Dear Benjamin Manhwa Novels & Stories

"Hindi! Please, sasama ka sa amin!" Umiling pabalik si Benjamin. "Malalim ang tama ko at marami nang nawalang dugo sa akin. Magiging pabigat lang ako sa pagtakas ninyo. Hindi na rin naman ako magtatagal.” Napahagulhol si Jhaz. "Benj naman e! Buntis ako! 'Wag mo 'tong gawin, please..."

“Dahil pinagdaanan ko rin. May isang taong mahal na mahal ko, pero nawala siya dahil hindi ko nagawang protektahan siya. Matagal bago ko natanggap na hindi lahat ng bagay ay kontrolado ko.” Hindi inaasahan ni Lennah ang ganoong kasalimuot na kwento mula kay Benjamin. Sa kabila ng kanyang laging positibong aura, may bigat pala itong dinadala. “Paano ka bumangon?” tanong niya muli, tila nahihikayat ng sagot nito. Ngumiti si Benjamin, ngunit bakas pa rin ang lungkot sa kanyang mga mata.

Biglaan ang pangyayari at nasira ang momentum namin ni Benjamin. "Benj!" Nag-alala ako dahil parang naging mukhang dragon ang lalaki. Kulang na lang ay bumuga ito ng apoy dahil sa nakikita kong galit sa mukha nito. Nabitawan ko ang kamay nito at napatayo nang tumayo rin si Benjamin at kinwelyuhan ang waiter. Bumagsak sa sahig ang hawak na tray ng waiter kaya mas gumawa ng ingay ang mga nabasag na baso. "P*ta ka! Nasaan ang manager niyo!?"

Hinayaan niyang makapagkuwento pa ito. “I know that what I did was wrong,” Benjamin continued talking. “But I was really desperate that time. Hindi ko gustong mawala ang nanay ninyo. Gusto ko siyang gumaling. I loved her, Laica. Believe me, I loved your mother so much.”

Sina Yanny at Mark graceful as always, parang walking definition ng Avelino brand. Pero medyo kumunot noo ko nang makita kong dumating si Benjamin kasama si Crystal. Pareho silang sobrang presentable and friendly ang aura, pero alam mong may hidden na sarcasm na hindi mawala. Napansin agad iyon ni Damian. “Don’t worry about them,” bulong niya. “Benjamin can’t do anything here. Protocol lang.” “I know,” sagot ko, pero sinigurado kong hindi ko sila iniiwan sa peripheral vision ko.

Iniwan na naman niya akong wasak at luhaan. Akala ko, mananatili sa akin si Benjamin habambuhay, na kahit anong unos ang dumating, hinding-hindi niya ako tatalikuran. Umasa ako sa kanyang pusong mapagpatawad, naniniwalang ang pasensya niya ay walang hanggan at ang pag-ibig niya ay eksklusibo lamang para sa akin. Ngunit nagkamali ako.

Kahit sabihin man na malaki ang kita niya, hindi rin biro ang kailangan niyang gawin para sa kompanya. “Kahit ganoon pa man, hindi maipagkakailan na napakaganda ng mundo,” pagtatapos ni Benjamin sa kuwento na may malapad na ngiti sa labi. Hindi naman maiwasang mapangiti ni Athena dahil halata sa mukha ni Benjamin ang saya sa mga ginagawa lalo na sa trabaho. “Masaya ako para sa ‘yo, Benjamin. Deserved mo ‘yan kasi pinaghirapan mo,” wika niya.

Her voice. Napalunok siya. What a lovely voice. Nangapa ulit siya sa dilim and—a soft hair. Sinundan niya ang hibla ng buhok nito nang padaanan niya ito ng daliri. Long and silky. Hindi pa tumigil doon dahil kinapkap niya ang babae and a soft what? Her arm, very soft din ito bago napunta sa kamay nito ang kamay niya. Very dainty and lovely. He loves it. "I'm Benjamin. Wala ka bang ilaw o kahit ano para hindi ako panay kapkap sa'yo?"

Pagkatapos, huminga ng malalim si Benjamin, napuno ng gulat ang kanyang mukha. Nararamdaman niya na maayos ang paghinga niya, wala ang dating masamang pakiramdam niya. Bukod pa dito, naging magaan ang pakiramdam niya, na para bang ang mga cells niya ay napuno ng sigla. Mabagal siyang tumayo at yumuko siya ng malalim kay Wilbur. “Isa kang tagapagdala ng himala.” Mabilis na tinulungan ni Wilbur si Benjamin sa pagtayo. “Flattered po ako.”

Hindi makapaniwalang sambit ni Benjamin. Keizel raised her right hand awkwardly, but a sweet smile is pasted on her thin red lips. "Hi sa inyong dalawa." "Damn, it's really you. Kumusta ka na, Keizel?" tanong ni Benjamin ng makabawi siya sa pagkabigla. Javion just stared at Benjamin and Keizel who were catching up in front of him. Nakabalik lang siya sa reyalidad ng tawagin siya ni Henry.