Possessive Series Dark Montero Novels & Stories

Para lang akong hangin na nilampasan niya habang mabibilis ang yabag na lumabas ng mansion. Why is he in a hurry? Nagtataka man ay nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa narating ang kuwarto ko. I was about to enter the bathroom nang may kung ano’ng humihila sa akin patungo sa bintana. I even unconsciously opened the curtain only to see Damon riding a black Ducati Superleggera V4. Kasunod niya ang limang kotse na natitiyak kong laman ang ilang men in black suit which, I suppose, were his personal guards. Where is he going at this hour?

biro niya rito nang makapasok na ito sa loob ng driver seat. Natawa ito. "Silly," anito na tila biglang nahiya. Kahit naman maykaya ang pamilya nila hindi naman siya sanay sumakay sa mga ganitong kamamahaling kotse. Isang Montero ang pag-aari ng daddy niya. Samantalang ang mommy naman niya ay Sedan. Inilinga niya ang mga mata sa loob ng interior ng McLaren. Namamangha siya dahil napakaganda niyon at alam niyang mamahalin ang bawat materyales na ginamit.

Matagal na niyang kilala ang kanyanh boss, at alam niya kung gaano kaseryoso ito pagdating sa ganitong klaseng mga bagay. Pagkatapos ng maikling pag-uusap, umalis na si Dark, dala ang lahat ng plano sa utak niya. Sumakay siya sa kanyang itim na kotse at nagmaneho patungo sa isang high-end na lugar kung saan nakatakdang maganap ang kanyang meeting kay Amando. ---

Ang lahat naman ng ginagawa ko ay para sa anak ko… para sa future niya. Adonis please, kung nasaan ka man ngayon… galit pa rin ako dahil sa lahat ng nangyari pero nakikiusap ako sayo tulungan mo akong ipa-intindi kay Adam ang lahat. I really can't do this alone. I need you. Please, ipa-intindi mo lang sa kanya. Isang color black na montero ang sumundo sa amin. Iniluwa ng pinto ng kotse si Terrence at tinulungan kami sa mga bagahe. Isinilid niya ang mga bagahe namin sa loob ng kotse.

Halos mapasinghap ako sa aking nakita mula rito sa sasakyan. Sasakyan ng lalaking nasa puder ng Montefalco. Si Damian laban sa anim na armadong lalaki. Hindi ko alam kung hihinga pa ba ako ng malalim o Hindi na. Isang putok galing sa baril ni Damian, isang taong bumagsak sa sahig duguan.

Sa likod ng lahat ng corporate façade ng Montenegro Industries, naroon ang kanyang tunay na kaharian—ang mundo ng kadiliman, ng lakas, at ng takot. Pagdating niya sa underground garage, sinalubong siya ng isang itim na SUV na may heavily tinted windows. Binuksan ng isa sa kanyang tauhan ang pinto at tumango bilang pagbibigay-galang. “Let’s go,” maikli niyang utos habang sumakay.

"Nakauwi ka na pala! Kailan pa?" "That's it! 'Yon pala ang pinagkakaabalahan mo no'ng wala ako!" Tumaas ang kilay ko. "A-Anong pinagsasabi mo---" "Get in." My jaw dropped at what he said, I unbelievably looked at his car. In front of us was a black Montero, the front door was hanging open. Hindi ako gumalaw kaya nang humarap siyang muli, mas dumilim pa ang kanyang mga mata.

"Ehem... I'm calling the motherf*cking attention of Dr. Montero. Proceed to the CCTV room, NOW. ASAP. I need your *ss here, f*cker," Dark demanded with a furrowed brow. He needed Dr. Montero immediately. He had too many questions swirling in his head and wanted confirmation on what he was thinking.

aniya sa mahinang tinig, bagama’t may halong kaba at biro. “Oo, ‘yon nga. ‘Yong itim na sports car na may pulang leather seats,” sagot ni Dark, halos habol na rin ang hininga. Sa di-kalayuan, nagsimulang humabol ang mga bodyguard ng pamilyang Vellamonte—mabilis, seryoso, at halatang hindi basta-basta. “Kailangan natin silang maabutan—hindi sila maaaring mawala sa paningin!” sigaw ng isa, habang patuloy ang pagtakbo.

sabay naming tanong ni Chris. Tumango si Miguel. Kinuha niya ang folder sa dalang leather briefcase at inabot ito kay Chris. “Basahin mo ‘to. Isa sa mga dating properties ng Montero ang pinasok at kinontrol ng illegal syndicate. Ginagamit ngayon ang warehouse bilang front para sa human trafficking.” Napasinghap ako. “Ano?!”