Elemento Ng Kwento 소설 & 이야기

Binida pa nito ang huling sinabi na mabilis niyang kinontra. “Sabi mo ba ‘yan? Kasi ang sabi ng kambal ay napakalaki daw ng boses mo kapag nag-storytelling ka. Para ka daw mang-aaway,” eksaherada niyang kwento. “Did they said that?” inosente nitong tanong na tinanguan niya. Tumikhim ito na para bang pinapraktis na sa isipan kung paano papaliitin at papalambutin ang boses.

“Kamusta pala ‘yung eskwelahan mo? Hindi ka ba nahihirapan sa mga lessons niyo?” Nagsimulang mag-kwento si Leaf. Naparami ang daldal niya. Maya-maya lang, hindi na napigilan ni Elm ang antok at tuluyan nang nakatulog. Nang mapansin ni Leaf ang tulog ng kasintahan, tumigil na rin siya sa pagku-kwento. Napahikab na rin siya at dinapo na rin ng antok. Natulog na rin siya. Nakaupo. Nakapatong ang kamay sa dibdib ng taong mahal niya.

“Can you tell me a story?” Napakurap si Czarina. “A story? Hindi ako marunong.” “Then make one up.” Pumikit si Wendy. “Basta walang plot holes.” Napailing na lang si Czarina. Matapos mag-isip sandali, nagsimula siyang gumawa ng kuwento tungkol sa isang munting puting tupa at isang munting abong tupa. Hindi pa man sila nagtatagal, biglang bumangon si Cassidy.

Kumuha ako ng unan at ginanti siya, "Ikaw kaya yung may pinakamarami! Parang hindi ka nauubusan ng kwento!" Tinutok ko ang unan sa mukha niya at sabay na kami nagsimulang magtawanan habang nagsisimula ang isang unan fight sa kwarto. "Ayos lang ba sa’yo na maging kwentuhan queen ka? Kung gusto mo, magsimula na lang ako ng bagong kwento tungkol sa’yo!" biro ko. "Grabe, Elara! Alam mo na ba kung anong klaseng side effects ng kwentuhan natin?" sagot niya, habang hinihimas ang noo at nagsusungit.

Mahinang tanong ko sa kanya Pinandilatan nya ako ng mata bago sumagot "Shut up, Ms. Montivelle! You don't know how nervous I am. After how many years of without a connection. Sa wakas ay makikita ko na ulit sya" Parang tangang turan nya. Bigla akong naguluhan sa sinabi nya

Ang sakit kaya manganak. "Ano ba baby.Ayusin mong pagsusulat.Maraming nag-aabang ng kwento natin," si Rile na boring na boring na dahil di ko daw inaayos ang pagkwekwento ko. "Huwag ka ngang istorbo.Teka,asan yong kambal?" takang tanong ko sa kanya.Sumilay ang nakakalokong ngiti sa kanya. "Nasa babae nila.Mana sakin eh"

‘Yun. “Hindi mo pwedeng sabihing nagkita kayo kagabi. Kailangan ng kwento. At dapat maganda ‘yun dahil mahilig ang mga tao sa love stories. Hindi pwedeng nagkita kami sa grocery store o kung ano mang lame na ‘yun, maliban na lang kung gagawin mong nakakatawa. Gaya ng, aksidenteng natumba ni Kiana ang buong display ng toilet paper tapos sinaklolo mo siya.”

Taos puso akong nagpapasalamat, hindi nakompleto ang journey ko— ni Knight at Eleanor kung hindi dahil sa inyo. At para ito sa inyo, I've write it for you. Sana ay nagustuhan ninyo. Kung hindi kalabisan sana ay makita o mabasa ko man lang ang inyong mga saloobin, sa comment at sa reviews. At lahat ng kwento may 𝐤𝐚𝐭𝐚𝐩𝐮𝐬𝐚𝐧, pero ang katapusang ito ay isang panibagong 𝐬𝐢𝐦𝐮𝐥𝐚.

*** NOT SUITABLE FOR CHILDREN CERTAIN SCENES MAYBE DISTURBING TO SOME MEMBERS OF THE PUBLIC. YOU HAVE BEEN WARNED. *** DISCLAIMER. Independently created by human author and possesses at least some minimal degree of creativity. All characters appearing in this story are fictitious. Any resemblance to real persons, living or dead, is purely coincidental. *** SYNOPSIS. Kwento ni Calcifer at kung bakit gusto niyang mamatay.

Kaya lang, sa Quezon City pa sila nakatira at medyo hassle ang bumiyahe dahil may kalayuan ang subdivision kung saan nakatira ang kaibigan. “Next year, mag-aaral na si Callyx, right? Nagkakaisip na siya,” pakli ni Thea mayamaya. Napatingin naman siya rito. “Hanggang kailan mo papaniwalain ang anak mo na may daddy talaga siya, bruh? Matalino ang inaanak ko, Calley. Sooner or later, magtatanong ulit ‘yan tungkol sa daddy niya. Ano'ng balak mo?”