Crush Spoken Poetry Tagalog Novels & Stories

kung anu-ano ang sinasabi! "Alam mo ba ang salitang crush at ang kahulugan nito?" Sinamaan ko siya ng tingin. "You don't seem the type to have a crush on someone. At hindi rin ikaw ang tipo na may magkakakras sa'yo." Babatukan ko na talaga 'to. "You're so masungit. Kundi lang kita kaibigan baka isa ka sa mga babaeng binabalewala ko lang diyan."

nakangisi niyang saad at kita sa kanyang mala-tansong mga mata ang pagkamangha. Fvk. Ganito ba kahangin ang lalaking ito? Kinakilabutan ako sa mga pinagsasabi niya! “Crush? Ano ka bata?” Ismid ko sa kanya at muling hinihila ang kamay ko sa hawak niya. Natawa naman siya sa sinabi ko. “Why? Pang-bata lang ba ang salitang crush? I crush you kaya, can’t you crush me back—wait! Ikaw ang may crush sa’kin!”

Tapus tumingin siya sa akin kaya lumabas na lang bigla ang mga salitang. "G-good afternoon Sir,” pagbati ko kay Sir Baylon sabay smile sa kaniya. "Good afternoon din." He answered and smiled back. Gosh! My heart. Okay! Before niyo ko e-judge! Kahit naman siguro na may jowa kayo! Ay wala pala kayong jowa! Kahit naman siguro na may jowa na ako. Hindi ko naman maiiwasan na magkaroon ng crush. At tiyaka, crush lang naman! And if that person is impossible na maging jowa mo, then it's fine na magka crush ka. Iba naman kasi yung crush sa mahal mo. Syempre mahal ko si Cyrus at crush ko naman si Sir Baylon.

Pinangunahan pa ako eh sarili ko 'to. "I am not being OA. Let's just see if CRUSH nga lang ba talaga yang nararamdaman mo. I doubt hindi." Diniinan niya talaga ang salitang crush. Hindi na ako kumibo. Ito ang paksa na hinding hindi ko gugustuhing makipag debate sa kaniya dahil hinding hindi siya magpapatalo. Siya nga kasi si Kupido. Siya ang nag-imbento ng LOVE kaya alam na alam niya. Ayoko na. Bahala siya diyan.

Crush ko siya! Hindi lang ba niya ako napansin? Hindi ba siya nakaramdam na kanina pa ako tingin nang tingin sa kaniya? Ugh, he's so unfair! He doesn't know how to crush back, it's rude! "I still remember how Lowell stepped on the poop!" Crezst recalled, and they burst out in laughter. Nakuha niyon ang atensiyon ko at mahinang nakisabay sa tawanan.

Gagawin lang inspirasyon muna ang crush at sana wag naman maging depresyon ito. " Ay oo Besh, kahit nagba-vibrate itong tinggil ko ay kinakalma ko naman. Pa-demure naman ako kaya pa ng lactacid gamutin ang kati sabayan na din ng kamot." bawi ni She kahit kailan si papatalo sa bargasan ng salita. Sabay kaming napatawa ng malakas.

Tsismoso pa naman itong si Poyong, siguradong ipagkakalat ang kung ano man ang inabot ng utak na hinala. “Marunong ka naman pala mag-Tagalog…" inis na wika ko. Pakiramdam ko kasi ay niloko niya ako. Kailangan niya ayusin ang nararamdaman ko. Crush ko pa naman sana siya at inamin ko na tapos inuto lang pala ako. Siya lang kaya ang babaeng napaamin ako na crush ko.

Kinikilig nitong sabi. "Ang definition ba ng crush ay takot at galit na nararamdaman mo sa tao?" Tanong ko. Natigil ang pagde-daydream nito at nawala ang ngiti. "Ha?" Tanging natanong lang nito. "Wala, ubusin mo na pagkain mo malapit ng magtime." Sabi ko at tinuro ang pagkain nito kaya napatingin rin sya sa pagkain nya na di pa nakakalahati dahil puro ito kwento at salita.

"Or maybe you love him that much kaya nangongolekta ka ng larawan ng lalaking 'yon." "Love him that much... agad-agad? Ganun ako kababaw? Tsaka never akong na-in love no. Crush... hmmm..." nilingon ko ang pader habang nag-iisip saka binalingan siya. "...maybe crush ko siya, oo. Tsaka ano naman sayo kung crush ko nga or love ko siya? Damn..." natampal ko ang aking noo. "Bakit pala ako nag-e-explain sayo?"

So I'm saying it through this song. "Minsan lang ako hindi malito Puso kong naligaw ay nahanap mo" Right now I just feel so complete and happy. I'm happy with him. "Ang panalangin ko Ako sana'ng naiisip mo Bago pumikit ang iyong mata Ayokong managinip ng mag-isa" "Crush, I love you!" Someone shouted. Nabigla ako but I didn't let it affect my performance. It actually made me shake my head while smiling.