Novel & Cerita Dakilang Pilipino Lyrics

🎵Sa bawat patak ng luha Sa aking kahinaan Sa bawat luhod at panalangin Di mo ako iniwan Hesus ika'y nariyan🎶 Damang-dama ko yung meaning ng kanta kaya hindi ko maiwasang lumuha lalo nang marinig ko yung chorus 🎵Itataas ang aking mga kamay Sa Diyos na mahabagin Sa atin na tunay O ang alay ko Ay pusong basag Nagpapakumbaba Sa'yong presensya Maghari Ka🎶 Because the atmosphere here in my place was so quiet, I raised my hand and prayed along with the song playing on my phone.

🎶🎶🎶🎶 Beauty queen of only 18 She had some trouble with herself He was always there to help her She always belonged to someone else I drove for miles and miles And wound up at your door I've had you so many times But somehow, I want more I don't mind spending every day Out on your corner in the pouring rain Look for the girl with the broken smile Ask her if she wants to stay a while And she will be loved And she will be loved 🎶🎶🎶 Malakas na kumalabog ang kan'yang puso ng marinig ang lyrics ng kinanta nito. Never in her life na naisip n'ya na ganito kagaling ang boses ng lalaki. Lumapit ito sa kan'ya habang paulit-ulit na kinakanta ang chorus at mariin na nakatingin sa kan'yang nakatula

"Hey, why are you crying?" "Masaya lang ako kasi hindi ko na kailangan pang mamalimos ng pagmamahal. Simula pagkabata ko, hindi ko naranasan na mahalin kahit pa ng sarili kong mga magulang. Tapos kay Prince ako ang palaging lumalapit sa kanya para mahalin niya ako. Pero ikaw... Ikaw..." Niyakap siya nito. "Shh... Pinapangako ko sayo na hindi mo na ulit mararanasan lahat 'yon. Mahal kita, Gin."

Dahil sa umpisa pa lang ay tumatak na sa isip niya ang mga linya nitong; I'll see you in Manila, Hindi kita titigilan, Madali kiang matutunton, I'll never leave you alone, at kung ano-ano pa. Bakit hindi 'yon tatatak sa isip niya gayong binitiwan nito ang mga salitang iyon na punong-puno ng pangako. Para bang isa itong hari na nagdelakra ng baras at kailangan iyong iukit sa bato para hindi mabura.

Napapikit ako habang dinadama tunog mula rito. “Ginawa ko naman ang lahat. Sumugal ako kahit alam kong talo. Iginugol ko lahat ng oras ko sa 'yo para maramdaman mo lang na ganyan kita kamahal,” I was singing Sana ‘di na lang by Bandang Lapis. Unang linya pa lang muling tumulo ang luha sa mga mata ko. Isa-isa iyong pumatak sa hawak kong gitara.

Masyadong tahimik. Pwede niya kaya 'yong dalhin sa Maynila? Mayamaya pa ay nagsimula na ang kanta. Hinawakan niya ng dalawang kamay ang mic at naghintay na magsimula ang lyrics. "Lagi kong naaalala... ang kanyang tindig at porma... at kapag siya ay nakita kinikilig akong talaga. 'Di naman siya sobrang gwapo... ngunit siya ang type na type ko. Bakit ba ganito ang nadarama ng puso ko?"

Hindi dahil sa masaya katulad kanina ngunit dahil sa nasasaktan na naman. "Kailan ba magkakaroon ng halaga ang salitang iyan sayo?" Nasasaktan na wika ko. "Kailan mo ba ikatutuwa na may tumatawag niyan sayo?" Dagdag ko pa. "Dad, I'm your daughter. And no matter what you do, you are still my father. When will you accept the fact that, even though I did not become a man but you can still be proud of me like the other fathers there, who are proud because they have a princess." Hindi ko na napigilan pa na sabihin ang mga iyon sa kanya.

"Ayokong gumala, gusto ko lang talagang umuwi kasi kanina pa ako inaantok. Saka hindi niyo kailangang mag-alala sa akin, okay na okay lang ako." "Bakit hindi mo sinabi sa kapatid mong gaga na nanliligaw si Dylan sayo? Kung ako yun, baka isampal ko pa sa pagmumukha niya na sabihing; NILILIGAWAN AKO NG DION MO! WALA KA NANG PAG-ASA KAYA BUMALIK KA NA KUNG SAAN KA NANGGALING. BAWAL BOBO DITO SA PILIPINAS!"

First time niya itong marinig mag tagalog kaya naman sobra siyang natatamaan. "So come with me and share the view I'll help you see forever too Hold me now, touch me now I don't want to live without you Nothing's gonna change my love for you You oughta know by now how much I love you One thing you can be sure of I'll never ask for more than your love"

Hindi ba mas masakit iyon kaysa sa pagiging kinikilalang babae ng kanyang sariling ama? "Isipin mo kung ano ang gusto mo, kung gusto mong maging malaya, subukan mong gawin iyon kung kaya mo. Alam mo na mahahanap kita kung gusto ko, di ba? Kahit magtago ka sa pinakaloob na butas ng daga sa Aprika, tiyak na mahahanap kita at kapag nakita na kita noon, ang mararamdaman mo lang ay ang sakit habang nabubuhay ka." Sabi ni Damien na may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, kahit na sinasabi niya ang lahat ng mga salitang iyon, hindi man lang siya kumurap.