Co Workers Sayings Novels & Stories

“We’re just co-workers. What you saw earlier was just a small celebration. Nag-toast kami dahil sa magandang performance ng kumpanya this year. Napaakbay lang ako sa kanya dahil sa tuwa, that’s all.” Habang nagsasalita siya, halata sa bawat bitaw ng salita ang kasinungalingan. Bahagya pa siyang napapatingin sa mga empleyado niya, na parang may kumpas ng panlilinlang sa kanyang mga mata. Ang ilan sa mga ito ay palihim na nagkakatinginan at napapangiti, tila ba proud pa na pinanindigan ng boss nila ang kasinungalingan.

So ez. Naglakad siya paakyat sa hagdan kaya't nasa likuran niya lang ako, sinusundan siya. "Enough those bullsh*t words. Love this work, not because of the salary in it. Kapag hindi ka nag-focus sa trabaho mo, many of your co-employers will look at you as a cheap person. I am not saying this for you, I am saying this for me, kahihiyan ang pinag-uusapan dito dahil hawak mo ang pangalan ng kumpanya ko at kalat ka na rin sa buong building, kada offices, ang tungkol sa bago kong assistant," pagpatuloy niya pa at hinarap ulit ako. Halata naman na alam ako ng ibang empleyado. May mga iba na kapag nadadaanan ko, tinatanong ako kung ako ba ang bago at kinakamusta ako.

"Saka ayokong maging sentro ng mga usap-usapan." "Ewan ko sa 'yo, mamsh." Napa-iling siya. "Kakalat at kakalat 'yan lalo at maging madalas na kayo ma-sight na magkasama. Hindi niyo maha-hide 'yan. Matitinik ang mga empleyado dito."

magkasama sila sa trabaho at palaging pareho ang schedule nila ng pasok na pang hapon,nagaaral sila sa umaga at nagta trabaho sa hapon. "Bagay talaga kayong dalawa, kahit na para kayong aso at pusa ay nakakakilig parin kayo." Ang supervisor nila na nagsasabing bagay daw sila magkasama dahil maganda ang benta palagi. Lalo na bagay daw silang maging magkasintahan. "Isa ka pa sir, tigilan mo kami!" Urat na sumagot si Lucas sa baklang supervisor.

But still she has that face na nagdududa pa. “I have nothing to explain to you. We have a lot of things to do and I am done with you now. You can leave right away.” Simpleng sabi ni boss at tumalikod hawak-hawak pa rin ang aking kamay. Naglalakad kami papuntang office niya. Nakalimutan ko atang dadaan kami sa mga co-workers ko. They’re starring at us. Ano ba tong pinasok ko. Jusme!

Wala siyang ginawang masama. "Raine, pinag - usapan ka ng mga co - workers natin. Ayaw mo man lang ba lumaban?" Pag - alala pang tanong ni Diana sa kanya nang makita nitong bumalik siya sa paglalaba na para bang wala lang. "Palalampasin mo lang sila?" "Natural lang ang mapag - usapan, Diana. Kalimutan mo na iyan. Hindi rin tatagal ay titikom din ang bibig ng mga iyan."

Kaya naman kay Cole na lamang ito tumingin at saka nagsali, "Is that so? Then thank you for taking good care of her. I wish we can get along like she said. Can we?" Parang nainsulto ang tatlo sa narinig nila. Pero buti na lang talaga ay medyo malakas pa rin ng ko'nti ang loob ni Cole. Siya ay ngumisi nang sabihin ang kataga, "You don't need to say thank you. It's our job to follow our boss orders because it's her wife."