Counterattack Through Pregnancy Mga Nobela at Kwento

"Kayden...gusto na yatang lumabas ng anak mo. Ang sakit na! I'm going to push!" I held Fia's hand and bent over to clear some tricks of her hair. "We'll go for a C-section, honey. We'll wait for your doctor," I said as calm as I could though my heart was pounding so hard against my chest. "No! I want a normal delivery! Ayokong hiwain ang tiyan ko. And I'm only allowed to get pregnant thrice if we'll start a C-sec! I can no more give you six kids!"

Kira’s POV Months had passed. Limang buwan na akong buntis at kahit na hindi biro ang pagbabago sa katawan ko, ramdam kong masaya si Anthony sa bawat progress ng pregnancy ko. Lalo na siya naging protective at mas lalong nag-focus sa trabaho, sa akin, at sa baby namin. Napalingon alo sa kaniya nang biglang nag-ring ang phone ni Anthony. Pagkasagot niya, napansin ko agad ang biglaang pagbabago ng ekspresyon niya.

Pwera na lang kung fully charge ang kanyang katawan when it comes to sex, dahil kung tutuusin, mas daig pa sa kanya ang asawa na nakainom ng bayagra sa napaka-active nitong foreplay sex. Alam ni Zards na hindi pa rin fully-recover ang kanyang asawa sa pag-kamatay ng kanilang anak. Since, nasa pandemic state ang buong mundo, lahat ng restrictions no'n sa mga hospitals ay pinapatupad. Pregnant woman are being forced to give birth only with midwife, and one assistant nurse during the pandemic state.

mapangasar na tanong niya pero hindi ako nagsalita. "Kasi siya ang totoo niyan siya ang humawak ng case mo para madaling mapatay ang anak n'yo.." "Ano?!" masakit na sigaw ko sakaniya. "Patay na ang anak mo Atarah, fevers should be controlled as quickly as possible because they may cause stress to the fetus pero hindi inagapan ni Rare 'yun, hinayaan niya. Prolonged fevers in the first trimester, when organ systems are still forming, are more likely to harm fetal development and lead to birth defects or miscarriage, but in your case its miscarriage. Kaya nang malaman ko agad na siya ang may hawak ng case mo ay pumunta ako rito para sana tumulong pero huli na dahil wala na ang baby.." malungko

Tahimik lang ang buong kwarto, tanging ang tunog lang ng paghinga ko ang maririnig hanggang sa muling lumabas ang flicker sa screen. "Okay, breathe, Ciara. Safe ang baby. Malakas ang kapit niya," paninigurado ni Kate, pero ang mukha niya ay hindi pa rin nakakangiti. "Pero listen to me. This is a threatened abortion. Ang tama ng likod mo sa silya at ang stress na naranasan mo, muntik na 'yun. Last warning na 'to, Ciara. Kapag naulit pa ang ganitong physical trauma o matinding stress, mawawala na talaga ang baby."

"Pero, Doktora, wala naman akong ibang nararamdaman bukod sa delayed menstruations ko. Noong unang pagkalaglag ng anak ko sampung na ang nakaraan ay nagpalinis ako. Ganoon din two years ago, noong namatay sa sinapupunan ko ang kambal ay nagpa-raspa ako. So, paanong naapektuhan ng mga naunang pregnancies ko ang kasalukuyan?" "Kadalasan sa ating mga babae ay hindi natin nararamdaman iyan. Kaya't bilang doktor mo ay maging aware ka sa mga ilang sintomas. Pananakit ng likod, pagtatae o diarrhea, pagsusuka o nausea, kadalasang panghihina, cramping ng puson na parang ikaw ay magkakaroon pananakit ng tiyan, fluid na galing sa iyong vagina tissue o laman na galing sa iyong vagina. Mag-ingat ka sa ba

Vincent POV: Hanggang ngayon talaga'y hindi parin ako makapaniwal that Catherine is pregnant and bringing twin in her womb. Kaya hindi ko napigilan ang maiyak dahil sa saya. Hindi ko ine-expect that Catherine will got pregnant, yeah we didn't use any condom anyway.

Pabirong saad niya. Natawa uli ito. "Just relax." Sakto naman nang pagkasabi nito 'Just relax' ay napahikab siya, bigla siya inantok. Tumango tango naman siya at muling nahiga sa kama. Ang daming nangyari sa buhay niya na hanggang ngayon hindi pa niya alam kung paano mag mo-move on. "Inaantok ka na, gan'yan talaga raw pag first trimester ng pregnancy, madalas antukin kaya ipahinga mo lang nang ipahinga ang katawan mo lalo ang isip mo."

Umigting ang panga niya habang pinipigilan ang hininga. “Push!” sigaw ng midwife. “Push, Ma’am!” Umiri si Vera ng buong lakas. Bahagyang gumalaw ang ulo ng baby. Kaunti lang. Halos isang inch lang. “Good!” sabi ng midwife. “Very good! Again!” Huminto ang contraction. Bumagsak si Vera pabalik sa unan habang habol-hininga. Nanginginig ang buong katawan niya.

Nasa palengke ako ng may matandang babae na hindi ko kilala ang kumapit bigla ng mahigpit sa kamay ko. Napahawak agad ako sa tiyan ko para protektahan ito, pero ang sinabi niya, “May sumumpa sa pagdadalantao mo gamit ang salamangka ng pagpapalit, at ang hindi mo pa naipapanganak na fetus sa loob mo ay magsisimula na kainin ang katawan mo.”