Daniel Song Lyrics Novels & Stories

'Cause I'm in a field of dandelions Wishing on every one that you'll be mine, mine And I see forever in your eyes I feel okay, when I see you smile, smile Wishing on dandelions all of the time Praying to God that one day you'll be mine Wishing on dandelions all of the time, all of the time Dandelion, into the wind you go Won't you let my darling know? Dandelion, into the wind you go Won't you let my darling know that?

Ipinaalala kasi ni Daniel ang lahat ng naipong sakit sa aking dibdib at ngayon, kasabay ng kantang iyon ang matindi kong pag-iyak. There are times when I just want to look at your face With the stars in the night There are times when I just want to feel your embrace In the cold night Biglang humina ang volume at narinig kong kinakanta na ni Daniel iyon. Biglang naamoy ko ang kaniyang amoy alak ngunit mabangong hininga. Pagmulat ko ay nasa dalawang dangkal na lang ang layo niya sa mukha ko. Binuhat niya ang ulo ko at ipinatong niya iyon sa kaniyang hita. Patuloy siya sa pagkanta. Napatitig ako sa kaniya. Maganda ang tono ng kanyang boses. Lalo akong humanga sa kanya kasi napakagwapo niya kapa

Gaya ni Daniel, pinatong ko rin ang cellphone ko sa unan. “Tanging ikaw lang walang ibang mamahalin Makakaasang hiling mo’y aking didinggin Gagawin ko ang lahat para sa ‘yo 'Di susukuan kahit pa maging magulo Ipaglalaban ka, aalayan ka din ng kanta Kasama mo hanggang sa pagtanda Hawak-kamay nating lalagpasan ang lahat~” I chuckled when I heard Daniel's snores. Means, nakatulog na nga talaga siya. I still continue to sing, baka kasi magising siya nang hindi ako naririnig na kumanta.

"SLEEP, YSABEL." Napatigil naman ako sa kakagalawng magsalita si Daniel. Kaya napatingin ako rito. Nakapikit na ito pero hindi talaga ako makatulog… kasi naman eh. "Silly girl, kung nakakamatay ang mahalin ka… then siguro nga, I am dying." Si Daniel kasi eh, kasalanan niya ito kung bakit hindi ako makatulog. Nakaka-badtrip siya, kung ano-anong sinasabi kasi.

Alam ko na kung ano ang tumatakbo sa isip niya! “I like that, but a heaven with you, my Ches—” hindi pa natatapos sa pagsasalita si Hari nang bigla siyang binatukan ni Isaac. I pressed my lips together to stifle myself from smiling. “Baka mamaya pinaglalamayan ka na namin Hari.” Seryosong saad ng lalaki kaya nagsitawanan kami. “Tigil niyo na nga ‘yan. Umagang-umaga e ang gulo-gulo niyo na,” singit ni Daniel na kakarating lang sa kusina, halatang bagong gising ito dahil magulo pa ang buhok.

Ang dyamanteng singsing ay muling kuminam sa ilalim ng matinding liwanag na may nakakasilaw na kislap. Sa sumunod na sandali, lumuhod gamit ng isang tuhod si Daniel, tinignan si Ava na may debosyon, at nagsalita na amy seryosong ekspresyon, “Ava, kahit na hindi pa tayo matagal na magkasama, sinasabi ng puso ko na ikaw ang gusto kong makasama habang buhay.”

# So, don't ever think I need more I've got the one to live for No one else will do, and I'm telling you Just put your heart in my hands Promise it won't get broken We'll never forget this moment Yeah, we'll stay brand-new 'cause I'll love you Over and over again Over and over again..# I saw Danielle smiling at her father. Iyong parang natutuwa talaga siya. I couldn't help but cry and cry... "Mama... ang dami pong masakit." Sabi niya bigla... Kairos stopped. Danielle shook her head. Para bang pinapakanta niya ulit iyong Papa niya, so Kairos sang again. #From the heat of night to the break of day

He faced the sea and watched the waves move, he watched how the water meets the rocks on the shore and how birds fly above the blue sea. “I am aware of the nightmare, baby,” he said as the smile vanished on his face. He looked at her and the sadness was visible on his face. “Alam ko na iniisip mo iyon at gusto kong humingi ng patawad dahil alam ko na… alam ko na nasaktan ka dahil doon,” sabi ni Daniel sa kanya habang ang mga mata ay nananatiling nakatingin sa mukha niya.

Nang gabing iyon, habang nakatayo kami sa ilalim ng malalaking bituin, hinawakan ko ang kanyang kamay at muling inilabas ang kahon na may singsing. “Tinatanong kita noon kung tatanggapin mo ako,” sabi ko nang malakas para marinig ng lahat. “Ngayon, sa harap ng ating mga mahal sa buhay, muli akong nagtatanong: Kaitlyn, handa ka bang maging aking tunay na maybahay, sa hirap at ginhawa, hanggang sa huling hininga?” Tumulo ang luha sa kanyang pisngi habang sumasagot nang malinaw: “Oo, Daniel. Higit pa sa lahat.”

Si daniel ay nakapuwesto sa table ng aming magulang. Inawit ko ang isang pamilyar na awitin...ang awit na nakapukaw ng pansin kay daniel sa akin noon. "they say that love is forever, your forever is all that I need...please stay as long as you need..." pag-awit ko sa harapan ng madaming tao. Lumapit si daniel sa akin at sa aking binti ay nag-iwan siya ng singkwenta pesos. Napangiti ako.