Novel & Cerita Confine Hospital Prank

Halos mabitawan ko ang cellphone ko dahil sa sobrang kaba nang muli kong tingnan ang video na ipinadala sa akin ng isang hindi kilalang numero. Doon sa video, kitang-kita ang bawat detalye—mula sa suot kong hospital gown hanggang sa uniporme ni Kanor. Nangyari ito noong nasa ospital pa kami, noong akala ko ay walang ibang tao na nakakakita. Kitang-kita kaming dalawa ni Kanor na naghahalikan sa loon ng hospital room ko. Ang akala ko ay ligtas kami dahil pribado ang kwarto, pero mali pala ako.

He was still wearing his hospital gown, and everyone in the hospital was looking at him. “Duke!” Pagtawag ko kay Duke. Nakababa na kami sa ground floor ng ospital at lalabas na sana si Duke nang hinarangan siya ng isang security guard na nagbabantay sa exit door. “Sir, bawal pong lumabas ang pasyente-“ Napamura ako nang biglang itinulak ng malakas ni Duke ang security guard na tumama sa glass door ng exit door.

*** Kinabukasan. Maaga niyang pinuntahan ang hospital na pinag-confine kay Don Ejercito. Dahil na rin sa tulong ng mga kakilala niyang nurse at doktor, ay namanipula ni Alejandro na makapagsuot ng pangdoktor na kasuotan at doo'y nakalampas sa security ng mga Nunez. Nasa loob na siya ng kwarto ng matanda na mahimbing na natutulog.

“Fifteen consultations? Actually, mababa yan sa isang araw ko.” She shrugged. “Binili ko lang naman sa scalper yung slots. Nagbayad ako. Ano problema?” Pinilit kong kontrolin ang galit ko. Hindi puwedeng mag-eskandalo sa hospital, hindi ko sasayangin ang lisensya ko sa isang taong katulad niya. Kaya dinala ko siya sa labas. Sa may fountain area ng hospital garden kung saan halos walang tao.

wika nito agad akong hinawakan ng dalawang nurse na lalaki. Pero pumiglas ako at nag lakad na ako palabas ng hospital. “Guard wag mo siya palabasin! Siya yung dinala dito na may Gunshot wounds!” Sigaw ng nurse na babae. Agad naman akong hinarang ng guard. “Ma’am bumalik po kayo sa kwarto niyo, hindi kayo pwede umalis..” utos ng guard. Sa pikon ko, tinuhod ko ang guard sa pagka lalake nito na kina luhod nito. “Ang ayoko sa lahat pinipigilan ako..” wika ko at lumabas na ako.

Hinila na ng tatlong colleagues namin ang dalawang suspect sa hinihinalang gumagawa ng karumaldumal na masamang gawain dito sa loob ng hospital. Nagpahuli kami ni Zaprine at binalikan ko ang tinapon ni Doctor Remirez na syringe na hawak nito kanina. Kumuha ako ng plastic gloves sa bulsa ng white coat ko. Sinuot ko iyon at pinulot ang isang syringe na may laman sa loob.

Socrates pala ang CEO ng hospital na pinapasokan nila ay mahigpit n'yang pinigilan ang sarili. "Why would I accept your naughty prescription? Bwesit ka!" singhal ni Shanang rito sabay martsa paalis at iniwan si Doc Light. Agad naman itong hinabol ng doctor. "Ang akala nila, parke tong hospital no? Dito pa talaga sila nagliligawang dalawa sa harapan ng station natin. At ito namang si Shanang pakipot pa eh todo silip naman kapag may nakikitang babaeng pumapasok sa opisina ni Doc Light," sabi ni Lenie habang sinusundan ng tingin ang dalawa na nagbabangayan pa rin.

thoughts doesn’t make any situation better. I sit down on a plastic chair and face him again. "I told you not to leave. Look where it got you." I wait for him to move or respond, but nothing changes—he remains unconscious. I take a deep breath and lean back. A moment later, someone whistles behind me. When I turn around, I see a male patient with a bandage on his head lying next to another bed. His tone is playful but sends an inexplicable chill down my spine. Slowly, he brings three fingers up to his temple as we lock eyes. He forms them into what looks like a handgun and pretends to shoot himself.

Parang ang gaan ng awra nya at ang daling basahin ng iniisip nya. Pasado alas dose na nang makarating kami sa Rivermount Hospital kaya wala nang masyadong tao kundi ang mga nakaduty na lamang na nurse. The security isn’t tight when we asked Flyn’s information at kung saang room ito, but Hector asked me to wear a hospital gown and a mask.

Napansin ko rin yung Aso pero mas nalito ako dahil parang kumakatok sa pinto si Irene at walang malay si Jungkook. Inatake na naman sya ng Asthma nya. "Ikinulong mo ba sila sa Room na yan?" Balya ko sa kanya ng Phone nya. "Ano ka ba? It's just a prank!" Pilyong tugon nya. "Prank? Look what you've done!" Turo ko sa Monitor. "It's joke time!" Natatawang diin pa niya. "Hindi lahat ng joke mo nakakatuwa! Palabasin mo na sila!" Sabi ko.