Co Workers Sayings Novels & Stories

Pero kapag may anomalya, ako ang sisihin, at parang napakabobo ko na hindi kayang lutasin ang problema dito. "I understand and never forget that you are my boss. I know that I did my very best to make this company on top. It's just that no matter how I work hard, kung may mga taong ayaw makipag-cooperate at ayaw akong makitang umaangat. I think it's not my fault anymore, sir!" sagot ko. Lumamlam ang expression ni grandpa na mukhang narealize niya ang binitawang salita kanina lang. Parang nakonsensya sa sinabi.

Galit na Galit kong sigaw. "Okay! Okay! Kalma ka lang my wife, Okay. Galing ako sa bahay ninyo kanina, nagpakilala ako na boss mo, sinabe ko sa kanila na magkasama tayo kaya hindi ka nakauwi pagkatapos ng trabaho, kaya h'wag ka ng magalit diyan. Hayaan mo mamaya, uulitin naten para masanay na pinapasok ko ang kweba mong masikip." Saad ni Fucklers nakangiti.

Kumuha kami ng pagkain at soft drinks dahil laging tubig na lang ang iniinom namin. Pagkaupo, hindi ko sila pinansin at nilantakan ko na ang adobo. Gutom na gutom na ako; sila, ganoon din ang ginawa nila. Ito ata ang unang beses na walang nagsalita sa aming tatlo habang kumakain. Tahimik lang, tanging ingay ng mga co-workers namin ang maririnig. “Uy, rinig niyo bang hindi pala nag-resign si Veronica, kundi pinaalis pala ni Mr. Monteverde?” Narinig kong sambit ng babae sa likod namin.

Gulat na tanong ni Niccolo. Ngunit sinamaan lang din ito ng tingin. Parehas sila nitong tinignan ng binata bago magsalita. Dinuro duro pa silang dalawa. "Hah! At nagsama pa kayong dalawa. The CEO and the COO. Ingat-ingatan niyo kung anong mayroon kayo dahil baka magising kayo bukas wala ng lahat ng mayroon kayo." At tuluyan nang

​Hindi ko alam kung nagtutunog sarcastic ako o ano, pero panandalian ko talagang nakalimutan na CEO ang kausap ko. Bwisit na damdamin ’to, laging nakikialam. ​Lumapit sa akin si Nadz at bumulong, "Teh, CEO natin ang kausap mo. Nandito rin ang COO at investor. Kaswalan na lang ang pakikitungo? Parang tropa lang?" asar niya sa mahinang boses. ​Napa-ismid ako at umirap sa kanya. "Oo na, pero tapos naman na ang trabaho. We should be casually talking. Normal dapat. Wala tayo sa kumpanya. Nasa labas tayo."

"Busy ba sa kompanya ninyo?" "Ganoon na nga!" "Hmm.. huwag gaanong magfocus sa trabaho at bigyan rin ng break ang sarili." wika pa ng isa. "Mahirap na kapag di seryoso sa trabaho at kompanya lalo nat maraming competition ngayon." "Hmmm.. tama ka nga Mr. Kristoff." Napatanong ang isang lalaki, "Hindi ba dadalo ang mga magulang mo?"

” tanung sa kanya neto ” BLack coffee nalang din ” sagot niya inulit ng staff ang kanilang order at inilista sa kanyang notepad ” Two black coffee ” sabi neto sa kanila ” yes ” sagot ng kasama ni manang dada ” wait lang po mga maam ” nakangiting sabi ng staff sa kanila ” at umalis na nang makaalis na ang staff ipinag patuloy na ng dalawa ang kanilang pag uusap ” kamusta ang trabaho mo ?” tanung ni manang dada dito ” okay lang mahirap at mailap ang mga sindikato ngayon hindi mahuli huli dahil sa galing umiwas ” sagot sa kanya neto

Saktong alas sais, tapos na ang trabaho. Akmang lalabas na ako, when I heard my two employees talking. Nakaharap sila sa salamin at tila ba wiling wili sa pinaguusapan nila. “Mabuti at natitiis mo pa sa sixteenth floor,” untag nang isa habang patuloy sa paglalagay ng pulbos sa mukha. “Naku! Kung alam mo lang, kaunti na lang talaga at sasabunutan ko na ang babaeng 'yon.”

Kung i-kukwento ko ito kay Kiko, malamang mamatay 'yon kakatawa. Halos di mapantayan ang mga ngiti ng mga staff ng L&E, sabi nila ito raw ang pinaka masayang team building na nangyari dahil marami rin daw kaming new hired. Gusto pa nga sana nilang ipa sayaw kami kasi gano'n raw 'yon kapag new hired dapat may ritwal. Kaloka! si Kiko Go lang ng Go, halos mapilay na braso ko kakahila nila sa akin para sumayaw ako. Tawang tawa naman sila ng nag show down kami ni Kiko ng budots, laging binubulong ni Kiko ay galingan raw namin baka sakali may dagdag bunos. Kaloka talaga 'tong si Kiko.

puno ng paggalang nitong tanong. Napatingin sa kaniya si Avery at Bianca, kung tatanggihan niya ito ngayon, hindi ba at magiging wala naman siyang respeto? After all, sa iisang kumpanya naman sila nagtatrabaho so they are co-workers. Wala naman din sigurong masama. Idagdag pa na baka kung ano-ano na naman ang sabihin nito sa iba kapag hindi siya pumayag na makipag-usap kaya sa huli ay napa buntong hininga na lang siya tyaka nagpaalam sa dalawa.