Nothing Impossible Novels & Stories

I'll promise I'll listen this time. But of course, that's impossible. That's near to someone would rise up from their dead. Sobrang imposible ng hinihiling ko. Mabagal ang pagtayo ko mula sa kama ko. Kakagising ko lang pero pakiramdam ko ay gusto ko na namang humiga. Pwede bang 'wag na lang nating gawin ang kung ano man ang gagawin sa araw na 'to?

Ang lakas ng tìbok ng puso namin, na walang ibang tinitìbok nito kundi ang bawat-isa sa amin. Wala talagang imposibleng magagawa sa taong nagmamahalan. Kundi hindi namin pilagban ni Michelle ang isa't isa hindi sana namin marating ang ganito kasaya. May pag-iibigan kasi na kaya naman ipaglaban basta ang bawat isa sa inyo hindi bumibitaw.

I wanted to wipe her tears but I keep still. Tingin ko ay wala na akong karapatang hawakan siya dahil sa pananakit ko sa kanya. "Walang uri ng sabon o raming tubig ang kayang linisin ang dumi ng buong pagkatao ko. Their dirty touch still lingered in my s-skin. T-Their taste can't wipe out of m-my s-system." Aniya sa gitna ng pag-iyak. But I'm already at my limit. Inabot ko ang pisngi niya para sana punasan ang kanyang luha ngunit umiwas lang siya.

He licked his lips and said, "Imposible nga dati ang mga bagay na 'yon ngunit ngayon ay hindi na, Divine. Posible na ang lahat. Nangyayari na at alam mo 'yan. Ganoon rin naman ako sa totoo lang. Akala ko hindi mangyayari ang lahat ng 'to ngunit tingnan mo, nangyayari ngayon, 'di ba? Wala na ngang imposible 'yon sa totoo lang." Divine gave him a quick nod. "Yes po. Tama ka naman nga po. Kung dati talaga ay imposible ngunit ngayon ay posible dahil sa alam na natin sa isa't isa na parehas ang tinitibok ng ating mga puso."

Nagugustuhan ko na rin ito sapagkat nakakasama at nararanasan ko ang mga bagay na kasama ang lalaking tinitibok ng aking puso. Alam ko na imposible na mangyari 'yon ngunit nangyayari ngayon sa buhay ko na akala ko nga lang ay imposible pero hindi, eh. Hindi imposible 'yon sapagkat ito ay posible pala. Maraming inaakala kong imposible na mangyari na nagiging posible ngayon. Siguro ay nakatakdang mangyari talaga ang bagay na 'to kaya nangyayari, 'di ba? Kung hindi naman nakatakdang mangyari ang lahat ng 'to ay hindi naman mangyayari ito, eh.

Mabilis na pinalis ko iyon. "Iniisip ko na baka puwedeng hayaan na lang natin ang lahat ng 'to. Na baka puwedeng iwan na lang natin 'to. Na baka puwedeng lumayo na lang tayo sa lahat para lang matapos na 'to. Baka puwedeng 'yon na lang ang gawin natin nang sa gano'n ay hindi ka na mahirapan. Nang sa gano'n ay makapagpahinga ka na sa pakikipaglaban sa sarili mo at sa ibang tao... But I know it's impossible!" I yelled, trying to suppress my emotion but it keeps betraying me.

Nakakatakot talaga ang kakayahan ni Thomas. Patuloy na umiling si Craig bago niya sinabing hindi makapaniwala, “Imposible ito. Ang pamilya Martin ay namumuhunan at may mga bahagi sa Dream Network, kaya imposible para sa pamilyang Martin na tanggapin ang aming panukala. Ito ay imposible. Walang dahilan para gawin ito." Hindi lang ito naintindihan ni Craig, ngunit hindi rin ito naintindihan ng ibang tao.

"Today" Napagdesisyonan kong kalimutan na lang lahat ng nangyari noong gabing yun dahil alam ko namang impossible na magkita pa kami ng lalaking yun. Kahit sa iisang school lang kami papasok impossible pa rin. Sobrang laki ng Enverga at imposibleng magkita pa kami.

It won't come true, impossible! "Alam mo, nakikita ko kasing bagay kayo at maalagang tao si Alas. Pasensya na ha, pero kung wala ka namang nubyo ay puwede ka niyang ligawan." How flattering his words but it's still impossible for many reasons.

Pagkasabi niyon, binigyan niya si Cynthia ng isang malamig at mapanuyang ngiti bago tuluyang tumalikod. Hindi agad nakasagot si Cynthia. Paulit-ulit niyang binubulong sa sarili ang mga salitang narinig niya, para bang umaasa siyang kapag ilang beses niya iyong itinanggi, mawawala rin ang katotohanang pilit niyang tinatanggap. "Impossible..." nanginginig niyang sambit. "Hindi puwede. Imposible."