Broken Hearted Pictures 소설 & 이야기

I approached Mommy who is now still crying non -stop I hugged her "I love you Mommy, please tell me what's going on" I felt her arms around me, hugging me back while sobbing on my shoulder "I'm sorry s-son" she said almost whispered, I closed my eyes without any idea about that night That night.... is the night I felt my first heartbreak I lost two people I really loved..My brother who promise that he'll never leave me, and the girl who made me feel happy in a short period of time

Tears suddenly welled-up at the corner of Brielle’s eyes. Hindi niya mapigilan ang sarili na huwag umiyak. He picked his phone again and opened the gallery. He seriously stares at the stolen shot of Ivana taken from the day of their honeymoon. Tila mabilis na daloy ng tubig na bumabalik sa isipan niya ang mga araw na magkasama sila sa Golden Phoenix Villa. He gradually closed his eyes, imagining the image of his wife. Her pure and innocent smile triggered sadness in Brielle’s heart. The pain was unbearable and causing another depression for him.

Hilaw na tumawa ang ginang para pagtakpan ang hiya. Inilibot ni Bree ang paningin sa mga larawan. Nakaloob ang mga iyon sa photo frames, marami ang larawan ni Katherine doon, halatang nilagay talaga para madaling makita. May dumaang kirot sa puso ni Bree nang makitang nandoon pa ang mga iyon. Kahit na tanggap niyang hindi pa lubos naka-move on si Jackson sa namayapang asawa nito ay masakit pa rin masampal sa katotohanan.

It was her picture, but then I noticed who reacted and liked the photo. ‘It was Piere…’ Akala ko ba hindi niya gawain ‘to? Matagal akong napatitig sa litratong iyon. ‘What makes him like her photo?’ I bit my lip as I felt a surge of sadness in my heart. It felt like my heart was teared into pieces. It shattered like a damn fragile glass. ‘Does he find her attractive? Does he find Kristine beautiful on her photos?’ Damn it. Naibaba ko na lang ang iPad.

I didn't let him finish his words, isang malakas at solidong suntok sa mukha niya ang ginawa ko ang siyang nagpatahimik sa kanya. Gabi-gabi kong nilunod ng alak ang aking sarili. Pain and sadness consumed me that I almost lost my sanity. Akala ng ibang tao masaya ako, but what they don't know is that I'm a broken man. Gabi-gabi akong binabangungot at nakikita ko ang umiiyak na mukha ng babeng pinaka mamahal ko.

Idagdag mo pa ang mga estudiyanteng nambubuyo sa kaniya na sobrang ingay. Kusang tumulo ang aking mga luha. My heart is breaking as I watch her. The pain it brings to my heart is overwhelming, especially seeing blood dripping from her elbow. Nakaupo na siya with both hands covering her face. Taas-baba ang kaniyang dalawang balikat, a sign that she’s crying incessantly.

Someone they say that drinking can passed away your pain. Mariin akong napapikit nang makaramdam ako nang hilo. Isinandal ko ang likod ko sa leather sofa nang club habang nakapikit pa rin. Wala akong ibang maramdaman ngayon kundi pagod, hilo at sakit. Napakuyom ako ng kamao ng maalala ko kung bakit ako nagla-lablab ngayon sa loob ng club. It's never wrong to fall for someone even when you know they will only break your heart. It's hurts like even the pain reliever can never take away my broken heart cause it's not just physically hurt, I'm also hurt emotionally.

Isang impit na ungol ang kumawala kay William, para bang dinudurog ang kanyang kaluluwa. Nawalan siya ng lakas. Napaurong siya hanggang bumangga ang likod sa malamig na bookshelf. Sa isang mabigat na tunog, dumausdos siya pababa, yumakap sa sarili. Pinisil niya ang dibdib—isang sakit na mas matindi pa kaysa sa anumang pisikal na sugat na naranasan niya. Ganito pala ang heartbreak.

Nilingon lamang niya ulitnito ng maramdamang pumasok na ito sa silid. Hindi makatulog si Aidan paikot ikot siya sa kama. Nag desisyon siyang bumangon at lumabas ng silid dumiretso siya sa kitchen at saka nagtimpla ng kape. Pabalik na sana siya sa kanyang silid ng maulinigan niya ang mahihinangbhilbi na tila may kausap. Marahan siyang lumapit sa pintuan ng kwarto ni Kiara at sinilip ito. Nasa may bintana ang dalaga nakatayo habang hawak ang isang larawan at iniiyakan ito. '"Mahal na mahal kita Babe, at hindi ko alam kung makakabangon pa akong muli sa sakit na ibinigay mo. Sana may anistisiya na pwedeng inumin pampamanhid ng puso para hindi ko na maramdaman ang sakit.'" sabi nito nakatingin sa

Umurong na nga ako diba? Kumalabog ang puso ko. "Not counted, Miss."