Christian Life Quotes Novels & Stories

Again, there's always hope. Sometimes... Thoughts like what if I'm never able to run again? What if I tore another muscle and couldn't walk for the rest of my life? What if I couldn't feel or be myself anymore? What if I had to stop doing the things I enjoy? What if everything was to change from here on out? What if I end my life now? Those irrational ideas were raging through my mind. But then this verse appeared out of nowhere and spoke to me. "Through Christ, who empowers me, I can do all things." - 4:13 Philippians (NKJV)

Panimula ng aming Pastor. "Jesus said, "I am come that they might have life and that they might have it more abundantly." This abundant life, for many people, is an impossible dream, yet God wants us all to have this abundant life and proved His love for us by giving His Son, that we might have this life."

“Like whether you already ate. Whether you’re tired. Whether you’re smiling.” Tuluyang natahimik si Zia. Hindi siya makapagsalita. Dahil sa bawat salitang lumalabas sa bibig ni Christian— parang unti-unting nawawala ang natitirang takot niya. “You didn’t ruin my life,” mahinang sambit nito habang diretso ang tingin sa kaniya. “You changed it.” At sa simpleng linyang iyon—

“Minsan iniisip ko, sana ay hindi ka ganito katalas. Para kang imbistigador.” Napatingin siya rito. “Compliment ba iyan?” Napangiti si Christian. “Hindi ba halata?” Bahagyang naningkit ang mga mata nito sa amusement bago muling nagsalita. “Pero ang sobrang talas ay hindi laging mabuting bagay. Minsan, ang pagiging medyo walang alam… mas nagpapadali ng buhay.”

Pumikit siya kasabay iyon ng paglaglag ng luhang naipon sa paligi ng kaniyang mga mata. I will be here When you feel like being quiet When you need to speak your mind I will listen "Sana habang nandito pa ako, sana habang kapiling mo pa ako. Maramdaman mo ang kahalagahan ko. Irish, sana mapansin mo rin naman ako. Sana makita mo akong patuloy na nasa tabi mo para pagaanin ang lahat ng sakit na dumadaan sa buhay mo." Iyon ang tumatakbo sa isip ni Christian habang kumakanta siya. Hindi lang niya iyon kayang sabihin sa noon ay humihikbing kaibigan.

Please, please. Ilang oras pa akong naghintay. Hindi muna ako nagpahinga kasi mas gusto ko siyang hintayin. I'm sketching and already finished my new artwork. Lahat ng iginuhit ko ay para sa kanya. Lahat din ng iyon ay may lagda ko sa gilid at may personal inspirational quotes about life and sacrifices. It's already midnight but there's no mark of him. Wala. May bukas pa naman Klara. You can wait for him until tomorrow. It's your day, right? So you can keep on smiling and be thankful for this another year of your life.

Sabay naming sambit ni Red. Matapos ang aming naging vow sa isa’t isa at pag suot ng singsing, nagyon naman ay maghawak ang aming mga kamay habang nakapikit habang si pastor ay nag dadasal, “May Jesus Christ, Our Lord and Savior, always be at the center of the new lives you are now starting to build together, that you may know the ways of true love and kindness. May the Lord bless you both all the days of your lives and fill you with His joy. Amen.”

“Maaaring hindi kita mabigyan ng perpektong kaligayahan, pero maibibigay ko sa’yo ang kapayapaan. Isang ligtas na buhay. Isang ligtas na mundo.” Napatitig si Kyline sa kanya, tila nalulunod sa bigat ng mga salitang iyon. May kung anong hindi niya maipaliwanag, parang hindi na ito ang simpleng, masayahing Christian na nakilala niya noon. O baka… ngayon lang niya tunay na nakita ang totoong siya. “Christian…” mahina niyang sambit. “Atty. Gonzaga,” putol ni Christian, hindi na umatras. “Gusto kita.” Direkta. Walang pag-aalinlangan. “Ayokong makita kang nasasaktan pa. Ayokong makita kang pinahihirapan.”

Dahil sa ngiti at halakhak ng mga anak niya ay pansamantala siyang nakalimot. "Isa lang ang napatunayan ko. Hindi lang si Shawn ang lalaki sa mundo. Hindi ko dapat siya iniiyakan. Hindi ko dapat sinasayang ang oras ko sa pagmumukmok. Dapat pag tuonan ko ng pansin kung paano sumaya. Sumaya kasama ng aking mga anak." seryosong sambit ni Harah. Naalala ni Harah ang isang quotes na nabasa niya. Sabi roon: "Expect trouble as an inevitable part of life and repeat to yourself, the most comforting words of all: This, too, shall pass." –Ann Landers

"Kailangan mong mamuhay para sa sarili mo. Kailangan mong magkaroon ng sariling buhay, kasi kung puro ako lang ang iniintindi mo, 'di mo na buhay 'yan." Gusto pa sana niyang idagdag na kapag palagi siyang binabantayan, parang nawawala na ang saysay ng lahat, pero natakot siyang baka kung ano na naman ang isipin ni Christian. Pero kahit hindi niya tuluyang nasabi, ramdam na ramdam pa rin ni Christian ang ibig niyang ipahiwatig. Parang nanginginig pa nga ang boses nito habang nahihirapang magsalita.