Novel & Cerita Broken Hearted Pictures

Ano naman ngayon kung nadilaan niya ako? "I hope na panindigan mo lahat ng sinabi mo, Mr. Villegas. Thanks for making me realize how unworthy you are. Enjoy fucking around." Yun lang at mabilis ko ng sinarado ang pintuan. The moment I closed door, isa-isang nag-uunahan ang mga luha sa mga mata ko. Pakiramdam ko nadurog ang puso ko, sobrang sakit. Ganito pala ang nararamdaman kapag na heart broken? Pakshet ang sakit!

Taas noo at tila walang iniinda ko iyon ginawa ngunit paglalabas ko at sarado ng pinto, I fell into the ground and cover my mouth with my hand when my tears fall like a fucking river. Ang sakit. Sobrang sakit ng ginawa niya sa akin. Hindi ko alam na may ganitong klase pala ng sakit kapag umibig, iyong tipong biglang binagsak sa lupa ng walang sasalong malambot na bagay, maski tela. Pain demands to be felt when it comes to love. But fuck this pain, it's killing me. This day will never be forgotten, the day where I felt my heart fell literally and crashed into tiny pieces.

He just stared at for a few seconds then walked away. Sinundan ko siya. Kahit gaano niya ipilit na itago sa akin, nakikita ko pa rin. He's breaking. He's hurt. He's mourning. His heart was broken, twice. I've never met his father, but I know how much he's hurting about his death. I know nothing about his family matters at all, but I know—very well—that he's not fine.

Napatawa tuloy ako, panira talaga ito ng moment. "Grabeh ka ha, hindi naman ako umiiyak noh,” natatawa kong sabi. Paano naman ako naging mas malubha pa sa isang broken hearted? Hindi naman ako umiiyak o kaya nag-oover react. Napakamalisyosya niya talaga, nag-eemote lang naman `yong tao. Gusto ko lang naman mafeel `yong pain, joke lang ayoko kayang masaktan.

How real it would become. Hindi lang basta plano ang dala niya—bitbit niya ang galit, ang hiya, at ang sakit ni Elizabeth. Lahat ng iyon, nakasiksik sa puso niya, kumakain sa kan’ya tuwing naiisip niyang wala pa siyang napapatunayan. You can’t break now, bulong ng konsensiya niya.

Mga larawan naming masaya, nagkakantahan, nagkakamayan, halikan—akala ko pagmamahalan. Something snapped inside me. Lumapit ako sa kitchen, kinuha ang pinakamalaking kutsilyo, bumalik sa bedroom. Walang alinlangan, pinutol ko ang unang photo. Ang blade ay dumaan sa glass, paper, drywall. Ang tunog ng frame na bumagsak sa sahig, nakakaingay sa tahimik na kwarto. By the time na natapos ako, namamanhid na ang mga braso ko, humihingal, surrounded by shattered glass at sirang photos. Ang wall, parang inatake ng hayop.

She doesn’t know what to feel anymore. You can’t keep him, Sam. He’s always meant to live a life apart for you and Charlie, sabi ng isang parte ng isip nya. A wave of familiar hurt rose in her chest. Her hands and knees began to shake as the hurt began to overtake her-- filling her broken heart with bitterness and anger. The glass slipped from her hold and she watched it shatter on the floor, broken into a million pieces like her heart. No. It was not a great day.

Kinuha niya ang mga nakatagong litrato mga printed photos na lihim niyang iniingatan, mga alaala na dating nagpapangiti sa kanya. Isa-isa niyang pinaggupit ang mga iyon, ang gunting ay matalim na gumagalaw habang ang mga luha ay tumutulo sa papel. Pinutol niya ang mukha ni Wright sa larawan nila sa park ang unang date nila. "Para maalis ang sakit na nararamdaman ko kapag nakikita kita!" bulong niya habang umiiyak nang malakas.

Ashley POV It's been three weeks since Kevyn and I broke up. Inaamin ko na hindi naging madali sa akin ang bagay na 'yon, sa araw araw na lumilipas ay pinapatay ako sa sakit pero kailangan kung maging matatag para sa sarili ko. Ang hirap na dati kasama ko siya palagi pero ngayon ay mag isa na lang ako. Pero siguro gano'n talaga ang buhay, kung hindi kayo para sa isa't isa ay gagawa ang tadhana na maghiwalay kayo even in a painful way.

BROKEN LOVE C23 3RD POV Nang magising siya ay hindi niya halos maigalaw ang balakang niya pati na rin ang kanyang mga hita, dahil magdamag na nakabukaka ang kanyang mga hita. “Bon!” Galit na sigaw niya nang hindi niya ito makita sa loob ng silid. “Bon!!” Muling sigaw niya, habang binalot ang kumot sa katawan niya.