Cleaning The Environment Quotes Novels & Stories

sabay turo ni Sining sa pader na may nakadikit ngang quotes for life. "Hahaha siraulo! Napaniwala mo 'ko ro'n, ah? Akala ko favorite quote mo 'yon, eh, kaya kabisado mo!" bulalas ni Seb. "Pero kung words of wisdom para kay Jaq..." tinignan niya ako na para bang alam niya 'yong nararamdaman ko at alam niya ang sasabihin. "Nothing is permanent in this wicked world. Not even our troubles. Kaya cheer up, Jaq. God doesn't give us what we can handle, God helps us handle what we are given." she said straight to my face and gave me a bright smile after.

Mabilis na lumipas ang oras at mainit na ang laban sapagkat nasa Q and A portion na at dun magkakaalaman kung sino yung karapatdapat na manalo. "Thank you candidate number four." nakangiting sambit ng host pagkatapos sagutin ang tanong. "Let's call candidate number five. This is your question. How recycling helps the environment? And, Is recycled paper good for the environment? Why?" tanong nito kay Ash. "Thank you for that wonderful question. How recycling helps the environment? Recycling helps to reduce energy usage, reduce air pollution even water pollution. Recycling conserves natural resources such as timber, water and minerals. Recycling also saves energy.

Tss! "Wow, ha? Ang bait mo naman." "Syempre, dapat protektahan natin ang environment.” Natawa na lang si Andy sa kanya habang napapailing. Sana lang ay hindi siya pinagkamalang baliw. Hindi katagalan ay nasa tapat na sila ng bahay nila. Hindi na bumaba si Andy. "Thanks for the wonderful time, Yolly." "Salamat din. Ingat ka sa pag-uwi mo."

Sobrang ikli rin ng palda nito halos kalahati na ng hita ko kapag sinuot. "Wear it and clean all this" sabay turo sa akin "Bakit ako?" Yon nalang ang salitang lumbas sa bibig ko sa sobrang gulo at pagkabigla "Bakit? Ask yourself, ask yourself why you" saad niya. "I'll leave you here to clean up all these fucking messes" pag kasabi niya iyon ay akmang lalabas na siya ng unit na ito ng pigilan ko siya

Nilinisan ko na lang ang buong paligid ko dahil gusto ko rin namang makapaglibang. I once read from a social media post that people often tend to clean their place when they want to re-organize their minds. Hindi ako naniniwala dati do'n. Ngunit sa mga oras na 'to ay napagtanto kong normal nga iyon. I was cleaning my unit whenever it's getting dusty for me, but this time, I'm doing it to ease my boredom and forget the thoughts that are bothering me.

May nag-message ng, “Honey, dahil sa’yo gusto ko na ring tumulong sa environment namin.” It was a legit success. Nakaengganyo kami ng iba’t ibang grupo — students, local orgs, even small businesses — para sumama sa mga clean-up drive namin. At doon ko naramdaman na hindi lang pala ako basta content creator. Naging advocacy ko na ang pangangalaga sa kapaligiran, at mas naging malalim pa ang purpose ko sa ginagawa ko.

“At higit sa lahat, ang mga bata ang tunay na bida dito.” Tulad ng inaasahan, nagtagumpay ang cleanup drive. Napuno ng mga ngiti ang mga mukha ng mga bata habang pinagmamasdan ang kanilang nilinis na kapaligiran. Isang batang babae ang nagsabi, “Ang ganda na ng paligid natin! Parang bago na!”

biglang tanong niya. Sumulyap ang driver sa rearview mirror at nagsalita, “Iiwan ko ang environment na ‘yon.” Hindi siya nagsalita at napangiti. “Minsan ko na rin pong narinig ang kasabihan tungkol sa isang ibon, Ma’am. Kapag ang ibon ay nakatira sa isang lugar na laging mausok, walang source ng tubig at pagkain, syempre magkakasakit ang ibon. Pero kapag lumipat siya sa ibang lugar tulad ng kagubatan kung saan malaya siyang makalipad na walang pumapana sa kanya, may tubig, at sariwa ang hangin, magiging healthy siya,” saad nito. “Ang ibon na yon ay parang tao lang. Kapag masyado na pong toxic ang kapaligid sa ‘tin, magkakasakit tayo. Kung hindi man physically, pwedeng mentally at emotionally

Napatango naman ako sa sinabi niya, buti naman at gano'n dahil magagalit ako sa institusyon nila kung may ginagawa silang kung anu-ano. Napangisi naman ako dahil seryosung-seryoso pa ang mukha ni Louis habang sinasabi 'yon at kung paano rin siya magmaneho, napabalik ako sa sarili ko dahil bakit parang lahat ng qualities ni Louis ay ngayon ko lang napapansing muli. Winaksi ko sa isipan ko 'yon at saka nagsalita. "Aba buti naman! Save our environment and even the next generation before it's too late."

Malakas ang malamig na simoy ng hangin at ang hampas ng alon ay nakadadagdag kapayapaan sa aming nararamdaman. Huminto ako sa gitna habang yumakap naman siya mula sa likuran ko upang parehas naming pagmasdan ang dagat. "Look at the fish in the sea," he whispered. "They live long on a very salty water, yet they never absorb the taste of it." Ngumiti ako. "Hinahamon mo ba kong gumawa ng reflection about d'yan?" "Sige nga. Parinig, baby girl." "Remaining pure in a polluted world is difficult. But a heart filled with the Spirit of God, leaves no room for pollution."