Carla Novels & Stories

Tumigil ang babae sa paghakbang at patingin- tingin sya sa mukha ni Carlo, si Carlo naman ay iniwas- iwas nya ang mukha dito. "Carlo, sabi ko na nga ba, ikaw yan. Despite of your funny disguise, nakilala parin kita. Kilala ka kasi ng puso ko." Nakanganga akong nakatingin sa babae at kay Carlo. "Yucks, who are you Miss. Im not Carlo, I am Carla. Carla Tagaabellana."

Samantala, sa madilim na sulok ng underground garage, isang sasakyan ang tahimik na nakatigil doon. Inside the car, Astrid was sitting quietly in the driver's seat. She was wearing oversized sunglasses and a dark baseball cap, effectively hiding her tired but cold eyes. Her hands gripped the steering wheel firmly as she kept her gaze fixed on the elevator lobby, waiting for the woman to step out. Isang matunog na ding ang umalingawngaw sa paligid kasabay ng pagbuka ng pinto ng elevator. Dahan-dahang humakbang si Caroline palabas ng lobby.

''nice to meet you Jasmine '' ''me too Carl ..sige at mauna na ako may mahalaga kasi akong gagawin '' hindi na niya hinintay pa sumagot si Carl at umalis na siya .Patakbo siyang pumunta sa parking lot dahil sobra siyang nagmamadali .Kailangan niyang pag aralan ang isang bahay ampunan kung saan siya mag dodonate ng pera .Kailangan niyang tignan kung maayos lang ba ang pamamalakad nila sa mga perang binibigay bago siya magdonate ng pera . '' Hello Kara naayos muna ba ang pinapaayos ko ?"

Tumango si Maximillian. Iniabot ni Maximillian ang isang local na debit card kina Ruel, Ali, at Belinda. “Gamitin niyo para sa lahat ng gastusin ninyo.” Hindi iyon tinanggap agad ni Ruel ngunit si Belinda at Ali ay kaagad iyong kinuha, “astig! Pwede na pala ako nito?” Tumango si Maximillian at ipinaliwanag ang dahilan kung bakit pati siya ay maaari nang gumamit ng card na iyon.

parang kinakabahang sagot neto, napakunot noo naman si Cairan at di maintindihan ang dalaga, malayo layo pa sila sa dorm nya and he can easily enters his car para di na sya maglakad pa pero bakit pinapahinto hinto nya? Inapakan naman ni Cairan ang accelerator at tumingin sa direksyon kung saan nakatingin ang dalaga, parang nawala naman ang saya sa puso nya nang maintindihan kung bakit pinapahinto nang dalaga ang kotse. Sa di kalayuan makikita mo agad ang isang blue Ferrari at ang isang bulto nang tao na nakasandal doon na nasa tapat nang dorm ni Astria.

Lauren Masayang lumabas naman na ako ng office ni Camela. Paano naman kasi naka score ako dito ng halik. Hayst dapat talaga dinadaan ito sa mga ganung diskarte para hindi na siya makapalag pa. Kung ginawa ko na pala sana yan kaninang umaga sa kanya eh di sana sabay pa kami nag lunch ngayon at hindi na nadagdagan pa ang galit nito sa akin kanina. Pero okay na rin yun atleast nakita ko kung paano mag selos ang isang Camela. My god nakakatakot pala ito mag selos. Hindi ko na gagawin pa ang anumang bagay na mag trigger dito para mag selos siya baka sa susunod hindi lang ako nito masakal. Grabi todo kaba ko talaga kanina mabuti na nga lang at inalis din nito kaagad ang pag kakasakal sa akin dahil

Nag-aalala na siya sa mga ito. Nakarating si Alea sa isang mas nakakatakot na bahagi ng lugar. Napakalaki ng mga punong-kahoy na nakapaligid ngunit wala namang mga dahon. May mga usok pang makikita sa paligid. Napatigil siya sa paglalakad at hindi kaagad nakakilos dahil sa sobrang takot at pagkagulat. May bigla kasing lumitaw sa kaniyang harapan na napakaitim na nilalang. Maitim ang buong katawan nito at pula ang ang kulay ng mga mata. Nakatingin lang ito sa kaniya. Tumayo ang kaniyang mga balahibo nang ngumisi ito. Nakakatakot ang ngisi nito na parang may masama itong binabalak. "Isang Faraya. Mukhang maswerte yata kami ngayon at ikaw na mismo ang nagpunta rito sa aming lugar," sabi ng ma

CARLA "Umalis ka na muna sa harapan ko. Ayoko munang makausap ka, Conrad. Kung nagagawa mo ng magsinungaling sa akin ngayon pa lang, magagawa mo iyan ng paulit-ulit..." lumuluhang sabi ni Carla. Hinawakan ni Conrad ang kanyang. "Wala na akong balak na magsinungaling pa sa iyo at maglihim. At mayroon pa akong aaminin sa iyo..."

Ang babae ay lumapit sa kotse, ang mga mata niya ay nakatitig sa akin. Hindi isang babae, si Carla. Nakita ko ang isang litrato sa kamay niya, ang larawan ay pamilyar sa akin. Si Fernando. "Damian," aniya, ang boses niya ay mahina. "Kailangan kong makausap ka." Si Levi ay tumingin sa akin, ang mga mata niya ay may babala. "Don't worry Levi, she's Carla. Elaris' friend." Tumango ito ng maginhawa tsaka hinayaang makapasok sa sasakyan.

Kabanata 127: Ang Plano ni Caroline para Maangkin si Matteo Caroline Junqueira Tahimik na nakatanaw si Caroline Junqueira sa labas ng sasakyan habang bumabaybay ito sa makukulay na kalsada ng Makati. Ang ilaw ng lungsod ay kumikislap sa salamin ng bintana, pero sa isip niya, wala siyang ibang nakikita kundi isang pangalan—Matteo Alvarez.