Bukas Na Novels & Stories

sagot ni Mommy. Kung kailan perfect na sana ang mangyayari bukas dahil hindi sasama si Mommy ay naiba pa talaga ang lugar. F**k!

Bukas kaya? Hindi na niya namalayan kung anong oras nakalabas ang binata sa kuwarto niya. O, kung doon ba ito natulog sa tabi niya. Wala na ito sa kuwarto nang magising siya kinabukasan. Biyernes ngayon at may pasok. Parang sanay na ang katawan niya sa kakarampot na tulog. May sariling isip ding ang katawan niya, na kailangan niyang gumising para pumasok.

Pinilit kong bumangon at nagblack out ako. Ng makabawi ako, nalaman kong nasa ospital ako. “Gising ka na?”

Busy na ata siya dahil buntis na naman siya. Napabuntong-hininga na lang ako at pagod na nahiga sa kama ko. Huwebes na ngayon at bukas ay Biyernes na. Hindi ko alam kung tototohanin ni Lucas ang sabi niya sa text na magpapakita nga siya bukas, pero sana ay totoo nga.

“Bukas pa..” “E, ‘di advance. Kesa naman bukas ko pa ibigay. Kahapon pa sana ‘yan e, kaso alam mo na masyadong naging busy..” paliwanag nito. “Nagustuhan mo ba?” Napangiti siya. “Oo naman, siyempre..”

"W-whaaat? are you Crazy? este as in ngayon na bukas na po? " "Gwapo lang ako Ms.Cute pero di pa maluwag turnilyo ng utak ko! yes yes yow tommor / bukas yan gets mona?" biro nito na para wala lang ang mga pinagsasabi. . hindi na ako nakahuma sa sinasabi niyo at hindi narin hinintay pa ang sasabihin ko .. "ok Bye Ms.Cute see you in 6:ooam " paalam nito habang paalis.

From: Angelica Girl, bukas pa nga pala 'yung party. Na-excite lang ako masyado. Ngayon ko lang napagtanto na Sabado pa lang at hindi pa Linggo. Alas dose pasado na pala tayo nagkausap kaya ang sabi ko bukas na. Lutang lang talaga ako, sorry na. See you bukas! Pagkabasa ko no'n ay gumaan na ang pakiramdam ko. Oo nga, Sunday nga pala ang usapan, akala ko ngayon kasi nangungulit silang lahat. Bangag lang?

Lumabas tuloy ang maliit niyang dimples. "Today is my birthday. And I want to celebrate it with you, Lex." rebelasyon niya. Nanlalaki ang matang napatingin ako sa date ngayon sa phone ko. October 1 na pala. "So, you're one of the october babies?" Tumatango-tango lang siya saka na bumaba ng sasakyan. Nagmamadali siyang nagtungo sa side ko para pagbuksan lang ako ng pinto.

At bukas ang araw na yun, November 11, 5:26 ng hapon. Kaya pala hindi matahimik ang kaluluwa niya. Kasi hindi siya nakabalik ng Pilipinas dahil nangako akong may sasabihin ako sa kanya. Yun ang dahilan kung bakit hindi matahimik ang kaluluwa niya.

sabay sabay na sabi nila na nanlalaking mata. "Oo! Kaya mag-ayos na kayo ng gamit para BUKAS!" nagmamadaling umalis ako dun dahil baka may bagong pasa na naman ako paglabas. ***