Damian Domingo นิยาย & เรื่องราว

Sambit pa nito at agad na lumabas ulit sa kwarto. Bumalik naman ang mata niya sa ginawa, medyo mahaba ang sugat ni Damon at malalim din. “Why did you let them hurt you? You're the leader of the mafia and yet you're hurt? That’s new.” sambit ni Kristen upang ma-ibsan ang tensyon na nararamdaman niya ngayon.

Ang dugo sa kamay ko natuyo na, nangingitim, parang marka ng sinumpaan mong hindi na puwedeng bawiin. “You did well,” sabi ni Damian habang inaalis niya ang gloves niya. “You didn’t even flinch.” Ngumiti ako. “If I did, I wouldn’t belong here.” He looked at me for a long moment. “You’re learning.” “Yes,” I said quietly. “I’m starting to understand how your world really works.” --- Damian’s POV

mahina man ay may diin pa ring sabi ko. “You pronounce my name wrong. Damon, hindi Damontiyo,” Is he stupid? Ang sabi ko Damonyito, hindi Damontiyo, ano bang pinagsasabi nito? Hindi ko siya sinagot at binalingan na lamang ng tingin si Ariana at ang kaibigan ni Damon, parehas lang silang naka-tingin saming dalawa habang may ngisi sa labi. Inirapan ko silang dalawa at ibinalik ang tingin kay Damon.

mahina niyang sagot,kung ganun si sir Ismael nga talaga ang ama ni Damian base sa larawan parehas yta ang araw na kinunan ang larawan na ito sa solong larawan ni Damian sa table na nakapatong ky sir Ismael parang stolen shot lng kasi hindi nakatingin sa camera si ate at npakabata pa niya sa larawan habang karga-karga ang sanggol na si Damian. "ang cute po ng anak ni ate Jean dito tito Ron" malungkot kong tinitigan ang sanggol na si Damian sa larawan. "oo nga bata pa ng huli kong makita si Damian dinala siya dito ng anak ko" nakangiti niyang saad habang nakatingin sa larawan. "bagay talaga sa kanya ang pangalan nya po Damian Ramirez Velluci! naku tito kung hindi lang Ramirez sa apelyido nyo p

“Mom… Dad… this is Damian.” Damian extended a hand, polite and composed. “Good afternoon, Ma’am. Good morning, Sir. I’m Damian Cruz.” My mother froze and My father blinked twice, uncertain. My mom’s hand trembled in disbelief. “Cruz? As in Cruz—Cruz?” Yes. That Cruz. CEO of the most powerful conglomerate in the country at fiancé daw ng anak nila. Sino ba naman ang di magugulat na after almost a month na di ako nagpaparamdam, bigla akong may ipapakilalang lalaki, at CEO pa ng kompanya.