Dawn Vs Dusk Novels & Stories

pagtutukoy ko kay Dawn. Natawa lang siya at hindi sumagot. Inabot ng gabi ang pamilya namin sa pananatili sa bahay bago nila napagpasyahang umalis. Nauna namang umakyat sa taas si Draven buhat buhat si Dawn kasama si Duke at Dew dahil gabi na. Kailangan nang magpahinga. “P’wede ulit bumisita rito?” tanong ni Gilbert.

Sa huling hakbang ni Dawn ay lumabas ang dugo mula sa kanyang bibig Unti-unti ring tumulo ang kanyang luha. Malayo ngayon ang itsura nito sa Dawn na kilala nila. Ang emotionless na si Dawn ay mababakasan mo ngayon ng lungkot at sakit. Ang hindi papatalo nitong mga tingin ay naging kaawa-awa. Tila pagod na pagod na ang mga mata nito. At ang labi nito na may nakakalokong ngisi kanina ay napalitan na ng malungkot na ngiti.

Medyo nawawala-wala na ang kabang nararamdaman ko kanina. "Labas?" Narinig ko ang pag galaw niya na mukhang bumaba siya ng kama. Itinaas ko naman ang tingin sa dalawang bintana na nasa ikalawang palapag. Parehong natatakpan ng puting kurtina iyon. Alin kaya rito ang kuwarto ni Snow? Maya-maya pa ay biglang gumalawang kurtina sa may kanang bintana, at doon ay nakita kong sumilip si Snow. Nakita kong nakasuot siya ng pajama na kulay brown, hindi ako makapaniwala na may damit siya kapag natutulog. Ako kasi boxer lang. Minsan nga wala akong saplot, masarap sa pakiramdam ang ganoon matulog.

Matapos ang ilang segundo, inalis niya ang singsing sa kanyang daliri. Pagkakita ni Dawn, agad itong napatayo at naglakad palayo. Matagal nang kilala ni Dawn si Darius. At kapag tinanggal ni Darius ang singsing, isa lang ang ibig nun sabihin... may kasunod na delubyo. Kaya kung gusto pang makauwi ng buo ni Dawn, mas mabuti nang lumayo. Ibinalik ni Darius ang singsing, walang pagbabago sa ekspresyon.

Mababa ang tingin ni Donovan Cross kay Evelyn, ngunit hindi niya maaaring balewalain si Dawn. Ang Dawn ay nasa parehong antas ng paglilinang ngayon bilang Donovan Cross. Hindi nagtagal, malalampasan ni Dawn ang Donovan Cross. Sa pananaw ni Donovan Cross, mas makapangyarihan pa si Dawn kaysa sa idolo niyang si Xavier!

Maging ako. Malakas pa rin ang ulan. I can hear it even the wind. The heaven is making its way for me and Sage to be in one place. Maaga akong nagising alas kuwatro pasado palang. Wala ng ulan at madilim pa sa paligid. Nagising na rin si Sage pagkatapos ng ilang minuto after ko at sinamahan ako sa balcony ng room. I am now having my milk made by him. While he is sipping his coffee. The two of us is enjoying the dawn together like normal couples do.

Angela asked. "Daddy, si Mommy po ba? Kasi, nagpaalam po siya kanina na may pupuntahan lang." Sky said. "Anong oras lumakad ang mommy?" "Mmm, kanina pa po." "Opo Dad kanina pa, siguro po mga tatlong oras na," singit ni Dion. "Hindi ba sinabi ni mommy, kung saan siya pupunta?" "Hindi po," sabay iling iling nila.