Bulag Na Milagrong Doktor Novels & Stories

aniya, “na halos imposibleng mahanap ’yang miracle doctor na ’yan. Walang fixed clinic, walang public record, walang social media. Hindi rin nagpapakita ng identity. Ang alam lang ng lahat, babae siya. At kung nasaan man siya sa mundo ngayon? Walang may alam. Walang nakakaalam.” Tumango ang doktor.Bahagya siyang nag-alangan pero hindi siya umatras sa kaniyang rekomendasyon. “Tama po kayo. Hindi ko rin alam ang identity niya pero she already helped a lot of children who cannot speak for five, six, even ten years of age. Kung makuha niyo siya… Atlas has a real chance.”

Ang bawat hininga niya ay mabigat, puno ng kirot at excitement. “Jane… huminga lang… dahan-dahan,” bulong ng doktor, nakatuon sa kanyang mga galaw habang hinahaplos ang kanyang likod. “Malapit na siya… malapit na ang ating munting milagro.”

"Tito, sino yun. Tono niya ang nagmamakaawa." Nanlilisik ang mga mata ni doktor Michael ng tumitig sa vlogger. Agad niyang sinipa papalayo ang vlogger na gwardiya. Agad namang binusalan muli matapos masubsob sa buhanginan. "Ahh. Nabasag ng isang taga silbi ang aking mug kaya humingi siya ng despensa." Nagsinungaling ang doktor. Syempre, ayaw niyang sabihin na mayroon siyang inililigpit. Ayaw ni Andromeda iyun.

Pagdating niya roon ay sakto namang bumukas ang pinto at lumabas ang doktor. "Doc! Kumusta ang dad ko?" agad niyang tanong habang hinahabol ang kanyang hininga. Ngumiti nang bahagya ang doktor. "She's okay now, Miss Madrigal. Malayo na siya sa panganib." Parang nabunutan siya ng malaking tinik sa dibdib. Agad siyang nakahinga nang maluwag at napapikit sandali habang pinipigilan ang muling pagpatak ng kanyang mga luha.

Parang gusto kong lapitan ang doktor at yakapin ito para lang magpasalamat, dahil sinubukan pa rin niyang iligatas pareho ang mag ina ko. “Thank you Doc! Thank you so much! Oh God! thank you!” pauli ulit na pasasalamat ko sa doktor atsaka ako nag sign of the cross. “It seems you and your wife have strong faith, that's why God did not abandon your wife and child.” nakangiting sabi pa ng doktor at tinap ako sa balikat tsaka na ito nag paalam.

Bumalik sa normal ang kanyang paghinga. Mahimbing na itong natulog. Tahimik ang lahat. Ang mga doktor na dumating ay napatingin sa kanya, gulat. “Iyan ang teknik ni Miracle Doctor Thalie ng Manila! K-Kaso matagal na siyang nanahimik ang alam ko.” sambit ng isa sa mga house nurse nila.

Mabilis na pinunasan ang mga luha, pilit kinakalma ang sarili. Ngunit nang mapansin nila ang bigat ng presensiya ng Doctor ay sapat na upang punuin ng kaba ang buong silid. Napatingin sina Mira, Dominic, at Doña Celestine. “Doc…” unang basag ni Mira, agad tumayo, punong-puno ng takot ang mga mata. “Kamusta po ang nanay ko?” Sandaling tumahimik ang doktor. At sa simpleng paghinga nito parang may kung anong bumigat sa hangin.

Upang makapaghiganti sa pamilyang nagtaksil sa kanya, kailangan ni Edward Sebastian ng bagong mukha. At si Dr. Margaret Ilustre lang ang tanging makakatulong sa kanya. Pumayag si Margaret na operahan ang bilyonaryo, ngunit hindi alam ni Edward, na ang mukhang ipinalit sa kanya ay mukha ng kanyang yumaong asawa. Habang nag-aalab ang kanilang pag-ibig sa ilalim ng bagong pagkakakilanlan, isang katotohanan ang wawasak sa lahat. Minahal ba siya ng Doktora dahil sa kanyang puso o dahil sa mukhang kanyang hiniram?

Habang nakahiga, paulit-ulit niyang kinakausap ang kanyang sarili sa kanyang isip. Doktor siya, Freya. Walang espesyal dito. Sanay na ang mga doktor na makakita ng dose-dosenang pasyente araw-araw. Trabaho niya 'to, kaya walang dapat ikahiya. Pero lahat ng lakas ng loob na binuo niya ay biglang naglaho nang isang malaking anino ang biglang lumapit at lumilim sa kanya.

Agad akong napadilat ng mata nang marinig ang bulalas ng doktor, may malawak na ngiti ito sa kanyang mga labi. “B-bakit po, doc? Nagkaroon ba ng problema sa matris ko?” Bigla akong nakaramdam ng panic. “Hindi, Celine. Makinig ka at tingnan itong mabuti.” Sinundan ko ng tingin ang tinuturo ng doktor sa ultrasound monitor. Habang sinisipat ko iyon ay unti-unting nanlaki ang mga mata ko. “Hindi ko alam kung matatawag ba itong miracle pero buhay ang baby mo. Malusog na nasa sinapupunan mo pa rin.”