Dark Montero Novels & Stories

tanong ko, hindi mapigilang magduda. Tumingin si Uncle Red sa akin, saka napangisi nang bahagya. "Xyler Montenegro, aka Dark. Isa sa mga pinaka-malamig at walang-awang lider ng underworld. Pero ngayon, siya lang ang pag-asa natin." Napalunok ako. Kung ganito ka-delikado ang sitwasyon para umabot sa puntong humingi tayo ng tulong sa isang tulad ni Dark…

paulit-ulit niyang bulong sa sarili. Dali-dali siyang pumara ng sasakyan at walang sinasayang na oras, huminto ang itim na montero sa harapan niya, ibinaba ng driver nito ang bintana ng sasakyan. "You again?" sabi pa nito sa kanya. Inalis ng binata ang kanyang sunglasses, moreno ito, singkit ang mga mata na parang may halong chinese sa kulay nitong iba ang pagkaputi.

Kung gaano kaganda ang mansyon ni Dark ay mas domoble pa rito. Napakaliwanag ng paligid nito dahil sa mga ilaw nito sa paligid. At may angel fountain sa gitna o sabihin ko ng sa harapan ng Mansyon. Sa tingin ko ay spanish style ang theme ng Mansyon na ito pero kalahati nito ay modern style. Katulad ng sout namin ay kulay silver din ang kabahayan. Dahil sa pagkalula ko sa Mansyon ay hindi ko namamalayan na nakalabas na pala sina Dark at Apollo. Pinagbuksan muna ako ni Dark ng pinto at inalalayan sa paglabas.

anyaya niya kay Jarred. Lumapit siya rito at ikinawit ang braso sa braso ng kasintahan. Sabay silang umalis ng silid at nagtungo sa elevator na magdadala sa kanila sa basement kung saan naroon ang Montero ni Jarred. Halos lahat na ata ng klase ng sasakyan ay na kay Jarred na. Sa karangyaan ba naman na mayroon siya, kayang-kaya nitong bilhin lahat ng klase ng sasakyan na hindi tinitingnan ang presyo nito.

Ang building ng Montenegro Corp ay itinayo sa napakalaking halaga at maingat na nami-maintain, malayo sa madidilim at nakakasakal na parking sa ibang lugar. Maliwanag na mga LED lights ang tumatanglaw sa bawat sulok, na para bang maliwanag pa rin na parang araw. Ang mga surveillance cameras ay nasa lahat ng dako. Ligtas dito kaya kahit kailan ay hindi natakot si Luna. Pero ngayong araw, sa sandaling humakbang siya palabas ng elevator, nilamon siya ng kadiliman… isang mahina at mahinang ilaw na lamang ang natira.