Clara Valac Novels & Stories

Ano ba naman kasi ang laban ng isang unwanted wife sa true love nito? " Ang galing naman kasing umacting ng bruhang iyon. Akala mo kung sinong santa, eh may sa lahi namang demonyo, " napapairap na sabi ni Lily. I can't blame her words. Totoo naman kasing magaling umacting iyong babae. Nagawa niya ngang ibaliktad ang sitwasyon. Sa mata ng mga tao, si Cecilia ang kontrabida sa pag-iibigan nina Iñigo at Hilga, ang nobya nito.

Nakatingin pa rin siya sa dalaga kahit ito ay paalis na, then his eyes drop to those beautiful ass that woman have. "Damn..." wala sa sarili niyang bulong. It’s the liquor not me! *** Agad na nakahinga ng malalim si Clara nang makalayo siya sa lamesa na iyon. Hindi niya rin alam kung bakit bigla na lang siyang hinugutan ng hininga nang makasalubong ang mata ng lalaking iyon.

​Habang stressed na stressed siya sa pagtimpla ng perfume, biglang tumunog yung phone niya for a video call. ​Pagkakita niya sa pangalang Rachelle ay mabilis pa sa alas kwatro niyang sinagot yun. ​Bumungad sa screen ang mukha ng isang babaeng may mahabang kulot na buhok, may pagka cat-eye, at may mapanuksong ngiti. ​"Hi Clang babe! Miss me? Anong ginagawa mo?" ​Napansin agad ni Clara yung pamilyar na background ng kaibigan niya kaya nagtaka siya. "Bumalik ka na sa Pilipinas?"

Oo, kung saan ako galing noon. Si Clara at Lorenzo Rivera, kasama nila ang tunay nilang anak na si Vianne. “Walang kwenta talaga,” bulong ni Clara. “Hindi man lang mapasunod ang asawa. Anong nangyayari at parang wala ng interest ang pamilya Villareal kay Seraphina?”

Ang balitang bumubungad sa kanila ay tila isang kumpas ng kidlat sa gitna ng isang maayos na gabi. “Clara…” bulong ni Javi, ang kaniyang boses ay punung-puno ng pagkalito at pighati. Sa screen, isang babaeng may napakaamong mukha, nakasuot ng simpleng puting bestido, ang namimigay ng tulong sa isang komunidad sa Tondo. Siya ang larawan ng isang "Hidden Gem"—mapagkumbaba, maganda, at tila walang malay sa lupit ng mundo. Ngunit para kina Maria at Javi, ang mukhang iyon ay isang bangungot. Sampung taon na ang nakalilipas mula nang ibalita ang pagkamatay ni Clara sa isang aksidente sa Switzerland.

natigilan si Ate Yvvete at Dave at tumingin sakin. "Kailangan natin malaman kung bakit nagawa ito ni Mr. Valeriano... imposibleng dala lang ng galit o init ng ulo kaya niya yun nagawa... kung nilamon ka na ng galit, makakapag isip ka pa ba na gumawa ng ganun? nagtapon siya ng alak sa sahig at doon mismo sinakal si Clara... para bang gusto niyang palabasin an aksidente ang nangyare...na si Clara ang lasing at si Clara mismo ang may gawa nun sakniya" saad ko, habang si Dave ay bigla na lang napatingal at halatang naapaisip.

dagdag pa nito at tinapik ang balikat nya at naglakad na paakyat sa hagdan. "Heart?" Bulong nya sabay iling ang ulo at muling linagyan ng alak ang baso. Ano bang alam my Papa Kinabukasan halos pagabi na ng makapunta sya ng Resorts dahil kinailangan nya muling pumunta ng kabilang bayan at dahil na rin naparami ang inom nya hindi sya kaagad nagising. Malapit na sya sa gate ng Resorts ng mamataan si Carmella na bumababa sa kotse. Hindi nya inalis ang mga mata kay Carmella habang nagpapaalam sa lalaking nasa driver seat. Kumunot ang noo nya habang nakatingin sa lalaking naghatid kay Carmella. Kaagad nyang nakilala ang lalake si Shawn Alvarez.

"Wala, Mommy. Pero sabi niya... sabi niya 'malapit na.'" Tumingin ako kay Rafael. Ang panga niya matigas. Yung sobre nasa kamay niya pa rin. Yung litrato ko nung 16. Yung sulat: - V "V," sabi ni Rafael. "Valentina." Napatingin si Clara. "Sino si Valentina?"

Ang bawat hinga ko ay tila paalala na sa larong ito, si Liam ang may hawak ng lahat ng alas, at ako ay isa lamang piyesa na itataya niya para sa kanyang tagumpay. Pero kung akala nya magagamit nya ako ng ganon ganon lang pwes humanda sya dahil nasakin ang huling alas. 'Liam Alcantara hinding hindi mo matatalo ang isang Clara Valderama'

Ramdam ko ang sensual na init na dumadaloy sa aming dalawa, isang nakakakilig ngunit mapanganib na koneksyon na nagpabura sa lahat ng takot, utang, at katotohanang dala ng pagdating ni Cecilia Valencia kanina. Nanghina si Claire sa aking kandungan habang patuloy ang aming malalim at nakakahindik na paghalik, ang kanyang leeg na walang suot na kwintas ay sumasabay sa mabilis na kabog ng aking dibdib na tila ba handa kong sunugin ang buong Valencia Medical Empire para lang sa kanyang kaligtasan. Ang bawat dampi ng aking labi ay isang direktang pangako na ako ang tatayong pader niya, at walang sinumang pamilya Alarcon ang pwedeng humawak o magpalayas sa kanila ng anak ko bukas ng umaga.