Cousin Tagalog Novels & Stories

Akala niya ay anak ako ni Kuya Khairro kaya naman the whole time na magkasama kami noon ay tinatawag niya akong 'la cousine,' isang French word na hindi ko naman maintindihan kaya hinayaan ko lang siya na tawagin niya akong ganon. Siguro umabot ng kalahating taon bago niya namalan na hindi talaga ako anak ni Kuya Khairro. Narinig kasi siya ni kuya Elliot na tinatawag akong la cousine. Pinaliwag naman sa kanya ni Kuya Elliot na hindi kami magpinsan―ganoon din si Kuya Khairro―ang sabi niya sakin ang ibig sabihin daw ng "la cousine" ay "babaeng pinsan" sa French.

My Cousin. Ngumiti ako ng peke pero kaagad ding nanlaki ang mata ko dahil sa narinig. Cousin? Nathan: Yes, cousin's kami kaya wag ka ng mag selos. Sabi niya. So all this time ay ang pinag seselosan ko ay cousin ko? Ang niya pala. Pareho silang natawa sa sinabi ni Nathan. Nakakahiya! Kasalanan lahat to ni Jelo.

Halos nangingilid yung luha niya habang pumapalakpak. Narinig ko pa siyang sumigaw, “Anak ko yan!” Si Papa, tahimik lang, pero this time, nakataas ang dalawang kamay at proud na proud. At yung mga pinsan ko galing Manila? Todo cheer. Lalo na si Camille at Liza, nagpaikot-ikot pa ng kamay niya sa hangin. “Go Celeste! My cousin is the QUEEN!” "Go Celeste! Bff ko yan!"

I'm 27" saad ko at kita naman sa muka niya ang pagtataka "Your already 27 years old but you look younger like a teenager" saad nito at natawa naman ako "I'm wearing a formal clothes sa tingin mo muka akong teenager? "Yes, i thought we are the same age" saad pa nito "btw, you said kanina na kuya mo si Mr.montaire? "Honestly I'm just kidding he's actually my cousin pero mas older siya kaya nasanay nako na kuya ang tawag sakanya because we're really close to each other" pagpapaliwanag nito

takang tanong ko dito. “Si Alfred, Alfred Santiago he's my cousin, my childhood best friend anyway” pagpapaliwanag pa n'ya sa'kin na s'ya ring ikinagulat ko. “cousin? So magpinsan sila? Nako! What's a coincidence. Pinsan nya pala yung manlolokong yun, tsk” sa isip ko. Nabalik lang ako sa reyalidad ng magsalita ulit ito.

“W-what are you saying? I-I just love ruining your day all the time. Don’t assume.” Humagikhik siya sabay palo sa balikat mo. “Huwag ka nang magmaang-maangan diyan! Good thing mayroon akong stepbrother na katulad mo. Effective ka talagang maging kuya. Salamat ha, Kuya Rafael.”

Chismisan na "Im sorry kung wala talaga akong alam pero may ibang cousins pa ba kayo except Karic?" Tanong ko. Wala kasi akong maalala noon na may binanggit sila or wala lang talaga akong pakialam noo since libro lang ang kilala noon. "Seriously? Di mo ba naalala na palaging topic noon yung mga cousins naming mga maarte sa ibang bansa? Kaming tatlo lang ang nandito sa pilipinas."

Dali-dali akong bumaba ng motorsiklo at tinungo ang kanilang pintuan pero sinalubong ako ni Sabino. "Where is my cousin?" malakas ang boses kong tanong sa kanya. Sabino is my cousin's crony. Parang buntot niya ito na kahit saan siya pupunta ay nandoon ito. Kulang na lang ay magkapalit sila ng mukha dahil laging magkadikit ang mga ito. Halos magkamukha na nga sila dahil lagi silang magkasama. Even their mannerisms have similarities or baka ako lang ang nakakakita no'n.

Hmp. “Anyways, Cali, this is Conan Silvestre, our cousin. Anak siya ni Tita Cassie.” Pakilala ni Kaiser dun sa lalaki. Our cousin... Napatitig ako sa kanya tsaka wala sa sariling inabot ko ang aking kamay para makipagkamay sa kanya. Bakit nakaramdam ako ng panghihinayang nang malamang pinsan ko pala siya?

Tumango ito sa kaniya. “Kuya Gian is my third degree cousin. Medyo malayo na pero close pa rin kami. Sa Butuan kasi may compound doon na exclusive lang sa side ng mga Saldivar at sa iisang compound lang kami lumaki ni Kuya. Though, malayo ang gap namin pero hindi naman naging disadvantage ‘yon. In fact, mas close nga kami eh.” Oh, goodness. For Christ’s sake, mali na naman ang instinct ko. Kunti na lang talaga hindi na ko maniniwalang may utak pa ko sa lagay na ‘to.