Cry Me A Sad River Novels & Stories

I promised myself na I won't cry for him anymore. Para akong robot na nagtatrabaho, walang pakiramdam. I just feel numb from all the things that happened in my life. Why is my life so sad? Nagiging masaya lang ako sa konting panahon and after sa saya ay balik na naman sa pagiging miserable. I am not only referring to a guy, pati narin sa sitwasyon ko ngayon, wala akong matinong trabaho, di ako nakapagtapos sa pag aaral. I just don't know anymore, my baby is my only hope, siya lang ang makapagpapasaya sakin.

Napaiyak na ako sa sobrang frustration. Jaxon. "Please.. don't. No." Taranta kong sinend ang message at tatakbo na ako palabas nang may humawak sa pulsuhan ko. "What happened?" Nasa tinig nito ang pag-aalala. Hindi ako nakasagot dahil nanginginig pa rin ang labi ko sa kaba't takot. "Lhaurize, I'm asking you. Why are you crying? Bakit nanginginig ka?"

“Ow! Why are you crying, Boss?” Napadako naman ang aking tingin sa kapapasok lang na aking kaibigan –si Exael. At bigla naman akong napahawak sa aking pisngi, damn! May tumulong luha nga rito, kaya agad ko itong pinunasan gamit ang aking palad at muling tinignan si Exael na nakalapit na pala sa aking harapan.

"Alam kong hindi ako dapat nagiging ganito. Pasensya ka na, I shouldn’t be crying. Ako naman ang pumiling umalis noon patungong abroad. Nag-asawa ka na ng iba, at dapat ay masaya ako para sa 'yo... pero hindi ako masaya. Seeing you with Nixie, I just...can't help but cry." Lalong kumunot ang noo ni River habang inilalayo si Tania mula sa master bedroom, sa takot na baka marinig sila ni Nixie sa loob. "Nakalipas na 'yon, h’wag mo na sanang ungkatin pa. Hindi naman kita sinisisi." Bigla siyang niyakap nang mahigpit ng dalaga. Ang mga mata ni River ay nakapako pa rin sa pinto ng master bedroom, halatang bahagyang kinakabahan.

Tumingin ako sa taas nang lumabo na rin ang mata ko dahil sa luha. I don't want to see anyone suffering in pain. I hate it. I hate how they feel sad. I hate the thought of it. I hate being sad and in pain so much that it envelopes me and swallow me. Maybe that's why I'm a pushover, maybe that's why I can't say no to anyone. Isang nakabibinging tunog ang narinig namin. Kasunod no'n ang katahimikan. Kumalas sa akin si Chryszyler sa pagkakayakap. He's still crying. So am I...

I smiled sadly and walked away. My heart is aching, I hate Rafaella so much for giving too much pressure for everything, because of her I need to be better. I am giving all my best but it seems useless. I'm so useless! I felt the warm liquid running through my cheek. Tumakbo ako palabas ng mansyon. The moon was shining so bright. I sobbed and slowly walked away from the mansion. Naglakad ako sa likod nito, pababa sa dagat. Umihip ang malamig na hangin, I cover myself for the cool breeze.

As they start playing their instruments, Kristoff starts singing. Sa tono pa lang, alam ko na agad ang kakantahin niya. Fan din kasi ako ng Rivermaya band. Hindi mo maintindihan kung bakit ikaw ang napapagtripan, 🎵 Ng halik ng kamalasan 🎵 Ginapang mo marahan ang hagdanan para lamang makidlatan 🎵 Sa kaitaastaasan 🎵 Woaaahh! Wait there! Bukod sa may itsura, bakit maganda din ang boses niya? Psh!

malumanay na saad niya, unti-unting umawang ang labi ko at ilang beses napakurap kurap. Napahawak ako sa dibdib ko at kusa na lang tumulo ang luha sa mata ko. "Fuck," bulong ko, dinaluhan ako ni River at niyakap ako nang mahigpit. "Babe, huminga ka nang malalim, malalampasan din natin 'tong dalawa," saad niya habang tinatapik ang likod ko. "Ipinamukha na nga nila sa'kin na kriminal ako, 'wag naman nilang ipamukha sa akin na wala akong kwenta, kasi ang sakit sakit eh."

🎶 When the tears come streaming down your face 'Cause you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste What could be worse? 🎶 Napapangiti na lamang si Matilda sa kaniyang naririnig. Bakit tila alam na alam ng lalakeng ito ang kaniyang mga nakatagong damdamin? 🎶 Lights will guide you home And ignite your bones And I will try to fix you 🎶 Hindi lamang siya kumakanta dahil gusto niya. Kumakanta siya kasama ng kaniyang puso. Dahil dito'y mas lalong lamang naiiyak si Matilda.

RIVER: “Tito River,” isang malakas na pagtawag ng 12-year-old na pamangkin na babae ni River ang nakapagpabaling sa kanya upang makita ang kanina pa niya hinahanap. Nakapila ito sa cashier upang bayaran ang bills ng ina nito. Ngunit wala sa kanyang pamangkin ang pera inilaan niya para sa nanay nito.