Before Sunset Novels & Stories

Mahinang tanong ni Arie. Napangiti ako nang bahagya. "Hindi mo na kailangang itanong. Naalala ko." Every afternoon... Kapag natatapos ang trabaho... Tahimik lang kaming tatayo rito. Magkatabi. Walang usapan. Walang ingay. Pinapanood lang ang araw habang unti-unti itong nawawala sa likod ng mga gusali. Sabi niya noon... "Sunsets are peaceful. Para kang pinapayagan ng mundo na huminto sandali."

Sana lang, hindi 'yon magbigay ng sama nang loob sa kanya. Bago ako uuwi sa mansion, naisipan ko munang maglakad-lakad upang pagmasdan na rin ang mga tanawin. Ilang araw din akong naka-focus sa bahay, sa mansion. Kaya, bibigyan ko na muna nang Oras ang sarili ko ngayon. Baka, gumaan pa ang loob ko. Nakarating ako sa dagat. Tumayo ako nang maayos habang pinagmamasdan ang magandang SUNSET. Nagkaroon nga nang wakas, subalit may panibago naman na dumating. Nilanghap ko ang simoy ng hangin. Ang sarap ng dagat, ang presko.

umirap pa siya sa kaibigan bago pumasok sa kotse niya. Paborito niya rin ang sunset; ang sunset ang nagpapaalala sa kanya na sa kabila ng pangit na simula ng araw niya, may maganda pa rin na mangyayari pagsapit ng dapithapon. Ngunit ang sunset rin ang nagpapaalala sa kanya na mag-isa na lang siya ngayon sa tuwing sasapit ang dapithapon, hindi katulad dati na sa tuwing masisilayan niya ang napakagandang sunset kasama niya si Aaron hanggang sa paglubog ng araw.

Sa nagdaang araw, we enjoyed ourselves and opened up to each other. And now, it is our third and last day here. Hindi ko itatangging natatakot ako sa sunod na mangyayari pagkatapos nito. Going back means facing the real world again. At ayokong matulad ito sa dati. But whatever happens, I know I will hold on to him. And I hope he does as well. “What do you say we… leave at midnight?” tanong ko sa kalagitnaan ng katahimikan.

Hindi man nawala atleast nabawasan na ang sakit. “Okay na ba? Kung okay na pwede na tayong umuwi.” “Pwede na mag-stay na muna tayo kahit ilang minuto lang?” “Sure! Can I sit besides you?”I nodded. In art, people often use sunrises and sunsets to depict life and death. As the sun slowly creeps up the horizon, we are reminded of new life sprouting out of fresh ground. Sure, the sun is actually right there. It only seems like it appears in the morning and goes away at night because of how the world rotates on its axis.

CHAPTER 81— The sun was already sliding down the horizon when Damon’s SUV pulled up at a quiet coastal road. The ocean stretched endlessly on the left, shimmering under the late afternoon light. On the right, a line of palm trees swayed lazily, leading toward a gated property hidden from the main highway.

'Di ko naman alam rito pala niya ako dadalhin. Nakikita ko ng malinaw ang paglubog ng araw. Hindi ko tuloy mapigilan ang pag tulo ng luha ko. Agad ko itong pinahiran bago pa niya ako makitang umiyak. Ramdam ko naman ang pagyakap niya sa 'kin mula sa likuran. "Ang ganda niya 'no," tukoy niya sa sunset. "Kaya lang maraming ayaw sa kan'ya. Na kahit gaano pa siya kaganda ang Sunset ang ibig sabihin nito ending."

Kumawala ako sa yakap niya't tahimik na binuksan ang kahon, ngunit mas nauna pa ang mga kamay niyang ilabas ang mga gamit roon at inayos paharap sa dagat. "Is this view enough, Savvy? Or do you want a more glorious exposure of the sunset? I can look for a good place." Tinanaw niya ang papalubog na araw. "Uhm. Okay na ito. This is actually perfect. Sunset at the seashore." Maganda na ang view at hindi ko balak na pagastusin pa siya para lang sa sunset. A sunset on a balcony is already enough. What more of this sunset on the beach? Super enough!

Palubog ang araw. Ganoon pa rin ang masisilayan kong eksena sa dalampasigan, sa dagat, o sa gitna ng karagatan. May mga batang masayang naliligo, may mga namimingwit, may mga naglalantad na ng nets sa gitna ng dagat kahit medyo maliwanag pa. Kadalasan kasi ay nasa gabi na iyon ginagawa, kapag madilim at nakatago ang buwan sa mga ulap. Di kaya ay nasa bukang-liwayway kung saan hindi pa sumisikat ang araw. The golden hues gradually scatter in the sky. An orange shade can be seen behind the mountain ranges where the sun begins to set. Herons and other birds flew from west to north. Many fishermen start to get ready for sailing with their wives or kids helping them.

dagdag niya naman. It's true. Maraming nagagandahan sa sunset, pero para sa kanya mas magandang panoorin ang muling pagsibol nito. Hindi nga lang masyadong naa-appreciate nang mga tao ang sunrise dahil ang ilan ay tulog pa sa tuwing sisikat ito. "Uhm, can I have a favor Zhairiyah?" wika ni Zandro na ikinalingon niya.