Dominican Saints の小説・ストーリー

Tuluyan nang binitawan ni Dominic ang pagiging mayor niya habang nakatitig kay Darryl na puno ng pananabik ang mga mata. Nang makita niya ang ekspresyon ng mukha ni Dominic, hindi napigilan ni Darryl na sumimangot at sinabing, "Sino si Master Franklin?" Naging emosyonal si Dominic nang magsalita siya tungkol kay Master Franklin. "Si Master Franklin ang pinaka-maalamat, misteryoso, at pinakadakilang tao sa buong Roland Continent sa nakalipas na 2000 taon. Ang kanyang kaalaman ay kasinglawak ng dagat at ang kanyang kapangyarihan ay higit pa sa mga espirituwal na hayop.

That evening, while Divine took her first steps toward reconciliation, Dominic made his own. Dominic parked in front of a large house. He knocked, and Don Pedro himself opened the door. The older man stared at him, cold and unreadable. Aaminin ni Dominic na sobrang kinakabahan siya, ngunit naisip niya rin ang mga dinanas ni Isla sa kanyang ina. Kung nakaya ‘yon ni Isla, ano pa siya? Haharapin niya ang tatay ng babaeng pinakamamahal niya.

Kung minsan, kailangan din natin maging madiskarte. Dahan-dahan akong bumaba sa tarangkahan. Paglingon ko, kulang na lang ay tawagin ko ang lahat ng santo sa gulat. Sino ba naman ang hindi magugulat kung si Sir Franco ang nasa likod ko. “Ay santa maria—sir naman nakakagulat kayo,” Kumunot ang noo niya at tinignan ang relo. “Pagabi na ah, bakit sa bintana ka dumaan? Bumalik kana doon at mapapagalitan ka,”sermon niya.

Ang simbahan ring ito ang nagsisilbing tahanan ng mga prayleng Dominiko noon na nanguna sa pagbibinyag ng mga katutubo sa liwanag ng Kristiyanismo at nang maatasang lumipat sa Maynila ay ipinaubaya na buong paroko sa dalawang Pilipinong prayle. Mula noon hanggang ngayon ay naging tahanan ng dasal ito ng bayan. Ang kasalukuyang kura paruko ng simbahan ay si Padre Ignacio Paterno y Silva, isang Pilipinong dominikong padreng nag-aral sa kamay ng mga dayuhang Dominikong padreng nagmula pa sa Europa. Matagal na siyang naging kura sa simbahan kaya makikita na sa kanya ang pagkakatanda. Kulubot na ang mga balat at mapuputi na ang mga buhok niya. Kayumanggi ito kagaya ng mga ibang tagabayan na hindi

Nanlalaki ang mga mata ko habang patuloy na humahakbang ang aking mga paa palapit sa kanya. Kusang huminto ang aking mga paa nang nasa tapat na ako ng lalaki. Napansin kong guwapo ito. Makapal ang kilay, matangos na ilong ngunit at makinis na balat na sa sobrang kaputian ay para nang ibinabad sa suka. Ngunit kahit maputlang-maputla ang hitsura nito at medyo violet ang kulay ng mga labi ay hindi maikakailang guwapo ito. Mestizo ang anyo nito at hindi mukhang Pilipino. Bakit kaya siya nakahiga sa malamig na bato? Sino ang naglagay sa kanya diyan? Siya ba ang tumawag sa akin kanina?

Sabi ng kanyang kaibigan bilang pang bawi sa sinabi ng katabi nitong si Domenic na ngayon ay manghang naka titig lamang sa kanyang kaibigan. "Nabuntis ka na ba dati? Bakit alam mo ang tungkol doon?" Pabirong tanong dito ng loko niyang pinsan, mabilis naman itong inirapan ni Leah. "Hindi, mabubuntis pa lang, tara na anakan mo na ako." Ganting sabi ni Leah dahilan para mag sign of the cross si Domenic. Alam niyang pinapatawa lamang siya ng mga ito at nag papasalamat siya dahil nagiging epektibo naman iyon kahit paano.

tumatawa ko pang sabi pero napapasulyap pa rin Ako kay Santiara na naka-upo lang. Maya-maya pa ay hinila na rin ng anim si Santiara papuntang dance floor kaya wala na itong magawa pa. Tatayo na sana si Dominick pero tiningnan lang ito ni Santiara at tinaasan ng kilay kaya napa-upo ito muli. "Ang almighty na si Dominick ay takusa sa Asawa," pang aasar ko rito na ikinatawa naman ng mga kaibigan namin.

“Pero gusto ko pong kasama si Christopher. Ayokong pumunta roon mag-isa. Pakiusap, kumbinsihin n’yo po siya.” “Oo, sasama siya. Rest day niya ang appointment na gagawin ko,” sagot ni Lucinda. “Ah, oo nga pala. Sa Sabado ng gabi may handaan sa pamilya ni Dominic. Imbitado kayo. Dumalo kayo ni Christopher. Kami ng Papa mo, pupunta rin.” “Opo, Ma. Darating po kami,” sagot ni Felize. Sa totoo lang, curious siya kung ano ang itsura ng asawa ni Dominic—isang dermatologist. Siguradong napakaganda nito.

Domney! Ang lalaking iyon ay si Domney noong kabataan niya. Hindi inaasahan ni Esteban na ganoon pala ka-gwapo si Domney noong bata pa. Dahil sa kanyang kaakit-akit na itsura, hindi agad naugnay ni Esteban ang lalaking ito sa Domney na kilala niya. Ang Domney na nakilala ni Esteban ay isang medyo magulo at walang pakialam na boss—isang taong palaging nagyoyosi at tila walang direksyon sa buhay.

ngumiti pa ako ng pilit. “Maari mo nang liitan ang butas, tayo na lang nila Haring Domingo ang natitira rito sa gardin.” sabi niya, “Nasa labing isang libo mula sa Heilig, siyam na libo mula sa Hermosa, at pitong libo mula sa Ignus ang nasa kabilang mundo na ngayon.” “Ang mga mamamayan?”