Dagli Tungkol Sa Pag Ibig Novels & Stories

Kailan din kaya ako titingnan at ngingitian ng isang tao na puno ng paghanga? Alam ko namang may mga magulang at kaibigan ako na may nagmamahal sa akin, pero minsan talaga ay parang may kulang sa puso mo. Ano kaya 'yung feeling na binibigyan ka ng atensyon at pagpapahalaga ng taong mahal mo? 'Yung tipong ayaw niyang mawala ka. 'Yung tipong iiwasan niyang masaktan ka.

Baka hindi dapat laging magulo ang pag-ibig? Habang nagtatawanan ulit kami dahil sa kabobohan ni Ahmad na aksidenteng natapon 'yung kape niya sa sariling sapatos, napangiti ako nang totoo. Siguro hindi pa ako handang pumili. Siguro magulo pa rin ang puso ko, kasi hindi lahat ng nakakabaliw ay pag-ibig at hindi lahat ng tahimik ay kulang, pero tangina! Ang hirap pa rin kapag parehong marunong tumibok ang puso mo.

End of Flashback “Salamat” “Para saan?” Naatatwa nitong wika. “Para sa matiyagang pagtitiis at paghihintay sa akin” Simply kong tugon. “Nako, mukhang magandang balita iyan, ang ibig sabihin ba niyan ay--“ Hindi ko na siya pinatapos pa at hinalikan na ito sa kaniyang pisngi. Kita kong natulala at namula ito na parang isang iwan. Sa tagal na rin naming mag asawa ay ngayonko lamang ito nagawa sa kaniya kung kaya’t masyado ito nabigla.

“Anong parang?” "Tulad ng kapag nami-miss mo ang isang tao kapag hindi mo siya nakikita. Pagkatapos mong makita siya, magiging sobrang saya at kuntento ka. At gugustuhin mo talagang maging malapit sa kanya at gusto mong gawin ang isang bagay na intimate sa kanya. Kapag masaya ka, gusto mong ibahagi ito sa kanya kaagad, at kapag hindi ka masaya, ang unang bagay na gusto mo ay ang kausapin siya. Kung gusto mo ang isang tao, mamula ka, mamumula ang iyong puso kapag nakita mo siya..."

Kaya lalo ko tuloy sila gustong asarin. "Alam niyo ba ang kasabihang "the more you hate the more you love?" nakangising tanong ko sa kanila. Agad namang na-gets ng dalawa ang ibig kong sabihin kaya lalong tumalim ang tingin nila sa isa't isa. Lalo naman akong natawa sa kanilang reaction. Ang cute nilang tingnan. Sa tingin ko ay may mabubuong romance sa pagitan nilang dalawa. At kapag mangyari iyon ay ako ang pinakaunang tao na matutuwa. Dahil ngayon pa lang ay gusto ko nang sila ang magkatuluyan. Bagay kasi sila sa isa't isa at cute tingnan.

_ Vee Anika Wisconsin's Pov. "Damn, itong baklang ito! He's getting into my nerves!" Gigil kong saad sa sarili. Ba't kase ayaw niya pang umalis samantalang di naman maganda ugali ko. Inaamin ko, mukha ko lang ang maganda yong ugali ko hindi.

Dagdag pa ng kanyang ina. "Uhm, ganyan siguro tita ninang kapag inlove." Pabirong sagot ko na lang kay tita. "Sus, marupok kasi masyado 'yan eh!" Ani tita. "Mom naman! Huwag ka naman'g ganyan sa'kin!" Reklamo ni Beberly at padabog kami nitong tinalikuran.

“Kung wala kayo, hindi ko na alam ano’ng gagawin ko. Hindi ko rin siguro nakayanan ang heartaches ko. Ngayon nauunawaan ko na ang ibang nagmamahal. Kahit alam mong may mali, ilalaban mo pa rin dahil sa mahal mo. Matututo ka ring maging makasarili para sa nararamdaman mo. And worst, magiging pipi at bingi ka nang dahil sa ngalan ng pag-ibig.” “That’s true, Dynee. Dahil nang inibig ko ang kuya mo, wala akong ibang pinakinggan kundi ang puso ko lang. That’s why I understand you. We understand you,” sabi ni Fina sa kaniya habang nakaabrisyete ito sa kuya niya.

“Ganoon ko siya kamahal.” I don’t know how my tears are formed inside my eyes. Sa kaniya nanggaling ang mga salitang iyon. Love isn’t selfish. Iyon ang pag-ibig na meron siya. Hindi perpekto pero hindi din makasarili. Pero sa kabila non ay naiwan pa din siya. Iniwan. Sinaktan.