Memory Pictures Quotes Novels & Stories

“Together.” Napatingin ako sa kanya. Sa paraan ng pagkakasabi niya, parang hindi imposible. “Paano?” tanong ko, halos pabulong. “Let’s start with that picture,” sabi niya. “You said may naiwan siyang litrato, right? Maybe that’s not just a memory. Maybe it’s a clue.” Napaisip ako. Oo nga. Matagal ko na iyong nakalimutan. Pero kung totoo ngang may makukuha akong sagot doon.

pagbasa ko. "Pero may dala tayong pagkain hahahaha!" wika ni niccolo na nakatayo sa tabi ko. "Sa taas tayo magpipicnic, timang." sambit ni lucas. Ang kinaganda rito sa meditation trail ay bawat pag-akyat mo at pagbaba, 'yong mga makakasalubong mong puno ay may mga nakapaskil na life quotes at bawat isang 'yon ay palagi naming binabasa. Ang nakakatuwa pa ro'n, hindi pinapalitan ang mga quotes na 'yon pero nadadagdagan pa.

Mweheh ang chismosa ko talaga diba? "Smile po kayo." Grabe naman maka po si Kuya di pa naman kami ganon ka tanda hutanginang nang-gigigil po ako sayo. Nag smile naman ako, di ko pinatigil sa pag picture si Kuya hanggang sa umabot talaga ng 500 photos. Mweheh alam nyo na remembrance, minsan lang mag pa picture si hubby sakin kaya lulubos-lubusin ko na.

'no voice is as mean as our own voices are to ourselves'. Lagay ko sa caption at inupload ang picture. Isa yan sa mga quotation na sinabi nang isa sa mga iniidolo kong singer at kahit papaano ay maiiugnay ko yon sa nararamdaman ko ngayon. Sa kabila ng gutom ay mas pinili kong magscroll sa newsfeed ko at umabot na rin ng halos 300 reactions ang inupload kong picture sa loob lamang ng limang minuto. Kakatuwang sa dami ng mga iyon ay wala man lang nangamusta sa akin. I let out a deep sigh.

tawa ko. “Speak for yourself.” “You missed that note.” “The piano was wrong.” Natawa ako nang malakas. “Of course.” Nawala ang tawanan, pero hindi ang saya. Tinignan ko ang mga litrato. “I wish I remembered more.” Tumingin siya. “You don’t have to.” “Why?” “Because we can make new memories.” Tumingin ako, mahina. “Here?” Tumango siya. “Here.”

“Oo siya nga.” “Paano ko makakalimutan iyon?” “Nay naman.” “Valedictorian ninyo iyon diba?” “Opo.” “Tapos nabuntis ng salutatorian ninyo.” Lalo akong natawa. “Grabe, detalyado pa rin.” “Aba, siyempre. Pagdating sa mga pasabog na balita, photographic memory ako.” “Nagka-love story lang naman ang tao.”

As if he was also fixated on the scenery which he can’t cast away his eyes. Humugot ako ng malalim na hininga bago sumagot, “It just stayed. Magka-amnesia ka man ay hindi mawawala niyon ang pakiramdam sa mga alaalang iyon. It would stay right here,” I pointed my chest. “Those memories will always be kept and be treasured.”

Kaya naman pala siguro hindi ito nagpupost online dahil mas busy ito sa paglalagay ng mga pictures nila sa album na iyon. "We had a gap since were 14. Palagi na lang bad memories ang napala mo sa'kin. Palagi kitang sinusungitan, pinapahiya, binabalewala, hindi ko man mabubura ang lahat ng yun sa memorya mo, pwede ko pa naman sigurong palitan ng good memories tulad niyan. Marami pang bakanteng pwedeng lagyan ng litrato, marami pa tayong pwedeng gawin ng magkasama para madagdagan pa yan. Will you allow me to have more good memories with you?" malambing na tanong nito at hinawakan pa ang kamay niya. Napakagat labi siya. Parang sasabog ang puso niya sa tuwa. Para kasing nagpupropose ito indirect

Gusto niyang ako ang kuhanan niya nang kuhanan nang litrato. “I want to have as many remembrances as we can, Darling. Para kapag hindi mo na ako maalala, I have a lot of photos to show you to remember me.” Napatawa ako sa sinambit niya. Muli kong inagaw ang camera sa kanya at saka siya naman ang paulit-ulit na kinuhanan ng litrato hanggang sa magsawa siya.

Pagkalapit nito sa amin ay agad siyang umupo sa tabi ko. “Hey there. Do you like it here?” he asked. I nodded. “Yeah. Bakit may dala kang camera? Aanhin mo ‘yan?” “Ito?” He raised the camera and then shrugged off his shoulders. “Someone told me that the best way to keep memories is by photos. So I bought one. Let’s take some photos, shall we?”