Can We Be Friends 소설 & 이야기

Baka ano na naman ang isipin no'n. "You're welcome!" Namumulang tiningnan ko ang cellphone kung saan nakatatak ang 'You are now friends' paladesisyon ka meta, hindi kami magkaibigan. Pwede ko namang pindutin ang unfriend, pero bakit ko naman gagawin iyon? Ang immature ng gano'n. Come on, Yvon. Don't make it such a big deal. Oo nga naman, ano namang big deal sa pag accept ko sa friend request niya?

"I just... think of it. You know, you're the bridge. You connects us, Haze. The three of you is true to each other that I sometimes feel outcasted." "Don't say that." "But it's true." Bumuntong-hinga siya. "Maybe, my husband is right. I should put an end to this friendship." "L-Laine..." "Goodbye. This friendship is over, Haze. Let's see each other as strangers once again." "No, no. Laine! You can't do this to me!" Malungkot siyang ngumiti. "Find a circle of friends far more better than we had, Haze."

"Pwede ba tayong maging magkaibigan?" Alanganing napabaling ulit sakin si Jj "But..your to old to be my friend po" natawa si Mr.Escalade "It's okay little dude..age doesn't matter if we talk about friendship" "So..can we be friends?" Tumingin sakin si Jj. Nakita kong medyo naiilang siya sa lalaki, nilalaro niya rin ang daliri niya habang kagat ang pangibabang labi

Parang may ibig sabihin ang ngiting iyon. “Gusto kita. Can we be friends?” tanong niya. ".....? "

"But our relationship went too fast. We skip this part. I'm not closing any door. I just want us to start where we should be. No skipping this time." Napabuntong hininga lang ito. Muli ay tinalikod niya ako at muling niyakap sa likod. "Okay. Let's be friends." Bulong nito sa tenga ko. Nakaramdam ako ng kuryente ng maramdaman ko ang labi nito sa tainga ko. "Friends with benefits ba pwede?" Malokong sabi nito. Natawa naman ako. "I can still kiss you like this right?"

Kaya, ang pagiging friends sa WeChat ay isang simbolo ng pagkamalapit sa modernong panahon. Ang mas mahalaga pa, kapag friends kayo sa WeChat, makikita niyo ang homepage ng isa’t isa, kasama na ang mga litrato nila, mga video, at mga kaunti at piraso ng buhay nila. Kung may pakiramdam ang isang tao para sa isang tao, masasabik siyang makita ang kanyang page. Parehas ang iniisip nina Jacob at Matilda sa sandaling ito.

"Wala na kami, but that doesn't mean I'll be erased from his life. We're friends, so I still have the right to say those things. I'm just trying to stop you from hurting him and playing with his feelings at alam mong pwedeng makiealam ang kaibigan sa bandang iyon." Pwedeng makiealam ang kaibigan sa bandang iyon. I hate how she answered my question. Tama naman siya, minsan nakikiealam ang kaibigan kapag alam nilang masasaktan ang kaibigan nila, pero pwede ba talagang manatiling magkaibigan ang dalawang nagkarelasyon ng mas malalim?

“Sorry, wala lang ako sa mood. Gusto ko lang mapag-isa muna. Nag alala ka ba?” Tumango ako, hindi naman ako galit. Hindi naman kasi dahil halos magkapatid na ang turingan namin eh kailangan lagi kam naguusap. Ang friendship ay hindi lang tungkol sa pag-uusap at parating available sa isa’t isa. May kanya-kanya naman tayong personal space, that space must be respected. “Your complexion does not look good. Mukha kang bilasa bruha, hindi ba dapat fresh ka since nakapag bakasyon ka?”

“We are your friends.” Ngumiti ako at tumango. “I know and thank you,” sabi ko. “Pero kung kayo din naman ang mangangailangan ng tulong, huwag din kayong mahihiya na tawagan ako. That is what friends are for, right? We can count on each other.” Friends… That is something that I don’t really have growing up.

“Nah. We’re not.” “Why not? Ayaw mo ba siyang maging kaibigan?” “Hindi naman sa ayaw ko. But you know me. It takes time. Kaya may posibilidad na maging magkaibigan din kami. For now, nope, we’re not yet friends.”