Buntot Ng Pagi Novels & Stories

Anong oras na kaya? “Alas-siyete pa ng umaga,” tugon niya parang nahulaan ang iniisip ko. “Good morning,” pagbati ko sa kaniya pagkatapos bumangon na ako. “Good morning, Mrs. Martinez,” tugon niya. “Ready ka na? Mag-e-explore tayo today,” Kumunot ang noo ko kasi wala s'yang sinabi kagabi. “Ang sarap matulog,” nakangiti akong sabi.

Clara Santos POV Lunes ng umaga. Alas-siyete pa lang pero gising na ang buong bahay. May kakaibang energy sa paligid—hindi na lang ito 'yung usual na ingay nina Rico at Ben sa labas. Ngayon, may halong kaba dahil ito ang unang araw na mag-o-operate kami kasama ang mga bagong helpers.

sabi ko habang hinahaplos ko ang tiyan ko. **** Masama ang pakiramdam ko nang gumising ako. Kaya naman tanghali na ako bumangon. Mommy: Anak, alam ko na masama ang pakiramdam mo tuwing umaga. Kaya simula sa lunes ay may pupunta na diyan para magluto ng breakfast mo. And one more thing, ‘wag mong pilitin na pumasok sa boutique kapag masama ang pakiramdam mo. Basa ko sa mensahe na pinadala ni mommy.

Tulo laway pa ako nang makarinig ng maingay sa paligid. Ang ingay naman! Pagbuka ng aking mga mata ay mukha agad ni Zac ang bumungad sa akin! Parang unfair naman ata. Bakit siya ang gwapo? Ako ang pangit! "Good morning." Bati niyang nakangiti. Ano ba! Jusko bakit ganito ang nadarama ko? "Good morning." Bati ng isang boses sa aking likuran. It sounds familiar ah. Parang boses ni Mom. Agad akong napalingon. And they are here!

Napangiti naman ako sa simpleng gesture na ginagawa nito. Sabay na kaming pumasok ng banyo para gawin ang aming morning routine. Gusto pa sana nitong ipilit ang one round na gusto kaya lang ayaw ko muna talaga. Nasa isip ko kasi ang mga bata at hindi ako mapalagay hangat hindi ko masigurado na ayos lang sila. Baka mamaya naglasing ang mga ito kagabi at natulog na lang kung saan-saan.

Ang umaga ay dumating na may kakaibang katahimikan. Hindi na ito ‘yung uri ng tahimik na may banta, kundi tahimik na may kasamang paghinga ng bagong simula. Sa loob ng bahay, ang mga kurtina ay bahagyang sumasayaw sa ihip ng hangin, at sa unang pagkakataon, may amoy na ng tinapay at kape — hindi ng dugo o usok.

Kinusot-kusot ko muna ang mga mata ko bago dahan-dahang binuksan. "Good Morning Lyn," "Magandang Umaga," "Good talaga ang morning kasi, naks," "Bumangon ka na diyan, may question and answer portion pa tayo eh," Napangiwi na lang ako sa bungad ng aking umaga, mabuti naman at hindi na ako masyadong nagduduwal sa umaga, morning sickness. "Good Morning din sa inyo," bati ko naman sa kanila pabalik at bumangon na sa kama. Nahihiya na lamang ako sa paraan ng pagtingin nila sa'kin, may something eh and I knew it.

Kabanata 4 (Tunog ng telepono) "Hey" napangiti si bella. G "Good morning" bati ko. "Mukhang hindi ka maganda, may problema ba?" tanong sakin ni bella. Bumuntong hininga "Nagkaroon ng bangungot". “About someone trying to save you?” tanong ulit ni bella. "Oo" bulong ko. "Nakuha mo ba ang pagkakataong makita ang mga mukha?"

Jenelyn Ang matinis na tunog ng pito ang unang bumasag sa katahimikan ng umaga—isang tunog na tila direktang tumusok sa tenga ko at agad nagpaalala kung nasaan ako. Military training pa rin at huling umaga na namin dito ngayon. Konting tiis na lang at bukas ay babalik na kami ng Manila.

“At bukas… gagawin ulit natin ‘to. Sa umaga pagkagising, sa tanghali, at sa gabi ulit. Walang tayo hanggang sa mag-positive ka.” “Yes, Boss… anytime you want…” bulong ni Bella bago sila dalhin ng antok at sarap sa mahimbing na pagtulog, magkayakap at punong-puno ng pag-asa na sa susunod na mga araw, mabubuo na ang maliit na nilalang na bunga ng kanilang wagas na pag-ibig. Kinaumagahan ay nahihilo at parang may gusto siyang kainin na masarap maasim, matamis, maalat.