Cute Animal Drawing Novels & Stories

Sa inis, kinuha niya ang lapis at sinimulang iguhit si Eldreed sa paraan ng kanyang malikot na imahinasyon. May malaking tiyan, bilugang mukha, manipis na buhok, at mga maliit na matang parang monggo na kumikislap sa kakaibang liwanag. Mabilis niyang natapos ang drawing at sinulat ang malalaking salitang "Eldreed" sa ilalim. Masaya niyang itinabi ang lapis, pakiramdam niya'y natupad ang kanyang paghihiganti.

Tinitigan ko ang papel nang matagal, habang dahan-dahang binubuklat pa ito ng mga daliri ko. “Oh?” Ungol ko, dahil nakuha nito ang interes ko. Naka-drawing gamit ang itim na tinta sa ilalim ng listahang binura ay isang sketch. Isang pangit na drawing na may magulong linya. Maling-mali ang proportions, at mas malala pa ang perspective. Dalawang tao ang balak niyang i-drawing dito. Sa tingin ko.

Pero nawala rin ito nang mamataan ko kung ano ang ginagawa niya. Isang malaking hugis bilog ang drawing niya sa lupa at marami itong desenyo. Medyo mahaba na ang buhok niya at may iilang sugat siya sa bandang tuhod. Namayat din siya at walang suot na stinelas, dahil hawak ito ng kamay niya. Pero ang nagpadurog ng puso ko ay ang mabasa ang pangalan ni Cariena.

He suddenly wanted to see more—curious, almost mesmerized. Nang matapos na ni Amber ang ginuguhit, napansin nitong nakatitig pala si Anthony sa kanya. Nag-angat siya ng tingin at ngumiti si Anthony—isang ngiting may bahid ng pagkamangha at... paghanga? “The kitten is so cute,” ani Anthony habang lumalapit. “Can you draw one for me?” Alam niyang malabong pagbigyan siya ni Amber, pero nagtangka pa rin siya.

She sincerely admired the man in front of her! Sinalubong nito ang tingin niya, tumaas ang mga kita pero hindi maitago ang ngiti—wala itong ngiti sa bibig kundi nasa kilay. Kumalibit si Angelica sa trousers nito at inabot ang maliit nitong notebook. Pinakita ang drawing nito na parang isang ginto. "Para po ito sa inyo..." sabi nito sa baby voice. May painting ng cute na aso iyon. Abstract ang painting nito na tila hinugot mula sa kanya.

At matapos nyang mag-isip, bumalik na siya sa pagd-drawing sa tablet. “Okay! Let me show you my drawing na lang po!” She flipped her tablet and showed me the screen. Nature scenery artwork ang ginagawa ni Celine. Very detailed and well-colored. Grabe, gawa niya ba talaga ito? The last time I checked her works, puro stickman pa lang ‘yon ah. When did she manage to improve this much? Bilib na bilib akong tinitigan ito at ngumiti sa kanya.

Mukhang importante kasi 'yon sa biyenan niya. Namimiss niya si Grant. Dapat pala ay sumama siya rito ng niyaya siya nitong sumama sa Cebu. "Mi, look at my drawing po!" Ani Kian na may dalang papel habang tumatakbo palapit sa kanya. "I drew this because you told me po dati na this is the favorite animal of Lolo!" Natigilan siya ng makita ang drawing ng anak. It's a snake with crown!

Bagaman malalaki ang ulo ng mga tao sa drawing at hindi pantay ang mga kamay at paa, lahat sila ay may nakaguhit na malaking ngiti sa mukha. Habang tumatagal, nagiging makulay ang mga drawing. May mga background na ng playground sa kanilang school, mga hayop sa zoo, at ang paboritong aquarium ni Clara. Hindi ito basta-basta papel na ginuhitan lamang gamit ang mga krayola. Ito ang pinakamalinaw at pinakamasakit na ebidensya kung paano lumaki ang isang bata sa ilalim ng pagmamahal at kalinga ng isang ina. Isang buhay na dahan-dahang yumayabong sa gitna ng katahimikan at saya, malayo sa karangyaan ngunit puno ng emosyon.

Nanginginig ang kanyang mga daliri habang dahan-dahang inililipat ang kasunod na pahina ng sketch. Subalit sa sumunod na saglit, isang napakaruming drawing ang agad na sumalubong sa kanya. Ang mga simpleng linya ng polo at pantalon ay iginuhit doon nang napakagulo, walang kahit anong kalidad o sining ng isang propesyonal na pintor. Sa itaas ng drawing ay may dalawang malalaki at mararahas na guhit ng hugis X, at sa ibabang bahagi naman ay may nakasulat na maliliit at tabinging mga titik: “Hindi na kaya ng kamay kong magdrawing. Ano nalang ang mga pangarap ko?”

Sapat lamang para hindi maalis ng mga tao ang tingin sa kaniya. Nakadikit pa rin ang tag. Ngunit tinanggal ni Isla ang price tag gamit ang utility knife. Sa natitirang tag, may maliit at simpleng guhit. Sa ilang stroke lamang, iginuhit niya ang cute na maliit na bersyon ng sarili niya. May bilugang mga mata at maliwanag na ngiti ang maliit na drawing. Sa tabi nito, may isinulat siyang isang maikling pangungusap gamit ang malambot niyang sulat-kamay.