Cry Me A Sad River Novels & Stories

Nalululang sinasalamin ng luha ng buwaya ang mga oras ng sining at kwentong puno ng drama—nakakaengganyo! Isipin mo na lang ang ‘Death Note’, kung saan ang mga pangunahing tauhan ay gumagamit ng mga emosyon at manipula upang makamit ang kanilang mga layunin. Si Light Yagami, sa kabila ng lahat ng kanyang talino, ay nakakahanap pa rin ng mga pagkakataon na umiyak, hindi sa pagdadalamhati kundi dahil sa angking pagkilala sa kanyang mga pagkakamali. Isa itong magandang halimbawa ng kung paano ang luha ng buwaya ay lumulutang sa mas malalim na pagsasalamin sa pagkatao, kung saan ang mga karakter ay nag-aasam ng pang-unawa habang nagpapakita ng mga pekeng emosyon.

Tulad ng nasa ‘The Great Gatsby’, ang mga luha ng buwaya ay lumabas sa mga eksena kung saan ang mga tauhan, lalo na si Gatsby, ay nagtatangkang ipakita ang pag-ibig sa kanyang yumaong si Daisy. Sa kabila ng pagpapakita ng pag-asa, ang nakakalungkot na katotohanan na hindi ito mararamdaman ng aktwal ay nagdudulot ng kirot sa puso ng mga mambabasa at manonood. Sa pekeng emosyon na ito, binalan ang pansasalita at estilo ng kwento sa mas malalim na pagninilay sa tunay na kahulugan ng pag-ibig at pagkakaroon ng mga mithiin na minsang nahahadlangan ng nakaraan.

Siyempre, hindi natin maiwasang pag-usapan ang ‘Naruto’, kung saan si Sasuke Uchiha ay maraming pagkakataon na “umiyak”, ngunit sa loob ng dala ng galit at kagustuhan na makilala. Kasama ng kanyang pagmamanipula ng mga tao sa paligid niya, lahat ng ito ay tila isang pagtatakip sa kanyang tunay na karamdaman. Kaya naman, ang mga luha ng buwaya ay hindi lamang simbolo ng kawalan ng emosyon, kundi pati na rin ng pagnanais na makapagsilbi bilang isang maskara na tinatakpan ang mas malalim na sakit.

Hindi magpapahuli ang mga palabas tulad ng ‘Game of Thrones’ kung saan ang mga tauhan ay nagsasagawa ng matitinding desisyon na may kasamang mga pekeng luha, sa mga eksena ng paninira, at karahasan. Minsan, ang mga tao ay gumagamit ng kanilang emosyon bilang armas—parang simbolo na hindi lahat ng irigasyon ng pagdaramdam ay totoo. Ipinapakita nitong ang mga luha ng buwaya ay maaaring kaya ng mga tauhan mula sa kanilang pagnanais na makontrol ang iba at seduce ang kanilang mga kalaban. Kaya sa mga kwentong ito, ang mga pekeng emosyon ay nagpapakita ng mas malalalim na tema na bumabalot sa kahulugan ng tunay na pagkatao, masakit man o kunwaring masaya.