Crush Spoken Poetry Tagalog 소설 & 이야기

gigil kong sabi at sinamaan siya ng tingin. "May ipagyayabang naman kasi kaya nagyayabang. Ikaw, meron ka ba? Hindi ka ika-crush back ng crush mo HAHAHA!" pang-aasar niya. Oo, alam kong hindi niya ako ika-crush back! Pagdiinan pa talaga?

Nakabusangot na sabi niya agad kung kinurot ang maumbok niyang pisngi na nakangiti. "Ikaw kasi eh,malaki ka na agad,baka ipagpalit muna ko sa crush mong iyon!" Tinuro ng nguso ko ang napakacute niyang kaklase na si Mira,inaasar ko palagi ang anak ko na Crush niya ito. "Iwan ko po saiyo,ikaw lang naman po ang nagsasabi niyan,pero Mommy ikaw po talaga ang totoo kung crush!"

"P-paano niyo po nalaman?" "Narinig kitang kausap mo yung pinsan mo parehas kayong may gusto sa isang artista pero paalala lang iha wag masyadong lalagpas dahil baka sa huli kayo ang masaktan" tinapik ni Manang ang balikat ko at tiningnan ko ito hanggang sa bumaba ito ng hagdan. 'Hanggang crush lang naman ah'

“Halos lahat ng artista sa network n'yo may crush kaya sa iyo,” Napahawak siya sa noo pero bakit tumatawa siya ayaw n'ya ba maniwala? Totoo naman ah. Kahit ako crush ko siya noon pa. Lalo akong naging madaldal. Nagpatuloy ako. “Alam mo ba na ang suplado mo at sungit mo. Pero nakakainis lang dahil crush kita.” “Talaga?” nakangiti ito. "Oo palibhasa manhid ka kasi!"

Nagtaka naman ako kung anong klaseng tanong 'yon. "Crush? Ano ba 'yon?" inosenteng tanong ko. Nagtinginan silang apat sa akin at nagtawanan. "Seryoso ka, Iris? Hindi mo alam ang crush?" natatawang tanong ni Jolo. "Walang hiya ka. Magha-high school na tayo wala ka pa ring alam sa crush." Dagdag pa ni Jimboy. Ngingisi-ngisi namang humarap sa akin si Rhea. "Alam mo, Iris. Ang crush ay isang paghanga lang 'yan. Kung tinamaan ka talaga. Tatamaan ka talaga." Paliwanag nito sa akin.

Sigaw ng isip niya. Kahit anong mangyari, magiging akin ka! Hindi ako papayag na mapunta ka sa iba. Isang pag asa ang halik na yun. Baka crush mo rin ako. Ang saya ko talaga . Kinisss ako ni crush! kiniss ako ni crush!

CRUSH Eksaheradong nagsinghapan ang apat na babae kong kaibigan na ang letter A na tinutukoy ko na crush ay si Athan. "O.A. ng reaksiyon, ha!" komento ko sabay tapon ng balat ng kayimito sa gitna ng araruhan. "Sabagay, gwapo naman talaga si Athan. Kaso nga lang ay mabaho ang paa!"

Kaya maraming mga Filipino ang umalis at nangibang bansa at kasali na siya ro'n. "Maria! Maria! Nakita ko na naman ang crush ko! Susme, ang gwapo! Palung-palo ang matambok na pwetttt!" Tiningnan lang niya ang sinabi ng kaibigan. Ngiting-ngiti ito na parang bulateng binuburan ng asin sa kilig. Nakaturo ang daliri nito sa lalaking nakatalikod at tama naman ito, matambok nga ang pwet. Napailing na lang siya at tinalikuran ang babae. Lahat naman yata, crush nito. Kahit mannequin na mahahabang pilik-mata sa mall, crush nito. Kahit mga stand at statue, basta gwapo sa mata ng dalaga, crush na nito agad. Ganito ito kahayok sa crush na parang highschooler.

pauulit ko. "Halaaa! Eh, paano 'yon? Marami akong crush. Hindi ko na nga mabilang," nahihimigan ko nang nanghihinayang ang boses niya. "Baby, naman. Bakit marami?" reklamo ko. "'to naman! Wala lang 'yon! Crush ko lang sila, pero ikaw naman ang mahal, ko," saad naman nito. Tang *na, kinikilig talaga ako sa pagan'ya-gan'yan niya sa 'kin. Pati tuloy ang alaga ko ko kinikilig din, eh!

Hindi ko siya nasagot ng deretso. "Oh let me change the question. May crush ka ba sa kanya?" Saka ko dahan dahang inangat ang ulo ko at tinignan siya sa mukha niya. Hindi ko kasi kayang tignan siya deretso sa mga mata niya. "Crush is paghanga diba?" Tumango naman siya. "Uhmm..Oo..Parang ganun pa nga. Pero ang weird lang kasi dahil isang beses ko palang siya nakita non pero iba na agad iyong naramdaman ko sa kanya.."