Classmates Messages Mga Nobela at Kwento

Nakita ko naman mga message ng mga kaklase ko at mga kaibigan ko. Larisa Azurin: Hey, are you okay??? We heard the news about kanina. We are worried. Keriza Lopez: Mars, okay ka lang ba? Hindi kita mapuntahan diyan, busy na kasi ako nag-peprepare sa finals. Tawag ka ha kapag hindi ka okay. Zaynab Fernandez: Sis, ano nangyari? Okay ka lang ba? Lazarus: Rachel, okay ka lang ba? Nag-aalala na kami.

Sumakay na ako sa elevator hanggang sa makarating na ako sa parking lot at sumakay na rin sa kotse ko na walang Kourtney akong nakita na pumigil sa akin at humingi ng sorry kahit na pabalat bunga. Panay din ang tingin ko sa phone ko at umaasa na baka sakali ay bigla na lang itong mag chat dahil kahit sa chat lang or text na mag sorry ito sa akin ay masaya na ako. Yung effort kasi e. Pero wala. Mga chat ng mga classmates ko sa group chat namin ang nakikita ko lang.

Paalam nya at lumabas na ng cubicle ko, tumango lang ako bilang sagot habang abala pa rin sap ag tatype. Hindi ko alam kung anong oras ako matatapos ditto, tambak na reports pa ang kailangan ko’ng gawin kaya dapat masimulan ko na. Nagbukas ako ng g***l at f******k ko para sa mga new emails na dumating. Minute passed after i logged in, biglang may nag poop up na Friend request. Hindi ko na balak i-entertain pero nag message pa sya, so i open it. [Hello Elara! It’s me Paul, classmate mo sa Gen psych and Chemistry nung college. Pa-accept.]

Tumayo siya at hinablot iyon. He opened his phone and waited for the information to load. Tulad ng inasahan niya ay bumaha na naman ang mga messages. Messages na noon pa niya nakita nang una niyang buksan ang cellphone makalipas ang ilang araw. Kasama sa mga nagpadala sa kaniya ng mensahe ay ang mga kliyente niya, sina Lee, Leonne, Capri, at Aris, ang ina niya... at isa sa mga ka-klase niya sa kolehiyo na matagal na niyang hindi nakakausap. Isa ito sa mga naging malapit niyang kaibigan noong kolehiyo-- at lagi niyang kasama sa tuwing hindi bakante si Trini. The guy was a shop owner in Asteria, at madalas niyang daanan sa tuwing umuuwi siya roon.

Kung hindi, edi sana more than twenty ang inalokan ko. Chineck ko rin 'yung direct messages ko sa app, wala namang mensahe. Dahil sinabi ko na sa kanila na mas mabuti lapitan ako sa discord app kapag may ipapabasa sa email kung sakali mang makaligtaan ko. Nang masigurong wala nang ibang mensahe ay nag iwan ako ng isang mensahe sa general chat. "Ayoo~ It's nice to see you all having fun~ Sunday is fam day so if you need me, I'll be checking dms at my phone. Have a blessed day!"

Karamihan mula sa mga professors ko sa art class, at ang iilan ay sa mga kaklase ko. Lahat ay nagtatanong kung anong nangyari sa akin at kung kelan ako babalik sa klase. “Kumusta na? Okay ka lang? Blah… Blah… Blah…” Hindi ko na binasa pa ang lahat. Wala ako sa mood. Nag-scroll down ako at hinanap ang pangalan ni Diana sa mga nagpadala ng mensahe. Baka naman, kasi, pero talagang wala. Wala ni isa man lang.

Muntik pa niyang mabitawan ang sariling phone nang mabasa kung sino ang nagsend no'n. From: Klarisse Virtucio Message: Hi! This is Klarisse Virtucio. I just got back in the city and I hope to meet you again soon. Perhaps, Saturday? Would that be fine to you? Please message me once you see this message. Nanginginig siyang nagreply sa message doon nang mabilis bago siya lumabas ng coffee shop nang tuluyan.

Usap tayo, kahit saglit lang. Napasinghap agad ako sa mensahe niya. Sinulyapan ko ang kaibigan kong busy sa pag-aaral at wala yatang pakialam kung pangiti-ngiti ako rito sa tabi niya. Nagtipa agad ako ng reply kay Caleb. Sinabi ko sa kanya ang address ng school ko pati na rin kung anong oras ang dismissal ko ngayon.

Kahit na may sira ay maayos pa naman kung gagamitin kaya iyon na ang ginamit ko kaysa naman do'n sa nakita kong Iphone sa kuwarto. Hindi ko kayang gumamit ng ganoon kamahal na bagay. Mas kampante na ako sa android. Binuksan ko ang nag pop-up na chat mula sa group chat ng block section namin. CBET-Marketing group chat: We don't have classes today since everyone is preparing for University celebration week. But you guys still need to go here. We need to have plans for the upcoming event. I immediately smile when I read the message from our class president or class representative. Bumalik ako sa kuwarto at nagpalit ng damit dahil puwede naman kaming mag-civilian.

Uy' ang nickname ko dito sa messenger. Ewan ko ba pero naiinis ako sa tuwing magcha-chat siya ng ganito. Ano nanaman ba'ng kailangan ng isang 'to sa akin? Si Theo ay classmate ko. Isang upuan ang pagitan niya mula sa aking kinauupuan pero gaya nga ng sabi ko, hindi kami ganoong kaclose sa isa't-isa. Hindi ko nga alam kung kaibigan ang tingin niya sa akin kahit friends kami sa friendsbook. Wala naman akong masyadong alam tungkol sa kanya maliban sa pagiging tamad niya sa pag-aaral. Tipikal na one of the boys at the back.