Co Workers Sayings Novels & Stories

Napalunok ako at alanganing napangiti habang nag-iisip. Nang may maisip na ay lumunok muna ako bago magsalita. "U-Uh... what I mean po is... a-ano... ah, mukha po kasi kayong mabait at madali lang pakisamahan, mukhang makakasundo ko rin po kayo. Oo, iyon nga, gano'n nga po. 'Di ba po ang sarap magtrabaho kapag may harmony sa workplace dahil kasundo mo ang mga kasama mo, Sir?" mahabang paliwanag ko at halos hindi na makahinga dahil sa bilis kong magsalita. Sana lang ay maniwala ito at naintindihan nito ang sinabi ko.

Ngiting humarap ito sa kaniya. Inalis naman niya ang kamay nito at walang ganang sumagot. "No, we're not friends." sagot niya. Nakita niya ang gulat sa mga mukha nito dahil sa sinabi niya kaya mahinahon ngunit walang emosyon siyang nagpatuloy. "We're just co-workers." Malamig niyang wika at nagpatuloy na sa paglakad. Iniwan niya ang mga ito na gulat na gulat sa sinabi niya.

Bati sa akin ng mga mababait kong empleyado. "Good morning, how's your work?" masayang tanong ko sa kanila. "Nakakapagod pero worth it naman po." Ani ni Belly na barista ko. "Lalo na po yung sweldo," sabay tawa ng isang pilyo kong empleyado. Sobra kasi ako magpasahod sa kanila. Kaya siguro sobrang hardworking sila magtrabaho dito sa coffee shop. "Don't worry, malapit na ang sahuran." Wika ko at tuwang tuwa naman sila.

he's a playboy for sure, panigurado tatak na sa utak niya ang katagang 'Silence means yes' i sighed. Bubuka na sana ang bibig ko nang may makitang kamay sa may balikat ni Andrew. Nilakbay ko kung kanino ba ang kamay na 'yon at nakitang kay Immanuel iyon- na ngayon ay madilim na ang tingin sa akin at mas lalong nandilim nang pinukol niya 'yon kay Andrew. “I don’t promote relationships between co-workers,” he said, voice cold enough to shiver my spine. “They compromise effectiveness. Personal drama spills into work.”

"Ate!" Tumawa lamang ako. *** NANDITO na kami ngayon sa company, and as always may welcoming na naman kami from employees. 'Yong para bang ikakawala nila ng trabaho kapag hindi kami binati. "Hi Ma'am and Sir!" "Magandang umaga."

Hinawi niya ang iilang buhok na nasa mukha ko at inayos iyon. "Hindi kita maihahatid pa uwi ngayon," umpisa niya. "May importante kasi akong lakad mamaya." Mabagal akong napatango. "That's fine. Kaya ko namang mag-commute," mabilisan kong sagot. Tumahimik kami sandali bago siya nagsalita muli. "I see that you are close to your co-workers," saad niya at napatango-tango.

Sunod-sunod ang naging sagot ng mga empleyado. Dahil dito ay nagkaroon ng bahagyang init ang malamig na ekspresyon nito. Dahil sa kumpanyang ito ay hindi lahat ay walang pakialam sa kaniya. “Alright then,” nakangiti niyang sabi. “Let’s work well together from now on.” Dahil sa sinabi niyang iyon ay agad na kumilos ang mga empleyado upang tulungan siya.

sabi ko "Ay boss kailangan ko ngayon ng matitirhan hihi baka pupunta nalang ako sa opisina mo." sabi ko "Where are you now? Pupuntahan kita." sabi ni boss "Ayhala siya nasa byahe pa ako boss." sabi ko "Okay just tell me if you're in the terminal." sabi ni boss "Sige boss salamat boss babawi ako sayo pagtitimplahan kita ng nakakamatay na kape joke." sabi ko at tumawa ulit siya

sunod-sunod niyang tanong saakin. Napabuntong hininga ako. “Yeah.. He works there.. Kababata ko siya at ngayon na lang kami nagkita ulit.” “Bakla, mukhang one of the Bosses yung kababata mo, parang narinig ko pa na ayaw mong mag work sakaniya.. Like, okay ka lang ba? Ang shunga mo bakla! Bukod sa gwapo na sana yung boss mo, pasok ka na sana sa banga! Bat naman may paayaw-ayaw ka pang nalalaman dyan? Use your brain bakla! Hindi lahat nakakapasok sa JC Co!”

wala sa sarili na tanong n'ya sa kapatid. "I am! Masayang kasama ang mga worker. Walang dull moment sa kanila kaya mas gusto ko silang kasama kaysa mga tao sa opisina lalo na ang boss," sagot nito at lumapit pa sa kan'ya at ibinulong na parang timang ang salitang boss. At tama nga ang kan'yang hinala. Palaging nasa site si Axle dahil ayaw nitong palaging nakikita ang ama sa kanilang kompanya.