Buod Ng Kwento Mga Nobela at Kwento

“Eh 'di isulat natin, apo. Kwento ng masayang pamilya.” Natawa si Anabella, sabay talon sa likod ng Lolo niya at mahigpit na yumakap. “Lolo, ako ang magguguhit! Ikaw ang magsusulat! Si Ate Belle ang magkuwento! Tapos si baby Leo ang bida!” Lumapit si Belle habang buhat si Leo at ngumiti. “Ang ganda n’yan, anak. Isang kuwentong puno ng pag-ibig, sakripisyo, at bagong simula.”

CEO vibes na parang wala akong kawala. “Alam mo bang narinig ko lahat ng kwentuhan niyo kanina?” malamig niyang sabi. Napakurap ako. “Eh ano ngayon? Natural lang naman na nagkukuwentuhan ‘yung mga kasambahay. Hindi ko kasalanan kung—” “Kasama sa kwento ang sofa,” sabay hakbang palapit. “Kasama sa kwento ang babae na bukang-buka raw ang—”

di makapaniwalang anas ko sakanya. "Base lamang iyon sa kwento na pinagpasa-pasahan na mga ninuno natin na naikwento lang sakin nila Mommy kaya nalaman ko. Pero walang ebidensya na ganun nga ang naganap, bigla ka nalang daw kasing naglaho na parang bula." saad niya habang hinahango na ang adobo na niluto niya. At tsaka nilagay sa lamesa at siya na rin ang naghanda ng kanin dahil gusto ko sana siyang tulungan pero pinigilan niya ako. Siya na daw bahala, kaya hinayaan ko na siya. Dahil mukhang gusto niya talaga yung ginagawa niya. "Naglaho ako, saan mo naman nakuha ang kwento na iyan?" takang tanong ko sakanya.

pagkukwento naman ng isa. "Ilan ba? Bilisan mo na, sabihin mo na oy, huwag mo na kaming bitinin," excited na tanong ng isang babae. "Eight packs mga te, eight pak na pak na pandesal meron ang Joshua na yon," kinikilig na sabi ng nagkukwento. Para itong bulati na binudburan ng asin at kinikiliti. Sabay-sabay naman na tumili ang lahat sa sinabi nito.

Nag sip muna ako sa palamig ko bago ako nag kuwento sa kanya. "Bago kita puntahan dito kanina, naisip ko na sumama sa pagsundo kay Kuya sa office ni Lolo." pag ku-kwento ko. "Tapos no'ng nando'n na ako siyempre nag usap muna kami ni Lolo. E, wala ro'n si Kuya. Di ko alam kung san nagpunta at no'ng ma bored ako sinubukan kong mag libot libot hanggang sa makarating akong second floor." napatigil ako saglit dahil kumain ako ng fishball.

para makatakas. Bagama't ang kuwento ay puno ng mga kapintasan, ni Jett Ejercito o Harold Corpuz ay hindi nagtanong ng anuman, pagkatapos ng lahat, sa kanilang opinyon, anuman ang nangyari, si Esteban ay dapat na patay, at siya ay buhay ngayon, ito ay isang kakaibang bagay, at ang labanan ng ang mga dayuhang hayop ay wala.

Kailangan ko talaga 'yon pampalubag ng loob. Matapos 'yon ay niyaya ko muna si Ate na maupo sa may sala. S'yempre, ikinuha ko na rin siya ng tubig kung sakali mang nauuhaw siya. Kailangang magpa-impress dahil nabili niya 'yung pinabili ko. Then, nagkuwentuhan lang kami. Ikinuwento niya kung saan-saan sila nakapunta at kung gaano kaganda 'yung Baguio. Medyo nakakainggit lang din 'yung mga kuwento niya pero hindi naman ako naiinggit kay Ate, masaya pa rin ako para sa kaniya. Soon, makakapunta rin ako roon... kasama ang buong pamilya.

pagmamaktol ko kunwari. "Well, I'm here. Ayoko lang istorbohin pa ang pagtulog mo. So, where do you want to go?" "Pwede ba sa bahay na lang, pa. Kasi, wala naman magandang movie ngayon e. Saka, ayoko rin kumain sa labas. Pwede naman mag-take out na lang tayo di ba. Hindi na rin naman ako bata para mamasyal pa."

bahagya pa syang nahiya sa kanyang sinabi. "Kahit saan mo gusto. Mas maganda rin siguro kung sa simula na rin." maaliwalas ang mukhang saad ng ginang. Tumango sya at nag simulang mag kwento ng mga naging karanasan nya mula ng mag karoon sya ng isip. Bahagya naman syang natigil ng madako ang kanyang kwento sa mapait na naging parte ng buhay nya kung saan parang pakiramdam nya ay pina- nikipan sya ng kanyang hininga. Parang hindi na nya magawang ibuka pa ang kanyang bibig para mag salita pa. Parang may kung anong bumara sa kanyang lalamunan. Ramdam rin nya ang nag babantang luha na namuo sa kanyang gilid ng mga mata

Hindi tumugon si Agtok. Bigla na lamang siyang hinagisan ng maliit na bato ng isa sa nga kasama. "Tumigil ka na nga sa mga kahibangan mo, Agtok. Kay laki mong tao ay mapagoaniwala ka sa mga kuwento-kuwento. Minsan nagkakapagtakang talaga kung papaano ka naging kawal dahil malambot ang buto mo," "Bakit hindi mo subukang pumasok sa Kubongsok at maging babaylan dahil doon ka yata nababagay"