Novel & Cerita Clara Valac

Lalo na kay Mommy sure na mag wawala iyon pag nalaman niya ang bagay na ito. Eh iyong gusto niya ay sa department namin na cr. Hays ibang klase talaga pag isang Athena Saint Claire ang iyong kalaban. Di ka talaga niya titigilan. "Ano Cordova mukhang ayaw mo yata eh o baka naman di ka lang talaga marunong kasi nga spoiled ka." Pang mamata pa niya sa pagkatao ko. Agad kumuyom ang aking mga kamay upang pigilan ang aking sarili na patulan siya.

--- --- "Sure?" --- --- "Promise." --- --- Nagkatinginan sila. --- At sabay silang natawa. --- --- "Finally." Sabi ni Clara. --- --- "Ano?" --- --- "Natuto ka nang iwan ang mga lumang sikreto." --- --- Napangiti ako. --- --- Hindi dahil nakalimutan ko sila. --- Kundi dahil natanggap ko na sila. --- --- KHAIZER VALEN'S POV

Hindi ko na napigilang itanong. Tumitig siya sa akin ng malalim na para bang hinuhukay niya ang nasa loob ng mata ko sa mabait na paraan dahil ang lambot ng tingin niya pero may kakaiba doon. "I am Alora Hazel Valezka, his wife."

tanong ni Dante habang naglalakad kami patungo sa elevator. "Oo, Boss. Nasa conference room na lahat, pati 'yung kape at pastries na request mo." Pagbukas ng pinto ng conference room, isang babaeng nasa late 30s ang tumayo mula sa kanyang upuan at ngumiti sa amin. "Good morning, Mr. and Mrs. Moretti. I’m Clara Valdez galing sa Lingap Kalinga Foundation. It’s an honor to finally meet you in person."

Batid ni Clara na hindi ito ang kusang may gawa ng lahat, may mas malalim na puwersang nagtutulak sa doktor. Sa tabi niya, humakbang si Alex Valdez pasulong. Sa kabila ng matinding krisis sa harap ng media, ang bilyonaryo ay nanatiling parang isang matayog na pader ng yelo. Hindi siya natataranta, ngunit ang kanyang mga mata ay naging kasing dilim ng gabi habang nakatitig kay Marco Sy. Ang kanyang kaliwang kamay ay mas lalong humigpit sa bewang ni Clara, ipinaparating ang kanyang proteksyon.

Mabilis kong isinuot ang lumang blouse na ilang beses ko nang ginagamit sa lahat ng job interview na sinalihan ko nitong nakaraang buwan. Ako si Clara Reyes, dalawampu’t dalawang taong gulang. Dating kolehiyala. Dating nangangarap na maging professional someday. Pero ngayon, isa na lang akong statistics ng mga batang hindi nakapagtapos dahil kinapos sa pera.

Nauna itong pumasok doon. Huminga siya ng malalim at tahimik naihiling na sana ay magkaroon siya ng mahabang pasensya habang nasa puder siya ng mga Valiente. Doon na lumabas si Clara kasama si Manang Elsa. Nilapitan siya nito at ibinigay sa kanya si Clara na dali-dali namang nagpabuhat sa kanya.

Hindi kasi nila danas ang nararanasan ko ngayon. "Kumusta ka na, Val? Naalala mo pa ba ako? May balak ka pa bang bumalik sa akin? Sobrang miss na kita." umiiyak na wika ko habang nakatingin sa larawan ni Valentina na nakapatong sa maliit na mesa. Nilagay ko ito doon para paggising ko sa umaga, mukha kaagad niya ang masisilayan ko. Biglang bumukas ang pinto ng kuwarto ko at pumasok si Mama Lala. Nang mabalitaan ni Mommy ang nangyari kay Valentina, kaagad itong bumiyahe papunta dito sa Madrid.

Na baka nagkamali lamang sya ng rinig. Gumuhit ang ngiti sa labi ni Rada. Maging mga mata ay nangislap. "Her name is Lourdes Valencia, mom." ang siguradong sagot ng dalaga. Tila batingaw na nag echo sa pandinig ni Clara ang nakuhang sagot. May kung anong malamig na bagay na kumudlit sa kanyang dibdib. Biglang tambol ang kaba roon na halos kanyang ikatulig.

pagtatapat ko sa kanya sabay tulak Pero mas lalo lang Niya akong niyakap. "Since wala ka nanang matandaan ms. Valdez pwede Kong ipa alala ngayon dito mismo" walang anu- ano siniil Niya ako ng halik mula sa labi hanggang sa leeg, " hmmmm" naisatinig ko kaya parang mas lalo siya ginanahan. Nasa ganong Gawain kami noong narinig ko SI Clyde sa labas ng rest room." Clara bakit dika pa lumalabas diyan" SI Clyde sa labas ng rest room.