Can We Be Friends の小説・ストーリー

Pero nang maalala siguro niyang hypothetical lang, natawa siya nang bahagya. "Huh? Tinatanong pa ba 'yan? Of course it's possible! But it depends." "Depende?" Mas lalo kong hindi magalaw ang pagkain at napakunot-noo sa sinabi niya. "It depends on whether they're willing to risk the friendship. Either they go for it or they don't. Mga gano'n." "Talaga?"

See…we're very blessed to have them. Our true friends.

Is that the deal? "Hindi ko maiwasang isipin sa umaga hanggang gabi ang mga nagawa ko sayo. Hindi lang sa iyo but also to your wife. I am here to apologize for all the things I've done. Kahit na di mo ko kayang bigyan ng second chance, okay lang. But, pwede ba tayong maging friends lang?" tanong niya. Friends? Is it possible that the two exes will be friends after all? Diba sobrang weird at awkward nun? Diba niya naisip? Hayshh...I dont want to trust her, but she looks so sincere in her apology.

Tanong nya, napataas naman ang kilay ko bago hawakan ang palad nya. "Alam mo......." Sinadya ko talagang putulin ang sasabihin ko ".....hindi magiging dahilan ang lalaki para masira ang friendship nating dalawa, ikaw at ako? Habang buhay tayong magiging magkaibigan," tugon ko.

mangha kong tanong. “But of course… aren’t we are just friends?,” talagang seryoso talaga ito sa aming kasunduan na purely friendly bonding lang talaga ang magyayari sa amin rito sa SanFo. “Ahem.. are you sure about that?,” talagang hindi ako makapaniwala sa kanya kasi kahit walang namamagitan sa amin tuwing gabi ay gusto nitong magkatabi kami.

Pero badtrip pa rin siya hanggang ngayon sa lalaking iyon. Sinong matinong tao ang tulad nito na nakipag-break tapos aayain siyang maging kaibigan? Hindi ba ito aware sa kasabihan na ‘friends can be lovers but lovers cannot be friends’? Ang lakas ng katok sa utak! Kung pwede lang kaltukan ang ulo ni Dennis, ginawa niya na. Sinaktan na nga siya, balak pa siyang i-friendzone? Talagang magaling. Sinong gustong maging kaibigan ito?

I left no choice, my fare isn't enough. "All right. But it doesn't mean we're now friends. We're still strangers."

Gusto niya akong maging kaibigan? Mabilis akong umiling kaya bahagyang nangunot ang noo niya. "Hindi po kasi katulong—" "What's wrong with that? Can't we be friends. Come on, Feigh. I am friends with Luke since we were grades school and I knew a lot about him. I know that you two are—"

Nagpatuloy na ako sa paglakad pero hindi niya ako hiniwalayan. Gusto ko sanang sabihan siya na mauna na ako ngunit mukhang wala siyang balak na humiwalay sa akin. “Can we be friends?” tanong niya. Tumigil ako ulit sa paglalakad at tinignan siya. Wala naman akong balak makipagclose sa kahit na kanino. Marami na akong kaibigan, pero hindi ibig sabihin non ay tatanggihan ko ang isang lumalapit sa akin, lalo na at kinampihan ako.

” mukmok ng mahal ko. ”Well, ngayong tapos na ang sayaw namin, hindi ko na kailangan lumapit sa kan’ya. Pwede pa rin naman kami maging friends nang `di n’ya ko kinakapitan, `di ba.” ”Hmph. Dapat kahit friends bawal!” bulong ni Louie. “Ha?” “Wala.” “Uy, jelly-jelly nanaman ang bhebhe ko!”