Kuwento Novels & Stories

Siguro'y 'yon na ang pinakamagandang kuwento na ikukuwento nila sa mga susunod pang henerasyon. *****

Hindi ko alam kong saan nanggaling ang mga salitang ‘yon, o baka galing talaga sa’kin para magising siya sa katotohanan na hindi lahat ng impormasyon na alam niya, tunay. Nakaka-insulto naman kung magsasabi ka ng gawa-gawang kwento pero hindi mo alam may nakakita pala sa lahat ng nangyari. Those questionable and doubtful stories. Of course, sino bang matinong tao ang magsasabi ng kwento para lang maging mabango ang sarili. I’m queit used with this kind of tactics. Marami na akong nakita at nasaksihan. Isa na doon siguro marahin ang dalang trauma ng paninirahan ko sa mundo ng mga tao.

kuwento nito. "Sinagot ko naman kase akla kohabggabg penpal lang kami, natutunan ko din nan siyang mahalin kaya labg nalololong na ako sa bisyo laya minsan hindi na ako matinong kausap nagawa kong magsinungaling sa kanya ng humingi siya ng larawan. Picture mo ang ipinadala ko, at sinabi kong Kate ang pangalan ko yun kase ang nasa ID mo na naiwan mo minsan. Dahil sa pagkalulong ko sa droga noon nagawa kong tanggapin ang ibinibigay niyang pera pero sa huli nakokonsensiya ako dahil kasinungalingan ang dahilan ng lahat" dagdag pa nitong kuwento.

"Ikaw ang tuldok sa bawat talata. Ang tatapos sa bawat salita. At ang makikita sa bawat dulo, upang gumawa ng bagong kuwento. Ikaw ay ikaw Jewel. You ended the story without knowing that you did a great job at first. This is not just the untold story of you...but a story to be told and to be read by someone who loses their hopes just like you. And by the end of the day, the untod story of Jewel becomes... The Story of Us." ~The End~ I would like to use this opportunity to say 'THANK YOU PO' sa lahat ng sumubaybay, at nagbasa ng kuwentong ito nina Jewel at Steve. Hope you guys learn a lesson or two. Sa pagtatapos ng

Hot Chapters

The Untold Story of Jewel Chapter 44The Untold Story of Jewel Chapter 40The Untold Story of Jewel Chapter 27

balita ni Yuna na nanunulis ang nguso habang nagkukuwento. "Sabi nya rin na magsasalitan kami sayo.Sa kanya ka sa ibang araw, Tapos sa akin ka sa ibang araw parang ganun ang gusto niya.Tapos eh pag linggo lang tayo pwedeng magsama samang tatlo At mula ngayon.Ituturing na raw niyan akong kapatid.At mamumuhay daw tayo ng payapa.Tayong tatlo" Kwento pa ni Yuna. Pero ang paraan ng pagkukwento niya ay parang walang buhay, na para bang nang iinis at nanunuya lang.

sagot niya habang nakangiti. Dahan-dahan kong binuksan ang takip. Sa loob ay may isang kuwintas na pilak—payak ang disenyo, ngunit napakaganda. Ang palawit ay hugis isang maliit na pahina ng aklat, at sa gilid nito ay nakaukit ang mga salitang: "Ang pinakamagandang kwento ay ikaw." Naluha ako sa tuwa. "Gabriel... napakaganda nito."

Kinikilig na kwento nito. Ang tagal namin nagkwentuhan ni ate Miracle. Pati love story ng mga lolo at lola nito, mommy at daddy ay kinuwento nito sa akin. Napamaang na lang ako sa love story ng mga nauna. Mas nakakamangha pala ang kwento ng pag iibigan nila.

Taos puso akong nagpapasalamat, hindi nakompleto ang journey ko— ni Knight at Eleanor kung hindi dahil sa inyo. At para ito sa inyo, I've write it for you. Sana ay nagustuhan ninyo. Kung hindi kalabisan sana ay makita o mabasa ko man lang ang inyong mga saloobin, sa comment at sa reviews. At lahat ng kwento may 𝐤𝐚𝐭𝐚𝐩𝐮𝐬𝐚𝐧, pero ang katapusang ito ay isang panibagong 𝐬𝐢𝐦𝐮𝐥𝐚.

“Tungkol po ito sa isang batang nawalan ng laruan, at natutunan niya na hindi lahat ng bagay ay kayang bilhin o ayusin ng pera.” Mula doon ay nagkwentuhan sila tungkol sa kwento. Ibinahagi ni Kenzo ang sarili niyang karanasan noong bata pa siya—na wala siyang kalaro, na laging nakakulong sa loob ng opisina ng lolo niya, at na hindi niya alam kung paano maging bata at maglaro nang walang iniisip na trabaho. Tahimik lang na nakikinig si Kael, minsan ay nagtatanong, minsan ay nagbibigay ng sarili niyang opinyon at payo.

Napakapit siya sa akin, itong babae na 'to siya na nga nagkukuwento parang siya pa ang kinikilabutan. “Oh bakit ano?” “Sa tuwing hapon na raw na malapit ng dumilim may nag-iingay raw rito, mga gamit o upuan na parang tinutumba.” Pagkukuwento niya habang naglalakad kami. “Ano ka ba kuwento kuwento lang—” Napatigil kami bigla nang may marinig kaming parang pagtumba ng upuan sa loob ng classroom. Dahan dahan kaming napatingin sa classroom kung saan kami nakatapat at narinig ang ingay.