Novel & Cerita Broken Hearted Pictures

hard and deep. Bumagsak ang balikat ko at napaupo ako sa p’westo ko. Nasa likod pa rin ako ng column at hindi ko alam kung ilang minuto o oras na ang nakalipas pero nanatili ako roon. Because I can’t move. My head is aching and so is my heart. My heart is breaking and I know I deserve that. This is exactly what I deserve. Afraid that someone might notice me crying here, I wipe my tears.

Nang tila gumaan na aking pakiramdam at wala na akong masabi pa ay bigla na rin akong natahimik at napapikit na lang ng aking mga mata. Masarap pala sa pakiramdam na sa haba ng mga araw at gabing nagdaan na tinago ko sa aking sarili ang aking totoong emosyon ay sa wakas lumaya na ako. Mabigat sa pakiramdam na kinimkim ko ang galit, sakit at poot sa sarili ko na hindi ko naman deserve dahil nagmahal naman ako ng totoo. It is my first heart break na hindi ko inakalang mararanasan ko sa piling ni Lance. Andoon na ako sa puntong pangfairy tale ang ending ng love story namin pero bakit hindi nangyari sa amin.

Para siyang binagsakan ng langit sa kanyang nakita. Sa sobrang gulat niya ay natulala siya doon sa kanyang kinatatayuan. Hindi iilang ulit siyang napalunok para pigilin ang pag-alpas ng kanyang luha. Her heart was starting to break into tiny pieces. Ramdam na ramdam niya ang sakit.

Lumabas ako sa kwarto ng anak ko at doon naibuhos ko na ang iyak ko. I was sobbing hars. I thought he didn't know. Pumunta ako sa kwarto ko at kinuha ang nag-iisang picture namin. I crampled it. What's the point of keeping this picture in the first place? To brake me? And now it's not just me, my son as well. I'm sorry anak. I didn't know that you were also broken. Sa nalaman mo, it must've hurt you a lot.

Lumapit siya rito at nakitang bahagyang nakabukas ang pinto. She peeked inside and saw something that made her broken heart shattered into a million pisces. Pakiramdam ni Shazna, para siyang pinako sa kinatatayuan. Her eyes widened in shock and her heart is in so much pain. Napalunok siya nang maramdamang tila may bumara sa kaniyang lalamunan.

Kulang na lang umusok ang ilong niya at parang sasabog ang puso niya na parang nag aalburutong bulkan. Sa kalaunan ay napaupo siya sa mahabang sofa niya, di na niya namalayan na nasa living room area na pa la siya. Biglang nanghina ang kanyang mga tuhod. That picture... that family picture that was sent to his email is like a double edged sword which striked his heart perfectly... and the pain is so unbearable na kahit aminin niya man sa hindi alam niya sa sarili niya na siya dapat sila sana iyon. And just kike that, he breakdown with tears in his eyes, agonizing with the truth that slaps him with reality and his loneliness.

Pero habang hinahabol ko ang hininga ko ay maas lalonngn tumitindi ang sakit na nararamdaman ng puso ko. "Hindi na mababago ang nangyari. Just like how the aftermath cannot be undone. You broke me and it crushed me into a million pieces. Pinagsisisihan kong minahal kita, " kalmado ngunit puno ng diin niyang bigkas. His words hits me more like insults adding more pain to my injured heart. I closed my eyes and slowly, without thinking much, I kneeled on the floor.

Ano naman ngayon kung nadilaan niya ako? "I hope na panindigan mo lahat ng sinabi mo, Mr. Villegas. Thanks for making me realize how unworthy you are. Enjoy fucking around." Yun lang at mabilis ko ng sinarado ang pintuan. The moment I closed door, isa-isang nag-uunahan ang mga luha sa mga mata ko. Pakiramdam ko nadurog ang puso ko, sobrang sakit. Ganito pala ang nararamdaman kapag na heart broken? Pakshet ang sakit!

Napatawa tuloy ako, panira talaga ito ng moment. "Grabeh ka ha, hindi naman ako umiiyak noh,” natatawa kong sabi. Paano naman ako naging mas malubha pa sa isang broken hearted? Hindi naman ako umiiyak o kaya nag-oover react. Napakamalisyosya niya talaga, nag-eemote lang naman `yong tao. Gusto ko lang naman mafeel `yong pain, joke lang ayoko kayang masaktan.

I was sitting on the couch, scrolling through my phone, habang pinapakinggan ang kanta ni Chris Walker na ‘How do you heal a broken heart’. I was like 10 years old when I first heard this song and I would always cry when it’s played, and no one, not even myself, understood why.