Christmas Tree Sayings Novels & Stories

Ang isip bata naman. Bago pa ako makapagtanong ulit, pinakilala na niya ako sa lahat. Sa dami nila, hindi ko na matandaan ang pangalan ng iba. Ngumiti na lang ako at bumati ng "Merry Christmas!" habang patuloy ang countdown—limang minuto na lang bago mag-Midnight. Pagbalik namin sa pwesto, napansin kong may isang Santa Claus na nakatayo malapit sa Christmas tree.

Lahat tila may kaniya-kaniyang destinas- yong puno ng saya at pagmamahal. “Arthur,” tawag ko habang naglalakad. “Yes, baby?” “Thank you… for this,” sabi ko, sabay turo sa mga bitbit naming groceries, sa paligid, sa buong sandali. “For giving me this kind of Christmas.” Ngumiti siya, tumigil sa paglalakad, at humarap sa akin. “You don’t have to thank me, baby. You deserve this kind of peace… this kind of love.”

"May sasabihin ka pa?" "Uhm... Pwede bang maglagay ng decorations? Ang lonely kasi ng bahay mo." I gave him a small smile. Talaga naman kasing ang lonely ng bahay niya. Ni isang christmas decoration ay wala. Parang hindi magpapasko ang lagay dito sa bahay. Kung hindi ko lang alam na December ngayon ay iisipin kong undas ang susunod na holiday.

Hindi na 'ko nagabala pang lumingon. Ikinulong niya ako sa mga bisig niya. Hanggang sa unti unting lumapit ang mukha niya sakin at gahibla na lang ang layo ng labi namin sa isa't isa "Merry Christmas!" Sabay kaming na pa hiwalay sa isa't isa nang magsimulang magingay ang lahat. Napukaw ang atensyon ko nang mga iba't ibang kulay ng paputok sa langit. Ang sarap pagmasdahan.

"Naks naman, naghanda rin pala ng mga regalo. Main character ka talaga, eh 'no?" Pangiinis si akin ni Aristophanes kahit pasimple ko nang inilagay ang mga regalo ko sa ilalim ng Christmas tree kaya pinandilatan ko na lang ito ng mga mata. "Papansinin pa talaga ako, eh..." Usal ko rito at itinikom na nito ang bibig niya bago ibinalik ang atensyon niya sa mga anak niyang masayang masaya na nagbubukas ng mga regalo.

"Alam kong galit ka pa." "Tama ka naman. Hindi talaga madaling mapatawad yong ginawa mo. Pero...Hindi naman siguro kabawasan ng ego ko ang patawarin ka. Besides pagod na kong may kaalitan. Pagod na kong magtanim ng sama ng loob lalo na sa pamilya ko." "Thank you anak. It really means a lot to me. This is probably the best gift this Christmas. Merry Christmas nak," sabi niya habang magkayakap kami.

Ayaw niyang magkaroon na naman sila ng pagtatalo dahil pagbibintangan na naman niya ito na may ginawang masama sa kanya. Kinabukasan, the countdown starts. Twenty-five before Christmas na. Wala sa mood gumising si Nadja ng bandang tanghali. Tumabi ang mga anak niya at naglambing sa kanya. Nakayakap ang dalawang bata sa kanya. “When are we going to put up our Christmas Tree, Mommy?” “We’ll buy a big Christmas tree.” “Chinja!” “Neh!” Tumalon sa kama ang kambal. Nagtungo naman sa kusina ang mga ito at kaagad na ibinalita kay Inigo ang plano ng ina.

reklamo niya, parang may pagkabahala. "Excuse me, anak. Hindi ito Christmas tree. Ito ang modern Cinderella look! Saka ito ang kasal mo. Gusto kong maging engrande!" sagot ni Mercy, ang mga mata niyang kumikislap sa kasiyahan.

“Feliz Navidad! (Maligayang Pasko!)” “¡Te deseo una feliz navidad! (Binabati kita ng maligayang Pasko!)” “Maligayang pasko!” “At manigong bagong taon!” Sari-saring mga pagbating maririnig mula sa iba’t ibang mga tao nang makalabas na ng simbahan. Makikita ang mga ngiti sa kani-kan'yang mga labi, masasayang mukhang hindi matatawaran ng kahit ano pa mang bagay. Panahon kung kailan halos nalilimutan na ang problema at ang tanging namumuo sa bawat puso ay ang diwa ng paskong ito.

“ Malamig ang simoy ng hangin Mga bata sa labas na nangangaroling, Mga parol na patay sindi Makukulay na palamuti sa Christmas tree, sa Christmas tree Naglalakad ka ng mag-isa walang kasama Kawawa ka naman at single ka ngayong pasko Ilang taon ka ng ganyan Ka-date mo nanaman ang nanay mo at Bibili na lang ng Christmas card, At susulatan ko na lang ito