Message For Myself Novels & Stories

“Lara ano bang problema?” Nagpakawala siya ng buntong hininga siguro kailangan na niyang warningan si Mr. Legaspi tungkol sa kanyang nararamdaman ngunit hindi niya masabi dahil nasa public place sila kaya nag-type na lang siya sa messenger. Sir, I’m afraid that I am fallen for you and it is not right. Please don’t be so nice. Nahuhulog ang damdamin ko e.

Patulog na ako, pero bigla akong nakatanggap ng isang unkwown message. “Akala mo magiging masaya na kayo. Hindi pa, hindi pa tapos ang gulo. Namnamin niyo ang kapayapaang nararanasan niyo ngayon, nagpapalakas lang ako, pagkatapos, maniningil na ako sa mga ginawa ninyo!” Nawala bigla ang antok ko nang mabasa ko ‘yun. Tinawag ko tuloy si Larkin na palabas na dapat ng kuwarto namin. Pinabasa ko ang message.

Enjoy the rest of the holidays! It took a lot of rephrasing and self-encouragement for me to finally hit the send button. I bit my lower lip as I waited for the message to be successfully delivered. When the delivery of my text failed unexpectedly, my lips parted. Unfortunately, I ran out of load. I stared at my unsent message and thought, “Ah, maybe this was the sign not to talk to him again.”

I smiled sweetly then walked away. When I got to my desk, I kept refreshing the screen dahil baka mahina ang WIFI ng ganitong oras. Kaso wala naman message. Tinapos ko nalang ang mga kailangan kong tapusin kasi baka masita nanaman ako kapag nakita kung ano ang ginagawa ko. Hours had passed, nahihikab na ako nang mag-pop up ang isang message sa screen ko. Zachary Levi Esqueza: So how did you know about my middle name?

We’re already twenty-nine this year. I was about to log out when I noticed the one unread message. Wala iyon sa inbox pero nasa filtered message. Nakaramdam ako ng kakaibang takot. The picture is a teddy bear, the same one I left with Pauline. Customized ’yon at ipinagawa ko bago ako umalis ng Pilipinas. From: Unknown No one is lucky twice in a row.

Kulay brown ito na may pagka-vintage ang design. Kung siya man ang nagpadala ng sulat wala akong oras para patulan ang mga kalokohan niya. ‘STAY AWAY FOR HIM. IT IS JUST A WARNING. HOPE YOU LIKE IT.’ Iyon ang mensaheng laman ng sobre. Nanginginig ang kamay ko habang hawak ang papel.

Kaya kahit labag sa ego at pride ko ay natagpuan ko na lang ang sarili na tumitipa ng mensahe para sa kanya. Shane: Good pm. Shane 'to. Remember? 'Yong nabunggo mo kanina? Then I hit send. Napatampal naman ako sa noo nang ma-realize na ang rude ng pagkaka-text ko. Ngunit huli na para bawiin ko pa 'yon. Nag-iisip ako ng maaari pang sabihin ng biglang tumunog ang phone ko, tanda na may isang mensahe ang dumating.

Umiling agad ako at ngumiti. "Hehehe, wala po manong, may inaayos lang po ako dito sa gamit ko," pagpapalusot ko. Sana naman ay maniwala siya, para hindi na siya mag-alala pa. Ngunit, ano na ang gagawin ko? Baka mamaya bigla akong makita dito ni Aljur. Ede, malagot pa niya ako? Isipin niyang, hindi ako nagpaalam sa kaniya. Lagot talaga ako nito ehh. --- Huhuhu! Bakit kasi hindi man lang niya binasa ang message ko. Isa pa self, hindi mo kailangan na matakot sa kaniya. Wala ka naman kasalanan ehh. Kaya, kalma lang, kalma. Enhale, exhale, enhale, exhale. Nang makahinga na ako nang maluwag. Inayos ko ang sarili ko. Hindi ako dapat na magpadala sa kaba ko. Kung sakaling mapagalitan ako ni Aljur n

sagot niya “Magagalit ako at magagalit din siya kapag sinaktan mo ang sarili mo.” Napangiti naman ako ng mabasa ang huling mensahe niya. Pagkatapos ng usapan namin ay tiningnan ko ang notification kong sumasabog na naman. Napakunot ang noo ko ng may makitang may nang tag sa akin pero hindi ko kilala kung sino kaya naman pinindot ko ito.

Paulit-ulit na paalala ko sa sarili. Pagdating sa table ko ay nagpadala ako ng message kay Axel. Sinabi ko sa kanya na lalabas kami mamaya kaya gagabihin ako ng uwi. Hindi siya agad nag-reply kaya binalik ko na sa drawer ang phone ko. Dahil last day ko na kailangan ko siguraduhin na okay na ang lahat. Pagkalipas ng ilang minuto ay naramdaman ko ang pag-vibrate ng phone ko.