Nothing Impossible Novels & Stories

I'll promise I'll listen this time. But of course, that's impossible. That's near to someone would rise up from their dead. Sobrang imposible ng hinihiling ko. Mabagal ang pagtayo ko mula sa kama ko. Kakagising ko lang pero pakiramdam ko ay gusto ko na namang humiga. Pwede bang 'wag na lang nating gawin ang kung ano man ang gagawin sa araw na 'to?

Hindi imposible na hindi madamay sila Zera sa mga mangyayari in the future. There's a time that they will also experience our real world. "Kung maaari lang na ganito tayo araw-araw but we knew that it's imposible to happen dahil maraming mga bagay ang kailangan namin na tapusin ng dad niyo. And honestly, hindi ako sigurado kung kaya ko kayong protektahan sa bawat panganib. Hindi natin alam kung kailan gagawa ulit ng hakbang ang kalaban, I want to protect all of you but how? Malakas ako pero tao pa rin ako. Hindi ko kayang gumawa ng clone para magabayan kayo araw-araw." Muli niyang sabi

Ang lakas ng tìbok ng puso namin, na walang ibang tinitìbok nito kundi ang bawat-isa sa amin. Wala talagang imposibleng magagawa sa taong nagmamahalan. Kundi hindi namin pilagban ni Michelle ang isa't isa hindi sana namin marating ang ganito kasaya. May pag-iibigan kasi na kaya naman ipaglaban basta ang bawat isa sa inyo hindi bumibitaw.

I wanted to wipe her tears but I keep still. Tingin ko ay wala na akong karapatang hawakan siya dahil sa pananakit ko sa kanya. "Walang uri ng sabon o raming tubig ang kayang linisin ang dumi ng buong pagkatao ko. Their dirty touch still lingered in my s-skin. T-Their taste can't wipe out of m-my s-system." Aniya sa gitna ng pag-iyak. But I'm already at my limit. Inabot ko ang pisngi niya para sana punasan ang kanyang luha ngunit umiwas lang siya.

He licked his lips and said, "Imposible nga dati ang mga bagay na 'yon ngunit ngayon ay hindi na, Divine. Posible na ang lahat. Nangyayari na at alam mo 'yan. Ganoon rin naman ako sa totoo lang. Akala ko hindi mangyayari ang lahat ng 'to ngunit tingnan mo, nangyayari ngayon, 'di ba? Wala na ngang imposible 'yon sa totoo lang." Divine gave him a quick nod. "Yes po. Tama ka naman nga po. Kung dati talaga ay imposible ngunit ngayon ay posible dahil sa alam na natin sa isa't isa na parehas ang tinitibok ng ating mga puso."

Nagugustuhan ko na rin ito sapagkat nakakasama at nararanasan ko ang mga bagay na kasama ang lalaking tinitibok ng aking puso. Alam ko na imposible na mangyari 'yon ngunit nangyayari ngayon sa buhay ko na akala ko nga lang ay imposible pero hindi, eh. Hindi imposible 'yon sapagkat ito ay posible pala. Maraming inaakala kong imposible na mangyari na nagiging posible ngayon. Siguro ay nakatakdang mangyari talaga ang bagay na 'to kaya nangyayari, 'di ba? Kung hindi naman nakatakdang mangyari ang lahat ng 'to ay hindi naman mangyayari ito, eh.

Mabilis na pinalis ko iyon. "Iniisip ko na baka puwedeng hayaan na lang natin ang lahat ng 'to. Na baka puwedeng iwan na lang natin 'to. Na baka puwedeng lumayo na lang tayo sa lahat para lang matapos na 'to. Baka puwedeng 'yon na lang ang gawin natin nang sa gano'n ay hindi ka na mahirapan. Nang sa gano'n ay makapagpahinga ka na sa pakikipaglaban sa sarili mo at sa ibang tao... But I know it's impossible!" I yelled, trying to suppress my emotion but it keeps betraying me.

Nakakatakot talaga ang kakayahan ni Thomas. Patuloy na umiling si Craig bago niya sinabing hindi makapaniwala, “Imposible ito. Ang pamilya Martin ay namumuhunan at may mga bahagi sa Dream Network, kaya imposible para sa pamilyang Martin na tanggapin ang aming panukala. Ito ay imposible. Walang dahilan para gawin ito." Hindi lang ito naintindihan ni Craig, ngunit hindi rin ito naintindihan ng ibang tao.

"Hindi imposibleng wala pa siyang ginagawang hindi maganda diba?" Kumuyom ang kamao ko dahil doon. Hindi imposible pero p'wede rin namang wala pa 'di ba? I mean, siguro naman totoong gusto ni Emp si mama Lot para gumawa siya ng ganitong kalaking krimen kaya hindi niya basta basta sasaktan si mama Lot. " 'Wag muna natin pag-usapan ang bagay na 'yan," pag d-dismiss ni Uno kahit halatang na bother din siya sa tanong na iyon.

"Today" Napagdesisyonan kong kalimutan na lang lahat ng nangyari noong gabing yun dahil alam ko namang impossible na magkita pa kami ng lalaking yun. Kahit sa iisang school lang kami papasok impossible pa rin. Sobrang laki ng Enverga at imposibleng magkita pa kami.