Cry Me A Sad River Novels & Stories

Ace POV Halos lutang ako habang nagdadrive dahil ang isip ko ay nasa asawa ko, alam kung madalas naming pag awayan ang tungkol kay Riley pero naaawa lang naman ako sa kalagayan niya dahil wala ang mga magulang niya dito at wala siyang ibang kasama. Kahit papaano ay may pinagsamahan naman kaming dalawa. I know masama ang loob sa akin ni Kylline dahil hindi ko siya pinili kahit na siya ang asawa ko. Mahal na mahal ko siya at kagaya ng pangako ko sa kanya ay ito na ang huling beses na pupuntahan at tutulungan ko si Riley.

Nakakabaliw ng sobra. "Go on, cry out loud. Madadrive lang ako at pwede kang umiyak dito. You can tell me whatever you want. You can use me to ease that feeling. I can be your crying shoulder, Poena." Nagsusumamong sabi niya habang nakatitig sa daan at binalingan ako saglit ng tingin. This tears keep on haunting me. I am here again in my painful agonies and fatal feelings in a deepest ocean of melancholy.

paalam niya na pabor sa akin. Nang marinig ang pagsara ng pinto ng kotse ay tinanaw ko pa muna ang kabuuan ng bakanteng parking lot bago ko kinuha ang earphones sa back pocket ng aking pantalon at pinlug iyong jack sa aking phone. It took a minute to scour my playlist for a song to sing. Alas, I chose Ariana's Sweetener. 🎶 When life deals us cards Make everything taste like it is salt

Halos hindi makapaniwala si River na umiiyak ngayon ang kapatid niyang puros kalokohan ang alam. She didn’t answer, mas binaon lang ang mukha sa leeg ng Kuya River niya, her arms tightening around him, as if afraid he might disappear too, just like everyone else she had lost right now. “K-Kuya…” iyon lang ang nasabi niya, at kahit ang boses niya ay halos hindi mabuo sa sobrang pagwasak ng damdamin niya ngayon. Each syllable cracked, raw and heavy with grief. Her sobs came out uneven, labas-masok ang hininga niya, shaking both of them as if her pain was contagious, spreading through the air.

Para siyang sumasayaw para i-hele si River. Hindi ko mapigilang matawa. Ang laki kasi ng katawan ni Vladimir kaya ang liit ni River na nakasandal sa may dibdib niya. "Ang cute niyong dalawa!" bulalas ko at inilagay naman ang kaliwang kamay sa bandang pang-upo ni River para patulugin siya lalo.

Tingin ko'y kailangan ko rin munang iproseso ang lahat. "U-uhm," I cleared my throat. "M-mamaya ko na lang kukunin yung sakin, S-sky." Tila may gumuhong kung ano sa kanya. I witnessed how sadness and pain slowly crawled into his eyes. It almost made me want to take back what I just said. "See?" River arrogantly butted in. "Gusto niyang kumain kasama 'ko. Back off, Dude." halos gusto ko na lang takpan ang bibig ni River. I've never been this eager on wanting someone to just shut up.

sabi ko pa habang nagmamakaawa at nagpapa-cute sa kaniya. Tumayo siya. Lumapit siya sa akin at saka hinawakan ang balikat ko. “Kaya lang, River, hindi ganoon kadali. Malaki kasi ang mawawala kapag pinaalis ko siya. Malaki kasi ang kinikita ko dahil sa kaniya. Dinadayo kami ng mga kalalakihan nang dahil sa kaniya. Malaking kita talaga ang mawawala kung paaalisin ko siya. Isa pa, dalawang libong piso na nga ang offer ko sa kaniya na sahod niya sa isang araw, huwag lang siyang umalis, ayaw pa ba niya iyon?”

malamig na sabi ni River, isang kamay ang mahigpit na nakahawak sa braso niya habang 'yung isa ay dahan-dahang naglalagay ng ointment. "Bitawan mo ako!" "Hindi ka makakatulong kung iiyak ka at magpupumiglas diyan, tumigil ka na. Hindi mag-he-heal ang sugat mo kapag nagmamatigas ka." "Ano ba, hindi nga sabi kita kailangan!" inis na katwiran niya pero tahimik lang si River. Tahimik lang itong naglagay ng gamot, sobrang dahan-dahan ng galaw na para bang takot itong madagdagan ang sakit at hapdi ng paso niya.

Para akong nabingi sa lakas ng mga tawanan nila. Tinakpan ko ang aking tenga para wala akong marinig. Kahit madilim nakita ko ang mga mata ni River na nagmamakaawang tumingin sa akin. Hanggang sa ang sunod-sunod na putok ng baril. I was crying hard, my head is low, my both hands are covering my ears. I saw my baby River bathing in his own blood. River, my baby....

SAGA "Saga, sandali!" Pinigilan ako ni River sa braso pero marahas kong tinabig ang kamay niya. "Please, hayaan mo muna ako!" "Saga, let me explain!" "I don't want to hear it! Just let me be alone!" Patakbo akong lumabas ng apartment ni River. Walang tigil sa pagbuhos ang mga luha ko habang mabilis na tinatahak ang gilid ng daan palayo roon.