Code Names For Assassins Novels & Stories

--Isang linggo ang lumipas— Nasa hideout ako, kasama ko si Knight, Black and King, their codenames and the fours of us are smoking. Hindi namin alam ang pangalan ng isa’t-isa, so we just call each other using our fake names. I saw King flaunting his gun to us. Nalukot ang noo ko at napatitig sa baril na hawak niya. That piqued my interest. “Where’d you get that?” Knight

“Walang mukha sa karamihan ng mga tauhan. Ngunit siya ang nag-aapruba ng mga pinakamadudugong operasyon.” Tumahimik ang grupo. “Pangalan?” tanong ni Gray. Saglit na nag-atubili si Alliyah bago sumagot. “Codename lang ang alam ko,” sabi niya. “Vesper.” “Hindi leader,” sabi ni Sven. “Parang executioner.” “Mas delikado,” sagot ni Alliyah. “Dahil wala siyang pakialam sa ideolohiya. Resulta lang.”

Tumayo sa isang tabi ang mga assassin na narecruit niya. Isa-isa silang tiningnan ni James. Ang pangatlo sa assassin leaderboard, si Little Sis. Ang pang apat sa assassin leaderboard, si Wanderer. Ang panlima sa assassin leaderboard, si Midnight Wind. Ang pang anim sa assassin leaderboard, si Savage. Ang pang pito sa assassin leaderboard, si Grim Reaper. Ang pang siyam sa assassin leaderboard, si Scorpion. Ang pansampu sa assassin leaderboard, si Death Dance. Maliban sa namatay na si Black Snake at sa unang assassin sa leaderboard, ang Assassin King, narecruit na ni James ang halos lahat sa top ten na mga assassin.

Hindi ito tinatawag na Aurus ng kapatid kaya nagtataka siya. Nilapit naman nito ang mukha sa kaniya at bumulong. “Code name ko iyon noong assassin pa ako.” “Ah, okay,” balewala niyang sagot. “H-Hera?” Nabaling ang tingin nila nang marinig ang boses ng isang matanda. “J-Jani!” Naluluhang lumapit si Inang Hera sa matanda. Mahigpit na nagyakap ang dalawa habang umiiyak.

Bago si Cassiopeia muling bumaling kay Frank na noon ay naupo pa rin sa pwesto sa mga sandaling iyon. "Mukhang may kakaiba yata sa iyo ngayon, Danger." Panunuya ni Cassiopeia. Danger ang codename na ibinigay ni Cassiopeia sa kanya. Paborito 'raw kasi ni Frank ang palaging sumusuot sa mga delikadong sitwasyon kaya isinabuhay niya ang totoong acronym na si Cassiopeia ang naglathala. Na sinang-ayunan rin naman ng mga kaibigan ni Frank na sina Chaos at Elixir. "Huwag kang magsimula ng mga haka-hakang salita riyan, Cass."

-nagtatakang tanong ko dito. "Hindi muna sa ngayon,saka na,"- Ang guwapo talaga ni Allen,magkamukha din sila ni Ace. "Allen?bakit tres tawag sa iyo at Dos naman si Tristan?"- "Ang dami mong tanong, it's a code name,"-ani niya. Napanguso na lang ako. "Hula ko, triplets anak mo or quadroplets,"-nakangising saad niya.

Baka ang mga mata lamang nila ang nagka-pareho. Napa-praning na naman ako. Lumabas na ako ng elevator at sinenyasan siyang sumunod sa 'kin. Did I just brought an opponent assassin at my unit? Paano kung siya talaga si Reece? Humarap ako sa kaniya at nagsalita. "What's your name, by the way?" tanong ko. Mahirap na, baka mayroon talaga siyang pakay. I remembered. Bakit pangalan ang tinanong ko? Of course 'yun din ang isasagot niya. I should have ask his code name not his real name.

"That's Spade, he already said his name. The one at his back is Clove, our sniper." "Hello, Ma'am," sabi naman ng lalake sa kaniya. Napatango siya. Parang ito nga yung nakita niya kanina sa taas. "The other one is Jack, and that's Queen." (Their code names... it's card names.)

Ang secret room. Puno ng armas. Baril, blade, flash bombs, disguises, body suits, surveillance kits. Mula kisame hanggang sahig, punô ng kasaysayan ng dugo at misyon. Andoon din ang sarili kong gear—itim na suit, combat boots, tactical gloves—lahat custom-made. Lahat minarkahan ng codename ko dati: "J" — Assassin J. Ayaw ko nang balikan 'to. Ayaw ko nang maging halimaw sa dilim. Pero binuhay nila ang galit ko.

Ang bawat tanong niya, parang sinusukat ako. “Reighn,” I told him. Fake name, of course. Hindi niya dapat ako makakilala bilang Asul Xyreighn. Hindi pa ngayon. “Reighn,” he repeated, softly. Like he was tasting it. “Unusual name.” “Because I’m not usual,” I said, smiling slightly. “Agree,” he whispered. “There’s something about you. Feels like... you don’t belong here. But you own the room.”