatarungan. Isang buwan ng pagsubok. Kung ang tinatawag ninyong wagas na pagmamahal ay sapat na mat

Natawa siya nang malakas pero sabay inirapan si Daisy. “Hay nako, ikaw talagang bata ka, ang galing mo!” Tama nga hindi naman talaga komplikado ang solusyon sa butas na ‘yon. Sa totoo lang, sobrang dali lang. Pero dahil ang galing ni Daisy sa pagbabasa ng ugali ng tao, kaya pinilit ng lahat na gumamit ng pinakamahirap na paraan para ayusin ito mula pa sa simula. Ang totoo, trick lang pala ‘yung loophole. Kaya naman basic lang ang sagot.

Hindi niya ako hinawakan. Pero sapat na ang presensya niya. At doon ko naalala: Hindi ko kailangang maging perpekto. Kailangan ko lang maging matatag. Breakthrough “Alex,” bigla kong sabi, mas mabilis ang tibok ng puso ko. “Nakita ko na. May loop sila sa authentication process. Kapag pinutol natin ’to—” “—babagsak ang buong attack,” sabay niyang dugtong.