Bugging In Tagalog Novels & Stories

you have a job tomorrow, do you want tobe fired? "ba-bakit ba lage monalang sinasabe yan Mr.montaire mukang bang gusto kung ma fired sa trabaho. Atsyaka mag tagalog ka nga nandito ka sa pilipinas kaya mag tagalog ka para mas lalo kitang maintindihan para hindi nako mahirapan kaka translate sa utak ko alam mo bayun. "sumakay kana sa kotse ko ihahatid nakita sa bahay mo.

Nagkatinginan silang dalawa subalit mabilis na umiwas ng tingin ang dalaga. "Ako, apo ni lolo. Bata pa lang isinilang na akong mayaman. Lahat ng gusto ko nabibili ko pero hindi ko inisip maging perpektong anak ng aking ina at perpektong apo ni Lolo Delio. Dahil, kahit anong gawin ko hindi 'yon maaabot. Kahit gaano man ako kayaman, hindi pa rin magiging perpekto lahat. Ginawa ko lang mga bagay naisin kong gawin para sa sarili ko. Alam ko sa aking sarili na mayroong hangganan ang lahat. Kaya, Mr. Bustoz kung ang perfectionism ang pagpapakita sa'yo ng kahusayan, maaari na kahit sa pag-ibig mapupunta pa rin lahat sa imperfection. Tao lang tayo nagkakamali at may pagkukulang. Di mahalaga ang sasa

bugbug sarado ako sa mama ko nito,mag e-eighteen palang ako bukas. Or should I say mamayang madaling Araw! "So what? Explode it inside of me...". Halatang pagod na wika niya wika niya. "You're insane miss! This is your fault! My body can't stop now! What if I impregnate you?!". Wika ko habang tuloy-tuloy parin sa pag-galaw...

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

Binuksan niya ang mensahe at napailing na lang siya nang mabasa kung ano ang nakasaad doon. [Babe, I miss you here already. I miss your smell, kisses and every touch of your hands… Sorry kung pinalayas kita. Hindi ko kasi matiis kapag katabi kita. Alam mo naman that you are hard to resist… sana gumaling na ako agad. Miss ko na kasi ang jerjer natin.]

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

Literal na tumindig ang balahibo ko. Isasabi ko ba ito kay Nicka? Eh delulu 'yon eh. Masiyado siyang makakapagisip ng mali. Si Nicka talaga dinadamay ako sa pagiging overthinker. — BUONG araw kong katabi ang pusa ko oo pusa ko na 'to. Mayro'n na nga siyang name tag na nakasabit sa leeg niya, sayang at hindi ako nagpangalan sa kaniya. Kulay abo siya kaya tama lang lang naman siguro 'yong pangalan niyang Ash.

Tango lang ang sagot niya rito dahil puno pa ng cake ang bibig niya. "Eat as much as you want. If you want something, you can look in the refrigerator." Talagang masarap naman talaga ang cake na kinakain niya ngayon. Ilang sandali, nakaramdam siya ng kakaiba sa katawan niya... para siyang sinisilaban. Sobrang init na hindi niya mawari kung bakit nagkakaganito siya. Hindi niya malaman kung bakit nakaramdam siya ng init sa buong katawan niya. Hindi siya mapakali sa kanyang inuupuan. Naiinitan siya nang hindi niya malaman.

sigaw ko, nagsimulang maluha ang mga mata ko. Humarap sa akin si papa "Hindi ko alam kung anong nangyari sa 'yo sa isang gabing wala ka rito, Aneimisel." si papa "ang mama mo, nasa hospital, at ngayon, nagawa mo pang gumawa ng ganito? Hindi mo ba naiisip ang mama mo?"

sigaw nito sakin. napahawak ang sa dalawang tainga ko, nanginginig ang buo kong katawan at naiiyak na ako... "I-im s-sorry! sorry... i-i was i-was you know, how can you expecting Ice here right? e ayaw mo nga malaman niya kung nasan ka diba? diba? DIBAAA!" Para na siyang baliw, yung mga mata niya nakakatakot.