Can We Be Friends Novels & Stories

I can’t help but to cry again. I miss my friends... Where are you now?

"Okay, basta peace na talaga tayong lahat ha? The other friend niyo pala, asan na?" "You mean, Yosh?" "Yeah! The scary badass friend of yours," pagkumpirma niya. "Hindi ko alam kung nasaan siya." "Okay. I should talk to her na lang when I have free time pero sana samahan niyo kami baka kasi basta niya na lang kami suntukin," natatakot na wika ni Kara na kinatawa ko naman sa isip. "No problem!"

Nangako kami sa isa't isa na maging mag bestfriends kami forever at ayaw kong sirain 'yon. Kaya naisip kong mag lie-low muna ako sa kanya. Hindi makakabuti na palagi kaming magkasama at baka hindi ko na mapigil ang damdamin ko. I'm just only human being and I am a woman. Mas lalo akong mahuhulog sa kanya kapag lagi kaming nagkikita at nagkakausap. Tama nga si Loraine, mahal ko si Chris higit pa sa isang kaibigan. Siguro ganu'n din siya sa akin kasi nararamdaman ko naman 'yon eh! But I'm not sure how long will it last. Bata pa siya, samantalang ako, lagpas na ng kalendaryo. Baka hindi mag work-out ang relasyon namin kung sakali at pati friendship namin mawawala. Ayokong mangyari 'yon.

saad ko. "Lahat talaga ng kagaguhan nasayo na. Kung mamamatay man ako dapat mauna ka para friendship goals." "Kung 'yan ang friendship goals sayo ay huwag na. Friends over na lang tayo dahil mahal ko pa ang buhay ko pero ikaw ayos lang mauna ka kasi wala naman nagmamahal sayo dahil iniwan ka niya." pang aalaska ko sa kanya.

but not now. I mean, ayokong masayang 'yung pinagsamahan namin. Kasi paano kung maging kami tapos magbreak kami, sino nang tatakbuhan ko? Kung 'yung dating tinatakbuhan ko ay 'yun na 'yung nakasakit sa'kin 'di ba? A break up can ruin our 4 years of friendship and that's so sad! Pero kung mainlove... Why not?

It’s not healthy for the both us. “You don’t want to talk about it?” Nag-angat ako nang tingin sa kaniya and I nodded. Tumitig pa siya sa ‘kin ng ilang minuto bago nagbuntong hininga. “Okay, then come here.” Tumayo ako at dahan-dahang lumapit sa kaniya. “Pwede ka bang mayakap?” Tanong niya. Ako na mismo ang yumakap sa kaniya. I want us to be friends forever. That way, I can guarantee that our friendship will last longer.

Hanggang sa makaalis ito’y nakatitig lang ako sa kaniya. I’m not sure if it’s good decision to be friends with him but I think so, right? Mas okay na ‘yon kaysa awkward kaming dalawa while co-parenting with our child. Isang buntonghininga na lang din ang pinakawalan ko sa sarili.

I cut him. "Friends? Why friends?" I questioned. Why was he asking for us to be friends? We're not friends! I don't want friends. Hindi ako friendly. And treating the father of my kids as friend? Iyan na yata ang pinaka ayaw kong gawin.

Paliwanag naman ni Shen Ling. Awkward lang na napangiti si Bethany. "A-Ah, o-oo halata nga." Kamot ulo niyang sagot. "We can be your friend." Sabat naman bigla ni Shawn sabay kindat pa. Hindi malaman ni Bethany ang sasabihin. Will it be okay if she makes friends? Kasi kapag nagkataon, baka mamaya ay malaman pa ng mga ito ang sikreto niya. Hindi siya dapat na makipagkaibigan sa kahit na sino. Kaso, kailangan niya rin naman ng mga kaibigan para maka-survive sa paaralang ito.

Siguro nga hindi niya na tatandaan since marami siyang na inom. "Can we be friends?" He ask me out of nowhere kung pwede ba kami maging mag kaibigan. "Why?" I ask him with full of confidence. "Ayaw mo ba? Naging mag ka kilala na tayo e naka pag overnight naman nako sa inyo naka pag usap naman na tayo at mag ka kilala naman na tayo, but if you don't want to it's fine." He stated while looking at my eyes and gives me a puppy eyes.