Chun-li Lyrics Novels & Stories

“Sorry, alam kong napanuod mo na ang mga clip ko kagabi sa live. Lasing na lasing ako. Huwag mo na sanang masamain ang mga sinabi ko. Ingat ka diyan sa ibang bansa. Kumain kang mabuti at huwag magpapakapagod. I love you, see you soon.” Napangisi ako. Alam na alam din ni Chusan kung paano mawawala ang inis ko. Isang I love you lang ay tanggal ang lahat ng inis ko. Ito ang ayaw kong mawala sa akin. Hindi ako papayag na mapunta ang pag-a-I-love-you niya kay Sylaila. Sa akin lang ang I love you ni Chusan, kaya gagawa ako palagi ng paraan para patuloy na maging malayo ang landas nilang dalawa.

“Please don’t pay attention kung sakali man na wala ako sa tono.” She took a deep breath, a hum vibrating from her throat, when she read a comment. “Ang lamig, Clarinet.” Her eyes flicked to the chat. “What do you mean by that?” Tom was quick to intervene. [Don’t mind them, just sing.] Bumalik na naman ang hiya niya na nawala na sana kung wala lang nagsabi ng gano’n. Deciding to ease herself, she opened an instrumental track to accompany the song. The soft melody filled the room. Her hands, slightly trembling, rested on her lap. She squeezed her knees lightly and licked her lips to wet them before starting. The first note left her lips.

Ang matigas mong puso, di mo alam dahil sayo akoy di makakain di rin makatulog buhat ng iyong lokohin. Hindi ko maiwasang hindi mapa-poker face habang nakasunod ako sa kanya. Bukod sa mali mali ang lyrics niya ay para din siyang alien na pinipilit ang sarili na kumanta. "Chung achoy muying jijibig syanay ji kachulad mo chulad mo nya may pushong bacho." Bumirit pa ito kaya napatakip ako sa bibig ko upang pigilan ang sarili ko na matawa

sabi ni Gu Lichen. May lamig sa ekspresyon ni Yi Jinli. ‘Paano ako naging handa... Paano ako naging handa... Kung hindi dahil sa lalaking ito... Si Yiran at ako hindi maghihiwalay!’ “Anong alam mo?” Ang manipis na labi ni Yi Jinli ay binulalas ang tatlong salitang ito ng malamig. Pekeng ngumiti si Gu Lichen. “Hindi ko maintindihan. Kaya ako nagtatanong.”

But nah, I won't be deceived. "And last but not the least, Maximize!" Maligalig na sabi ng babaeng naka-full bangs at pang-Chinese ang pagkakatali sa buhok. Is she Chun-Li? Why is she dressed like her anyway? Fuck. The Conquerors. Sa dami-rami ng pwedeng makalaban, bakit sila pa? Nananadya ba talaga sila? Then be it. We won't fall back just like this. I don't care if they're Conquerors. I.HATE.LOSING.

Everyone stood at the side of the center aisle while giving way to the man approaching us. "Yun ka, yu'n kang sa aki'y nagpapaligaya. Nalilimutan na ang problema..." This is one of my favorite lyrics of the song, kaya everytime na napapakinggan ko 'to, I couldn't help but feel so 'kilig."

I turned my phone into airplane mode and searched for some best songs I wanted to listen. As the music filled my ears, I immediately smiled and looked outside the window. Hindi ko na pinansin si Professor Quijano at Leo sa aking tabi. “Through the lows and the highs I will stay by your side...” I sang. And while singing the song, hindi ko namalayang tuluyan na pala akong nalamon ng kadiliman. -- Naalimpungatan ako nang maramdaman kong may umuga sa aking balikat. I slowly lifted my eyelide and Yuri welcomed my sight.

Maingat niyang kinanta ang dalawang linyang iyon na pinakamaganda ang tunog. "Ang iyong ngiti ay kumakalat na parang alon." "Hindi ito mailalarawan ng mga salita." "Ito ay isang pilak na dagat sa ilalim ng mga bituin." “Wow, ang galing, ang galing!” Pumalakpak si Chloe sa tuwa. Natigilan si Lauren at ang dalaga niyang dalaga nang marinig ito sa pintuan. Nagpatuloy si Jordan sa pagtugtog ng piano at pagkanta. Siya ay karaniwang tumutugtog ng piano nang walang taros dahil nakatingin siya kay Chloe nang may matamang tingin.

Sa pagitan ng malamlam na liwanag, maririnig ang mahina at banayad niyang pag-awit ng Happy Birthday. Ang malalim at malamig na tinig ni Jiro ay tila musika sa pandinig ni Chloe. Pinikit niya ang mga mata, pinagsalubong ang mga kamay at tahimik na nag-wish. Pagmulat niya, ang unang nakita niya ay ang ngiti sa mukha ni Jiro, malambing at payapa. Biglang nawala ang lahat ng bigat sa puso niya.

Kumikislap ang mga mata na pinagmasdan ko ang singsing na nakasuot sa daliri nito. "Having you in my arms felt like a clichè ending of a drama. It's a dream come true so how can you tell me that I don't need and want you? The thought of you helped me wake up every morning in those past painful years. Kahit na alam nating dalawa na nasaktan mo ako, don't lie about it, hindi ko pa rin mapigilan ang sariling bumalik sa pagpapantasya na sana ay maging akin ka na sa pagkakataon na ito. You were the reason why I survived, Cholo. No one can change that fact."