Novel & Cerita Sad Broken Heart

madamdamin nitong saad kaya napangiti na rin ako. "C'mon, magkuwento ka!" Usal ko at agad s'yang hinalikan sa pisngi. "I was seven-year-old that time noong mawala sila. They died because of the plane crashed. Nasaktan ako at sobrang nalungkot dahil nasanay ako noon na kasama ko sila.." he let out a heavy sigh. "Habang tumatagal ay pakiramdam ko.. may kulang na sa pagkatao ko. Punong-puno ako nang inggit sa puso ko noon, wife. Lalo na pagdating sa pamilya- pera, mamahaling mga kagamitan, pagkain, damit at mga alahas.. Oo, kaya kong bilhin ang mga 'yon. Pero- kahit kailan ay hindi no'n mapupunan ang lahat ng pangingulila na nararamdaman ko noon."

“Text him, Gail. Sabihin mo na magkita kayong dalawa.” “I already text him.” Aniya. “Good! Tara na!” Nang makita nito ang pagdaan ng takot sa mukha niya ay hinawakan nito ang kamay niya. “Kailangan mong maging matapang, Gail. Believe me, hindi lang isang heartbreaks ang mararanasan mo when we grow up. Marami pa at isa lang ‘to sa mga ‘yon.” Tama si Sandy. Marami pa siyang haharapin heartaches pagkatapos nito—kaya kailangan niya na maging matatag.

sigaw ko dito. I really can't stop my tears from falling, the pain strikes through me. Mababaliw ako. Mababaliw ako sa sakit. My phone beeps. "I'm home. I love you! See you tomorrow sleepyhead!" My heart is broken into pieces. Hindi ko na alam kung paano ko sila pupulutin isa isa, para mawala ang sakit. Hindi ko alam kung paano ko sila pipiliting pagdikit-dikitin dahil wala akong maisip na dahilan kung paano kong tatapalan ang sakit na aking nararamdaman.

“Please… just stop…” Pero hindi tumigil. Hindi nagbago. Feeling ko anumang oras, titigil ang tibok ng puso ko dahil sa sobrang sakit. Yung tipong hindi heartbreak lang, kung hindi grief. Yung loss na hindi mo alam kung paano mabubuo ulit. Yung sakit na hindi lang sa puso, kundi sa buong pagkatao. At habang gumuguho ako sa sahig, yakap-yakap ang sarili kong dibdib… doon ko na-realize:

Dugong dugo g ang kanyang puso kaya nahirapan na din siyang huminga. " I' m leaving, thank you for the lift." saad niya hudyat upang buksan ng binata ang lock ng sasakyan. Pagbaba ni Arabella sa sasakyan ng binata ay hindi na niya napigilang bumagsak ang kanyang mga luha. It's her second heart break, first is when her parents died and its like killing her. She love him, how can she unlove the man just like that?

I smiled at her. Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you Without you, I feel broke Like I'm half of a whole Without you, I've got no hand to hold Without you, I feel torn Like a sail in a storm Without you, I'm just a sad song I'm just a sad song I'm just a sad song I'm just a sad song Napakaganda talaga ng Sad Song ng We The Kings. Maraming nagrequest noon.

Paano ko tatanggapin lahat sa puso at isipan ko ang mga nangyayari? I know.....i know I don't love him anymore. But the pain that I'm feeling right now is making me confused! My heart feels like it will explode any minute from now. Fuck! I can't even stop crying and I can't even handle my emotions! Acute cases like yours, Drake, aren't something to be taken lightly. S-Shes her now Sorn....can you heal me? Umiling-iling ako habang bumabalik sa mga ala-ala ko ang narinig.

Sambit pa niya. Napa pikit ako. I know. I also feel empty. Hindi na mabubuhay si Rain at iyon ang pinakang masakit na katotohanan. Tila sinaksak na naman ng sandaang punyal ang puso ko. Niyakap niya ako ng mahigpit at sabay kaming umiyak. "I'm sorry. This is all I am able to do. Sorry, I can't bring our son back." Saad niya.

Sambit niya bago tumayo pagkatapos ay inilahad ang kanyang kamay. Malungkot akong napangiti bago tinanggap iyon. One of the saddest things in the world is to feel broken, and although you're somehow been figuratively ripped apart you feel like can never be put back together again. These are days when I ask myself! What are you staying here for? Most times I don't even have an answer. Sometimes I just don't want to be here anymore. That I don't want to fight this kind of sadness sicked. Those toughest thoughts to deal with.

Napasinghap pa ako at mariing napabuntong-hininga nang ibalibag nito pasara ang pintuan. I bit my lower lip and my tears start flowing slowly. "K-Kung alam mo lang sana ang sobrang hirap na mga pinagdaanan ko noong umalis ako. M-Masasabi mo pa kaya 'yan sa akin ngayon? Iinsultuhin mo pa rin kaya ako nang paulit-ulit, at tatratuhin mo pa kaya ako ng ganito ka sakit ngayon?" I slowly sob. "Sana, sana makinig ka naman sa akin. Kasi masakit na masakit na Logan. Sana kakayanin ko pa rin ang lahat ng pagmamaltrato mo ng ganito sa ‘kin ngayon. I hope I can still bear all the pain here inside my heart. I hope I can still fix this broken heart of mine."