Dark Montero Novels & Stories

Nanigas. Slowly, bumukas ang malaking pinto ng penthouse bedroom. At pumasok taong kilalang-kilala ng buong mundo Si Damon Mondragon. Naka-black shirt. Sleeves rolled up. Parang walang nangyaring kaguluhan kagabi. Calm. Controlled. Dangerously composed. Tumigil siya sa pinto. At tumingin sa kanya. Diretso. “You’re awake.”

​Ngunit bago pa man niya marating ang dulo ng parking lot, isang pamilyar na dumagundong at malalim na tunog ng makina ang bumasag sa katahimikan ng gabi. ​Ang Matte Black McLaren 720S ay swabenghuminto sa mismong tapat niya, literal na humarang sa kanyang dinaraanan. Bumukas paitaas ang butterfly door nito, at mula sa loob ay lumabas si Seth Axel Castillo. Suot pa rin nito ang kanyang pilyong ngisi, habang ang kanyang polo shirt ay bahagyang may nakabukas na dalawang butones sa itaas, nagbibigay ng mas pamilyar at mapang-akit na porma.

"I'll be waiting for you here. Make it quick, and I need to sleep. Want to sleep with me?" "I'm going to kill you, Mongrel," madilim ang anyong sabi niya rito bago ibinaba ang telepono. Eksakto namang lumabas si Matteo. Isang ternong kulay black na jogging pants at hoddie ang suot nito, naalala niyang wala pala siyang ekstrang kaswal na mga damit na mai-ooffer dito. "Are you comfortable with that outfit?" tanong niya dito.

Pinilit niyang tumayo ngunit kaagad ding nabuwal. “Stay there, tatawag ako ng tulong,” saad sa kaniya ng may-ari ng kotse. Ngunit matigas ang ulo ng Montero. Tumayo ito mula sa sahig, tinanggal ang durog na helmet at lumapit sa tumilapon ding motor. Kaniya iyong iniayos at muling sumakay. “Stop! You’re bleeding!” As if Yhler couldn't hear anything, he started the engine. Muli iyong pinaandar at tinahak ang airport.

"Nakauwi ka na pala! Kailan pa?" "That's it! 'Yon pala ang pinagkakaabalahan mo no'ng wala ako!" Tumaas ang kilay ko. "A-Anong pinagsasabi mo---" "Get in." My jaw dropped at what he said, I unbelievably looked at his car. In front of us was a black Montero, the front door was hanging open. Hindi ako gumalaw kaya nang humarap siyang muli, mas dumilim pa ang kanyang mga mata.

Hindi naman nagtagal at dumating din ang mga ka transaction nito at doon ay nagsimula na ang dalawang grupo sa negosasyon. "Montero it's time," pabulong na sabi n'ya kay Dominique. Agad namang tumalima ang kaibigan at umarangkada ang motor nito. Nagsimula na s'yang mamaril at akmang uunahin ang taong kinaiinisan n'ya sa lahat ngunit natabunan ito ng usok ng motor ni Dominique.

Acosta na dumating na rin ng maaga sa building nila Montoya 'yung team namin para sa gagawing shoot dahil magseset-up pa sila. Nilibot kopa ang mga mata sa bahay at inalala kung may nakalimutan ba akong bunutin or patayin. At nang masiguradong wala na ay lumabas na ako ng bahay at nilock iyon. Binuksan ko ang gate at ganoon na lang ang gulat ko nang makakita ng isang Black BMW na kotse sa tapat and Dominic Montoya is standing with his arms crossed over his chest. I was momentarily got blind with his attractive look that shines in the broad daylight, nakasuot pa siya ng usual outfit niya na three-piece suit. Napakurap ako at kumunot ang noo ko nang mapagtanto na nasa harapan ko nga talaga siy

Montero ang isang pirasong crumpled paper na may nakasulat na pamilyar na German shipping line code at isang pangalan: Alexis Holzman. "Alexis Holzman?" kunot-noong basa ko sa pangalan. Biglang may pumasok na kakaibang kaba sa dibdib ko, ang pamilyar na takot na naramdaman ko noong nandoon pa kami sa probinsya. "G. Montero, sino 'to? Is this some kind of business rival or a secret ex-girlfriend galing Singapore?"

Para lang akong hangin na nilampasan niya habang mabibilis ang yabag na lumabas ng mansion. Why is he in a hurry? Nagtataka man ay nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa narating ang kuwarto ko. I was about to enter the bathroom nang may kung ano’ng humihila sa akin patungo sa bintana. I even unconsciously opened the curtain only to see Damon riding a black Ducati Superleggera V4. Kasunod niya ang limang kotse na natitiyak kong laman ang ilang men in black suit which, I suppose, were his personal guards. Where is he going at this hour?

Domingo ng hawakan nito ang kaniyang laptop at akmang ibababto sakaniya. “Walang hiya ka talaga..” inis na inis nitong bulalas kay Troy. “wuy, wag yan masakit yan! Jinojowk lang naman kita e.. Di ka naman mabiro..” pigil naman ni Troy kay Mr. Domingo ng handa na ito para ibato sakaniya ang laptop niya. “Hindi ako nakikipag g*gohan sayo Mr. Montefalco! Sabihin mo na kung san dinala ni Dark ang apo ko!” anito na para ng isang dragon na handa siyang bugahan ng apoy.